Chapter 3- Gone

4.6K 98 0
                                        

-JARREB'S POV-

Busy ako sa pagsagot ng mga assignments ko dito sa kwarto ng biglang bumukas ang pinto ng kwarto ko at iniluwa noon si Jazz na mugto ang mga mata.

“kuya! Ang sama mo!” sabi niya.

“what?” takang tanong ko.

“bakit hindi ka sumipot sa date niyo ni Basha? Naghintay siya doon.!”

“sinabi ko bang maghintay siya?”

“I hate you! I hate you!” sabi niya at pinaghahampass ako sa dibdib.

“stop it Jazz! Stop!” pinigil ko ang mga kamay niya.

“I HATE YOU!” diretsang pahayag niya at pagkatapos ay dali-daling umalis.

What? So, kinakampihan niya ang babaeng yun? What did Basha do that she makes my sister so close to her? Why did Jazz acting so strange? Tsk! Girls are so annoying!

We were eating in the dining table when I noticed that Jazz never look in my direction. She’s still mad at me. What’s wrong with her? Dahil lang sa hindi ko sinipot ang bestfriend niya? Sa isang simpleng bagay lang? that’s bullshit! Hanggang sa matapos kaming kumain ay hindi pa rin niya ako tinatapunan ng tingin.

Nang pumanhik na kami sa taas ay hindi na ako nakatiis..

“Jazz. Okay sorry na. hindi ko naman sinasadya. I was busy practicing basketball. Hanggang 10 pm kami kagabi, umulan at wala na. hindi na ako nakasipot sa----“

“You don’t need to say sorry to me. You must need to say that to Basha. Excuse me.” Putol niya sa sasabihin ko at umalis na sa harapan ko.

I was early waiting outside the Rivovio’s  Residence. Bakit ba ang tagal niyang lumabas? Kaninang six o’clock pa ako dito. Inagahan ko nga dahil alam kong 7:30 am ang pasok namin. Pero malapit ng mag 8:00 am eh hindi pa rin lumalabas si Basha. Then, natanaw ko na lang na bumukas ang gate nila at lumabas ang blue BMW car, I guess sa older brother ni Basha yun, kay kuya Dion. Ihahatid kaya niya si Basha? Pero mukhang siya lang naman ang nasa loob ng sasakyan.

I guess I am lucky enough. Wala ang professor namin sa first subject.

“pare! “ paglingon ko eh nakita ko si Xander.

“hey! Where to?” tanong ko kay Xander.

“ aalis muna ako. Di na ako papasok sa next subject ko.” Sagot niya.

“ k. wait, have you seen---“

“  ayan oh! ‘ge una na ‘ko.” Turo niya sa likuran ko.

Dali dali akong lumingon nagbabakasakali na makita ko si Basha.

“Bro! san ka galing? Kanina ka pa namin hinahanap eh.” Tanong ni Ice sa akin.

“hey! ‘pre! Asan yung babaeng patay na patay sa’yo? Di ko ata nakikita ah!” sambat ni Kiro.

Wait. Is he talking about Basha? So hindi pumasok ang babaeng yun? Where the hell is she?

I had not seen her the whole day. I am ready to say sorry to her for not showing up two days ago. F*vk! Jazz will be mad at me. As I am heading  to my room I’ve heard Manang and Jazz talking

“Asan ba si Basha, Iha? Mukhang 3 days ko na siyang hindi nakikita ah? Tanong ni Manang kay Jazz.

“She’s not around Manang. She’s sick. Damn sick.” Sagot naman ni Jazz.

“Ha? Eh bakit naman? Paano nangyari yun?”

“ Naulanan po siya Manang. Two days ago she was waiting with someone at the park. Hayyss.. naawa nga ako sa kanya. To think na 12 midnight siya nag-antay and ang worst doon eh, birthday pa niya.” Malungkot na pahayag ni Jazz.

“eh dumalaw ka na ba sa kanya Iha?”

“She wouldn’t let me Manang. I had been calling her, she wouldn’t  pick it up and then nakausap ko na lang sila Tita Selene. She’s still in the hospital, tapos tinanong ko sila if I can visit pero ayaw daw ni Basha eh. Hindi rin nila sinabi if saang hospital. I am so worried of her Manang.”

Shit! Kaya ba galit na galit si Jazz sa akin noon? Kasalanan ko ba yun?

 I didn’t tell her to wait. F*vk!

My Countless HeartachesTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon