Odanın kapısını yavaşça açtım. Gerilim filmlerini aratmayan şekilde parmak uçlarımda yürüdükten sonra dış kapının koluna ulaştım. Gıcırdamaması için 2 dakika boyunca kapıyı açmaya uğraştıktan sonra ayakkabılarımı hızlıca giydim ve kapıyı çektim.
Merdivenleri adeta bir çita gibi inerek dışarıya ulaştım. Cadde boştu.
Telefonu sessize almayı unuttuğum için bildirim sesi sokakta yankılandı. Telaştan kalbimin ortasına oturan fil yavrusu ve hırka almayı unuttuğum için tenime sertçe çarpan rüzgarı es geçerek mesaja baktım.
B: Önündeki ağacın altına bak.
Adımlarımı hızlandırarak ağacın yanına gittim ve dizlerimi çöktüm. Ellerimi otların üstünde gezdirerek minik kutuyu aldım.
Kapağını açarak içindeki mor ipi avucumun içine aldım. Titreyen telefonu açıp mesajı okudum.
B: O ipi bileğine bağlar mısın?
B: Bende de var.
B: İstersen ben bağlayabilirim:)
Dolunay yazıyor..
B: Gözlerin kapalı olmak şartıyla.
Dolunay: Off.
Sokağa doğru dönerek gözlerimi kapadım ve bekledim. Yanıma geldiğini anladığımda elimdeki ipi uzattım. Aldıktan sonra yumuşakça bileğime bağlamaya başladı. Gülümsememi saklamak için zorlanıyordum. Aynı zamanda gözlerimi açmamak için de. Ama böyle bir şey yapmayacaktım.
Eli bileğimi yavaşça bıraktığında gülümseyişini duydum. Nefesini yüzüme çarpmıştı. Göz kapaklarımın içine dolan ışık gittiğinin habercisiydi.
Gözlerimi açarak olmadığını bile bile etrafa baktım. Telefona girerek B'ye mesaj attım.
Dolunay: Teşekkür ederim:)
B: Gülüşünden ısırırım:)
Mesajı vücudumda ani bir tepkimeye yol açarak yanma hissi vermişti. Gülümseyerek bileğime baktım. Sıradan bir ip fazla şey ifade ediyordu. Aynısı onda da vardı.
İçimdeki anlamsız sırıtma isteğine anlam veremeyerek gelen mesaja baktım.
B: Biraz daha öyle gülersen gerçekten ısırmak zorunda kalacağım.
Şaşkınlığımı gizlemeyerek etrafa baktım.
Dolunay: Sen hala burda mısın?
B: Gidemiyorum ki.
Hikayeyi nasıl bulduğunuzu yazar mısınız canlarım?
Öpüldünüz..
