"The Hybrid" (Completed)

Chapter 13 - "Loving you from afar"

Arren's POV

Hindi ko ma ipaliwanag ang aking nararamdaman habang nandito ako sa taas nang intablado. Parang wala akong naririnig o nakikita at tanging naka focus lang ang ako sa isang tao.

Hindi korin alam kung baket nagawa kong kumanta. Gusto ko lang makuha ang atensyon niya at gusto kong malaman niya na nandito ako, na pumunta ako.

Ang kirot na nararamdaman ko habang pinapanood silang sumasayaw ay parang kutsilyo na dahan dahang binaba-on sa aking puso.

Baket ang sakit? Hindi dapat ako nasasaktan dahil anghel ako. May mission akong dapat gampanan at walang hahadlang sa itinakda. Pero... Pero baket ganito?

Noong patapos na ang aking kinakanta ay agad kong nakita ang panlalaki nang mga mata ni Bea. Halatang nagulat siya nang makita ako. Sa wakas, nakuha kona ang atensyon mo.

Noong natapos aking munting konsyerto ay biglang natahimik ang lahat. Huminga ako nang malalim bago muling bumalik sa mikropono at binati ko si Bea.

Yun lang naman ang hangad ko. Na mabati siya sa kaniyang kaarawan. Hindi kona siguro ma ipapakita sa kaniya ang aking regalo dahil na uubusan na kami nang oras.

Hindi ako pwedeng tumagal dito. Yun ang utos nang tagapaglikha. Ako ang heneral nang kaniyang hukbo at kailangan nandoon ako.

Umatras ako at agad bumaba sa intablado. Pag dating ko sa may pinto ay agad bumungad sa akin ang matatalim na titig nang dalawa kong kasama.

"WHAT IN GOD'S NAME WE'RE YOU THINKIN' AR—"

"I'm sorry..." singit ko ky Gabriel na umuusok sa galit. Baket ba ako pinapagalitan nito?!

"Calm down Gab," singit naman ni Michael. "Ma'Lord? Are we done here? Can we go now?" agad niyang tanong sa akin.

Kahit nalulongkot akong umalis nanaman nang walang paalam kay Bea, wala akong magagawa. Lumingon ako at tiningnan siya, agad korin nakita na naka titig sila ni Stephen sa akin.

Gusto ko siyang yakapin. Gusto ko siyang lapitan at yakapin nang mahigpit. Sobrang na miss ko siya! Mga titig niya, mga labing niyang hinding hindi ko makakalimutan.

"Ma'lord..." sambit ni Michael habang naka hawak sa aking balikat. Nag mamadali na talaga silang umalis.

Ngumiti ako kay Bea at bumulong. " I miss you". Kahit malayo alam kong maririnig niya ito. Agad kong nakomperma na narinig niya ako dahil napa takip ito nang bibig.

Dahan dahan akong tumalikod at sumunod sa kanilang dalawa habang papalabas nang pinto.

>>>>>

Bea's Pov

"Bea did you invite him?" biglang tanong ni Stephen sa akin. Hindi ko siya napapansin dahil hindi ko ma alis alis ang aking paningin sa malungkot sa mukha ni Arren.

"Bea?!" muling tanong niya, pero ngayon napahawak siya sa braso ko at agad ko naman siyang nilingon. "Hmm?" sagot ko naman na parang wala sa sarili.

"Tinatanong kita kung inimbitahan mo ba siya?" saad ni Stephen. Hindi ako naka sagot pero tumago lang ako sa kaniya habang naka yuko.