ARAFTA KALAN

4. TEŞEKKÜR EDERİM

▫▫▫Bir önceki bölüm kesiti▫▫▫

Bilmiyordu ki Araf onun söylediği yaptığı herşeyi görüyordu. Hatta Efal uyuduktan sonra odasına girip Efali izliyordu. Ama Efalin bundan haberi bile yoktu ve olmayacaktı. Arafın haletmesi gereken çok önemli bir işi vardı ve bu işi halletmeden o eve Efaline gitmeyecekti...

Araf dikkatlice izlediği Efale son kez baktı ve sinirle ayağa kalkıp Erdeme yumruk attı. Efalin o hali aklına geldikçe daha da sinirlendi. Sinirlendikçe Erdemi ölesiye dövdü.

"Son kez soruyorum nerede!?"

Erdemden ses çıkmadığı süre zarfında Araf sadece dişini sıktı. Çünkü yerini öğrendikten sonra dünyada Erdem adında bir pislik olmayacaktı. Elini kaldırmış vuracaktı ki Arafın eli havada kaldı.

"Tamam. Tamam vurma söyleyeceğim"

Dudağının kenarını büzerek konuştu.

"Dinliyorum. Dökül"

Erdem acı çekerek kadının yerini söyledi. Arafsa mutlulukla kadını almaya gidecekti. O kadar mutluydu ki. Sonunda sevdiği kadına kavuşacaktı. Belkide Efal onu affederdi.

Eliyle yüzünü sıvazladı. Derin bir nefes çekip kahkaha attı. Belkide deliriyordu. Ama Araf ona ne olduğunun farkındaydı. Aşıktı. Hemde ölesiye. Arabadaki torpidoya gitti eli, kapağını açıp içinde ki parfümü çıkardı. Arabanın heryerine sıkıp derin bir oh çekti. Sevdiği kadını sanki yanında hissetmişti. Onun kokusu artık heryerdeydi. Gözü aynadaki simasına çarptı. Oda değiştiğinin farkındaydı ama bu duygu ona iyi hissettiriyordu.

Aradan 10 dakika geçmişti ve sonunda Erdemin tarif ettiği depoya gelmişti. Arkasındaki silahı çıkarıp dikkatlice depoya yaklaştı. Sesler geliyordu ama bu sesler ona engel değildi. Yerden taş alarak ileri doğru fırlattı. Adamlardan biri o tarafa giderken Araf diğer adamı halletmişti bile. Diğer adamın peşinden giderek onuda etkisiz hale getirdi. Etrafa bakınarak kadını bulmaya çalıştı. Solda gördüğü boş odaya ilişti gözü emin adımlarla oraya yaklaştı ve kırık olan camdan içeri baktı. Kadın içerideydi. Araf etrafı kolaçan etti etraf temizdi. Silahı arkasına koydu ve içeri girdi. Kadın Arafı görünce korkmuştu. Ama Araf onu sakinleştirmek için konuştu.

"Şşş sakin olun ben Efalin arkadaşıyım. Sizi kurtarmaya geldim."

Kadın bunu duyduktan sonra derin bir nefes aldı. Araf yanına yaklaşarak ellerini çözdü. Tam ayağa kalkmıştı ki silah sesiyle sol kolunda bir acı hissetti. Sağ eli arkasına gitti ve tek kurşunla adamı yere serdi. Kadın telaşla Arafın koluna baktı.

"İyimisin oğlum"

Oğlum...

Ne garip bir kelimeydi Araf için. Ona hiç oğlum denilmemişti. Dikkatlice kadına baktı. Hatta hiç tanımadığı bir kadının gözündeki telaşı en yakınlarının gözünde bile görmemişti.