Humeyra...
Fatih'in ruhu belki çok huzursuzdu ama ben huzuru onun yanında buluyordum.
Evet, yanlıştı ama belki de Allah O'na bir şans vermek istiyordu ve bende arayıcıydım.En azından umarım böyle olurdu.
- Karnım açıktı. dedi kulağıma.
Sesi ne güzel de yayılıyordu kulağımda.
Heyecanla döndüm O'na ;
- Sana yemek yapabilirim. dedim.
Şaşırdı.
-Ciddi msin?dedi.
- Evet, neden şaşırdın? dedim.
- Bilmem. Daha önce biri böyle bir şey sormamıştı.dedi
- O zaman ilk ben. dedim gülerek.
- Ne yemek istersin? dedim.
- Ne yapabilirsin?dedi.
- İstediğin her şeyi. dedim.
- Her şeyi yiyebilirim. dedi.
Yemek yapmayı seviyordum. O'na yapmaksa daha güzeldi.Masada oturuyordu. Yerlerini sora sora öğrendim.
- Ezberlesen iyi olur. Çokça muhattap olacaksın.
Masayı kurduk beraber. Mutlu görünüyordu.O'nu mutlu etmek için canımı bile verirdim.
Yemeğe başladı. Başını kaldırıp bana baktı. Endişeyle fikrini bekliyordum.
-Gerçekten güzel. Laf olsun diye söylemiyorum. dedi
Kocaman bir gülümseme yerleşti yüzüme.
Fatih...
Gerçekten de bana yemek yapmıştı. Annem bile şu ana kadar bana yemek yapmadı.Güzeldi.
Kadınlar neden örtünürdü ki?Yani çok saçmaydı. Bir erkek onu hiç görmeden nasıl sevebilir, evlenmek isterdi ki?İşte kendi sorumun cevabını kendim yaşıyordum şu an.
Sadece yüzünü görmüştüm. Demek ki sadece yüzü yeterliydi.
Humeyra...
Fatih yemeğimi beğenmiş gibi görünüyordu. Uzun süre ruh halinin değişmediği sayılı anlardan birindeydik işte.
Telefonum çaldı. Kalkıp onu almak için vestiyere yöneldim. Sevda arıyordu.
-Efendim Sevda. dedim içeri geçerken.
- Tatlım biliyorum Fatih'lesin ama merak ediyorum yinede. dedi
Güldüm.
-Fatih'le yemek yiyoruz. Bir yarım saate gelirim eve. dedim
- Kafedesiniz yani?? dedi.
- Hayır, Fatih'in evindeyiz. dedim
Yüzünün o andaki şeklini hayal etmek pek de zor değildi.
- Tamam, bekliyorum ben seni. dedi ve kapattı.
Yemeğimiz bittikten sonra Fatih;
- Sanırım artık seni eve bırakmalıyım. dedi
- Olur, dedim başımı sallayarak.
Ve beni eve getirdi.
Sevda kapıyı açtığında sinirli olmasını beklerken çok heyecanlıydı. Sanırım Fatih'in evinde olmamın ne demek olduğunu benden önce anlayacak kadar daha zekiydi..
ŞİMDİ OKUDUĞUN
SAPLANTI
ChickLitGece ne kadar karanlıksa o kadar çok acı vardı. Yalnız değildik hiç. Hep biz ve acıydı. Uzun bir süre önce göğsünün kafesinde idam ettiği vicdanı,hayaletiyle buradaydı. Çok faraziydik haliyle.. Gölgeler boş kalplerde yaşıyordu. Bazı kalplerde başka...
