Be aware of

Η αρχή

"Πονάς .... πονάς και οι πράξεις σου έχουν ένα αποτέλεσμα που δεν θέλεις ...Που αργότερα θα το μετανιώσεις ... πιάσε το χέρι μου ..
Δεν θα σε αφήσω ..."

Ανοίγω τα μάτια μου και τον βλέπω να κοιμάται δίπλα μου .. Δεν ξέρω τι λέει αλλά αυτή τη στιγμή με κρατάει αγκαλιά ενώ κοιμάται σαν μωρό παιδί  κρατώντας με τυλιγμένη με τα δύο του χέρια σφιχτά ...

Παρατηρώντας καλά μπορώ να πω άνετα πόσο γοητευτικός άντρας αλλά και παράλληλα περίεργος είναι ... Έχει κατι επάνω του που απλά σε τραβάει να είσαι δίπλα του ... Η τουλάχιστον τραβάει εμένα .

"Θα με χαζεύεις πολύ ακόμα ?"  Με ρωτάει και ανοίγει τα μάτια του ...

"Δεν το κοντρολαρω ξέρεις ..." λέω αυθόρμητα και γελάει ...

"Τι ώρα είναι ?" Με ρωτάει και γυε7ζω για να το ρολόι στο κομοδίνο

"10 πιάσαμε ...κοιμηθήκαμε πολύ τελικά " αφήνει ένα φίλι στο μέτωπο μου και ανασηκωνεται μαζί του κι εγώ ..

"Λοιπόν έλα να ετοιμαστείς να ντυθώ κι εγώ θα σε βγάλω βόλτα σήμερα ελπίζω να μην το ξεχάσες..."

Η αλήθεια είναι πως δεν το σκεφτόμουν μετά από όλα αυτά αλλά δε γαμιεται ... Ίσως μου κάνει καλό ...

Σηκώνομαι επάνω και παίρνω ότι βρίσκω μπροστά μου ενώ πηγαίνω προς το μπάνιο

"Θα είμαι στο μπαλκόνι μικρή ... ντύσου κι έλα .." βγάζει τα τσιγάρα από την τσέπη του πηγαίνοντας έξω και απλά αποφασίζω να ντυθώ στο δωμάτιο ...

Ντύνομαι και τον φωναζω ...

"Βλεπω είσαι γρήγορη... "σχολιάζει και γελάει

"Πάμε ?" Λεει αμέσως μετά και βγαίνουμε από το διαμέρισμα .

Κάτω μας περιμένει παρκαρισμενη η μηχανή ... Είναι πανέμορφη ειλικρινά

"Δεν θέλω να βάλω κράνος ξανά "παραπονιέμαι αλλά εισπράττω μια αγρια μάτια ...

"Μην τα ξαναλέμε αυτά ... " λεει μετά από λίγο ..  ανεβαίνει επάνω στη μηχανή και βάζει μπρος ...

"Μόνο για λίγο σε παρακαλώ " ξεφυσωντας μου κάνει νόημα να ανέβω κι εγώ ...

Ξεκινάμε και πλέον είμαστε εμείς και οι σκοτεινοί δρόμοι γύρω μας ,στην γειτονιά που φτάσαμε δεν υπάρχει πολύς κόσμος παρά μόνο κάτι ελάχιστοι να περπατανε...