Chapter 14- The last straw

2.8K 54 2
                                        

Halos wala akong tulog kagabi sa kakaisip sa halik na pinagsaluhan namin ni Jarreb. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko mamaya pag nagkita kami sa school.
I never called him this morning. Nagtext na lang ako sa kanya na wag na niya akong sunduin dahil sasabay ako kay Kuya Dion ngayon.
Tumawag siya pero hindi ko sinagot. Baka hinahanap na niya ako.

Para akong tanga dito habang naglalakad. Nagsuot ako ng cap para matakpan ng konti ang aking mukha. Sana lang talaga at hindi ko makita si Jarreb ngayon total hindi naman kami magkaklase sa araw na ito.

Lumilingon ako sa likod upang masiguro na walang bakas ni Jarreb dito. Ngunit bigla na lang akong nabangga sa isang matigas na bagay.
Shit! Poste ba to? Tatanga talaga! Nabangga pa tuloy ako at nahulog ang cap na suot ko. Kaya pinulot ko ito ngunit naunahan ako ng isang tao na pulutin iyon.
Oh my! Tao pala ang nabangga ko?
Patay!

Napilitan akong tumingin sa taong nabangga ko ng ibigay niya ang cap ko. I froze when I looked at that person. It's Jarreb. Sa lahat ng tao ba't siya pa ang nabangga ko?

'Sa...lamat.Sorry nga pala.' saad ko ng tinignan siya.

'Are you avoiding me,B?' tanong niya.

'Ha??Ah. . .hindi ah! Papunta na kasi ako sa klase ko kaya nagmamadali na ako kaya di kita napansin.'
mahabang paliwanag ko. Kainis.I look like defensive.

'Great.' sabi niya at ngumiti ng malapad. He grab my hand. At nakita ko nalang na pinagsalikop niya ang aming mga kamay.

We walked through the campus holding each others hand. I know na nagbablush na ako. Kainis. Ba't ang dali niya akong pakiligin?Napangiti na lang ako.

'Susunduin kita mamaya ha?' saad niya ng makarating kami sa tapat ng silid namin.
I nod at him. Akmang papasok na ako ng pinigilan niya ako at hinalikan sa labi. I froze.

'Bye,B. See you later.' He said and left me. Again, I was left dumbfounded.

'Saan ba talaga tayo pupunta?' Tanong ko habang bumabyahe kami. Ilang ulit ko na siyang tinatanong pero ngiti lang ang sinasagot niya sa akin. Halos wala na kami sa sentro, I think were heading into something like a mountain or what. Dahil pataas ng pataas yung nilalakbay namin.

'Wow! This place is wonderful!'
Saad ko ng makita ang buong city mula dito sa Levin Top Hill.

'Yeah.I'm glad you like it.' he said while standing behind me.
Ilang minuto kaming nakatayo doon habang ninamnam ang malamig na simoy ng hangin.

'Basha?'
Basag niya sa katahimikan namin.

'Hmmn?'
Sagot ko ng hindi lumilingon.

'Are you happy?' he asked.

I turned around to face him.

'Oo naman. Thank you,Jarreb.'
Then he hugged me.

That was it. The last straw.
I'm deeply in love with him.

------------------------------------------

It na siya! Di na eat. Sorry talaga.

My Countless HeartachesTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon