Back To You

Ep 24

Unicode
At Korea,

ကျွန်မ ကိုးရီးယားကိုပြန်ရောက်နေတာ တစ်ပတ်ရှိပါပြီ။
ဒါပင်မဲ့ကလေးကိုတော့အခုထိသွားမတွေ့ဖြစ်သေး။
ကလေးကိုတွေ့လိုရှိရင်ဘယ်ကနေဘယ်လိုစကားတွေ
စပြောရမှန်းမသိ။

သူကကျွန်မကိုအရင်ကလိုမချစ်တော့ရင်ရော၊
ကျွန်မကိုမတွေ့ချင်တော့ဘူးလို့ပြောလာရင်ရော၊
ကလေးဘက်ကပြောလာမည့် ခါးသီးသည့်စကားတွေကို
ကျွန်မမခံစားနိုင်ပါ။

ကိုယ်ဘာသာကိုယ် ထွက်သွားခဲ့ပြီးမှ အခုပြန်လာချင်
တယ်ပြောရင်ကလေးက ကျွန်မကိုဟားတိုက်ရယ်နေမလား။

ကလေးနဲ့မတွေ့ဖြစ်သည့်နေ့တွေမှစ၍ အတွေးတွေက
များလာသည်။ ပုံမှန်မဟုတ်သည့်အတွေးတွေကလူကို
နေ့ရောညပါနှိပ်စက်လို့နေသည်။

အတတ်နိုင်ဆုံးကိုစိတ်ကိုလျော့ကာ ကလေးနှင့်တွေ့
ရန်ထွက်လာခဲ့သည်။

.....

ကျွန်မအခုကလေးတို့ကုမ္ပဏီရှေ့မလှမ်းမကမ်းမှာ
ကားရပ်ကာကလေးထွက်လာမှာကိုစောင့်နေတာ
၁နာရီခန့်ရှိလို့နေပြီ။

ခဏကြာတော့အဆောက်အဦးထဲမှကလေးကထွက်
လာသည်။ အရင်ကကျောလောက်နီးနီးရွှေဝါရောင်
ဆံနွယ်အရှည်လေးတွေနေရာမှာ ခဲရောင်ဆန်ဆန်
ပုခုံးနားလောက်ကျနေသည့်ဆံပင်လေးတွေကနေရာယူထားသည်။

အရင်ကအနည်းငယ်ပြည့်ပြည့်ဖောင်းဖောင်းရှိနေသည့်
ပါးလေးကအခုတော့ ချိုင့်ဝင်ကာသူမရဲ့မေရိုးကပိုလို့
တောင်ထင်းလာသေးသည်။ မတွေ့ရသည့်နှစ်တွေ
အကြာမှာကလေးကအရင်ကထပ်ပိုပိန်လာပြီး အရင်က
လိုအပြုံးမျိုးတွေမျက်နှာမှာမပေါ်လွင်တော့။

ကလေးကကားထဲဝင်သွား၍တစ်ယောက်ထဲမောင်း
ထွက်သွားသည်။ ကျွန်မလဲကလေးရဲ့ကားနောက်မှ
တိတ်တိတ်လေးမသိမသာလိုက်သွားသည်။
ကလေးအိမ်ဖြစ်ဟန်တူသည့် နှစ်ထပ်တိုက်အိမ်ရှေ့
လေးရောက်တော့ကလေးကသူ့ကားဖြင့်ခြံထဲသို့ဝင်
သွားသည်။

ကလေးကအရင်အိမ်မှာနေတာမဟုတ်တော့ဘူးဘဲ။
လက်ထပ်ပြီးနောက်ပိုင်း နှစ်ယောက်အတူအိမ်ခွဲနေကြ
သည်ထင်သည်။ ကလေးက တစ်ခြားသူတစ်ယောက်
နှင့် နှစ်ယောက်ထဲအတူနေသည်ဆိုတာသိရတော့
ကျွန်မရင်ထဲစို့တက်လို့လာသည်။