Ep8

4.6K 322 15
                                        

Unicode

နေ့ရက်တိုင်းမမအနားမှာအတူတူရှိနေရသည်ကိုပျော်ရွှင်သည်။

"မမလီလီတို့ခရီးထွက်ကြရအောင်"

"ဘယ်သွားချင်လို့လဲ"

"မမနဲ့သာဆိုဘယ်နေရာကိုဘဲဖြစ်ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်"

မမကကျွန်မရဲ့အဖြေကိုသဘောကျစွာဖြင့် တစ်ခစ်ခစ်ရယ်သည်။

"အဲ့ဒါဆိုလဲဘယ်မှာမသွားနဲ့တော့။ အခုလဲကိုယ်နဲ့တူတူရှိနေတာဘဲ အိမ်မှာဘဲနေတော့"

မမကရုပ်တည်ကြီးနဲ့ကျွန်မကိုနောက်ပြန်သည်။

"ဟာမမနော် လီလီကအတည်ပြောနေတာ။ မမနဲ့တူတူခရီးတစ်ခုလောက်သွားချင်လို့"

"ဂျယ်ဂျူးကျွန်းသွားမလား"

"ဟုတ်ကောင်းသားဘဲ သွားမယ်လေ။ မနက်ဖြန်သွားဖို့အတွက်စီစဉ်လိုက်တော့မယ်"

"ချယ်လေးကိုရောခေါ်အုံးမလား"

"...."

မမကသူ့ညီမကိုတော့အတော်ချစ်သည်။ ချယ်ပြောလဲပြောချင်စရာ ကျွန်မကမမကျွန်မကိုဘယ်လောက်ချစ်ကြောင်းကြွားရင် ချယ်က 'ငါ့လောက်တော့နင့်ကိုပိုမချစ်ပါဘူး' ဟုအမြဲပြောကာစနောက်တတ်သည်။

ထိုသို့ပြောတိုင်းကျွန်မနဲ့ချယ်အမြဲရန်ဖြစ်ရသည်။ ချယ်နောက်သည်ဆိုတာသိသောလဲ ကျွန်မရင်ထဲမှာ မမကကျွန်မထက်သူများကိုပိုချစ်သည်ဆိုတာကို မခံစားနိုင်ပါ။

လွန့်ခဲ့သောနေ့ကလဲ ချယ်နဲ့ရန်ဖြစ်ပြီး မမအိမ်သို့ပြန်လာကာ မမအားငို၍တိုင်ပြောခဲ့သေးသည်။

မမကတော့ချယ်ကစတာပါ လီလီကို မမကချစ်ပါတယ်လို့ပြောကာပြန်ချော့ခဲ့သည်။ မမကိုမယုံဘူးဟုပြန်ပြောတော့ မမက ' ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ လာလီဆာဆိုတဲ့မိန်းကလေးကို Jennie Kim ကအချစ်ဆုံးပါ"ဟုပြန်ဖြေခဲ့သည်။

ကျွန်မငိုတိုင်းမမကကျွန်မကိုချစ်ကြောင်းအထပ်ထပ်ပြောကာချော့တတ်သည်။

ထို့ကြောင့် မမရှိက 'ချစ်တယ်'ဆိုသည့်စကားကိုကြားရဖို့အတွက် ကျွန်မမျက်ရည်တွေခမ်းခြောက်သည်အထိငိုမည် ဟုရူးမိုက်စွာတွေးမိခဲ့သေးသည်။

Back To YouDonde viven las historias. Descúbrelo ahora