Z kamerą u Avengersów

6.

Odcinek 1, sezon 2

15 stycznia, Cmentarz, godz. 14:16

Od dnia tragicznego wypadku minął już miesiąc. Na cmentarzu zebrały się najważniejsze osoby dla Petera i Darryl'a.

Steve obejmuje łkającego Petera, stojącego nad małą trumienką.

S: Już spokojnie, pomyśl że jest teraz w lepszym miejscu.

P: Wolałbym żeby był tutaj.

TS: Jakby był tutaj to nad czyim grobem byśmy stali.

Steve taktycznie szturcha Tony'ego w bok.

P: Razem z Darrylem odeszło i moje serce.

C: Wow, to było poetyckie.

Pokój przesłuchań - Clint Barton

C: Żal mi Petera. Biedactwo tyle przeżywa. To cios dla ojca chrzestnego widzieć chrześniaka w takim stanie.

P: Dzięki, długo nad tym myślałem.

Peter ociera ostatnie łzy i odchodzi od trumny. Nagle słychać grzmot i pojawiają się przed nimi Thor i Loki.

Th: Gdzież jest to pajęcze dziecię, któremu kaczka umarła?

Loki pochyla się do Thora i mówi szeptem na tyle głośnym, że Peter stojący obok mógł go usłyszeć.

L: To chyba była gęś.

P: TAK, to była GĘŚ!

L: Mówiłem.

Peter popycha Thora, przynajmniej próbuje.

S: Peter!Jak ty się zachowujesz!? Tony, powiedz mu coś!

TS: Peter! Przeproś wujka Thora!

P: NIE!

TS: TERAZ!

P: NIE!

TS: PETER!

P: NIKT MNIE NIE ROZUMIE.

Peter wybucha płaczem i biegnie w ramiona cioci May.

CM: Już spokojnie.

P: *Szloch*

May gładzi chłopca po głowie.

P: Kocham cię ciociu. Tylko ty mnie rozumiesz.

CM: Ja ciebie tez kochanie.

May czule całuje Petera w głowę.

P: Ja chcę do domu.

V: Peter, twój dom jest u nas.

CM: Jedziesz ze mną czy wracasz do bazy.

P: Ja chcę do cioci.

Steve patrzy porozumiewawczo na Tony'ego. Szepczą:

S: Pozwalamy mu?

TS: Tak. Niech od nas odpocznie. Jak mu się poprawi to wróci do nas.

S: Jedź synku.

TS: Jak będziesz czegoś potrzebował to do mnie zadzwoń. Albo wiesz co, dzwoń lepiej do Wandy, ona szybciej odbierze.

P: Dziękuje. Kocham was.

TS: My ciebie też.

Steve i Tony podchodzą do Petera i czule go przytulają.

CM: Chodź Peter. Czas już iść.