My Missing JigsawsPuzzle Piece(ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ေသာကိုယ့္ဘဝရဲ႕အစိတ္အပိုင္း-Complete)

PART-18: အျဖဴေရာင္ျခံဳထည္ေလး

ေရစိုစိုအက်ႌႏွစ္ထည္ေအာက္က ၾကားေလေသြးလို႔မရေအာင္ကို ပူးကပ္ေနတဲ့ခႏၵာကိုယ္ႏွစ္ခုကေတာ့ အေႏြးဓါတ္ခ်င္းဖလွယ္ေနတယ္.....
(မိုးမခ်ဳပ္က်ပါနဲ႔ဦးေနာ္....အဲ့ အဆင့္ထိမေရာက္ေသးပါဘူး)

ခိုက္ခိုက္တုန္ေအာင္ခ်မ္းၿပီး ေမး႐ိုက္ေနတဲ့ႏႈတ္ခမ္းေလးကို အငမ္းမရမလႊတ္တမ္းနမ္းေနမိတုန္းပဲ။

ေခါင္းတဖက္ေစာင္းၿပီးဆက္နမ္းဖို႔ျပင္လိုက္ေတာ့ ယုန္ေကာင္ေလးက ခပ္ဖြဖြတြန္းလာတယ္။

မ်က္ႏွာေတြလဲနီရဲလို႔......ႏႈတ္ခမ္းေလးလဲဖူးေယာင္လို႔

လန္က်န္႔ကိုေမာ့မၾကည့္ဝံံ့ပဲ ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုက္ကာ မ်က္လႊာခ်ထားတဲ့ ရွက္သည္းပိုေနပံုေလးက စိတ္ရွိလက္ရွိကိုဆဲြဖ်စ္ၫွစ္လိုက္ခ်င္စရာေကာင္းတယ္။

ခုသာ စိတ္ထဲရွိ,ရွိတဲ့အတိုင္းလုပ္မိလို႔ကေတာ့ မင္းအ႐ိုးတျခား အသားတျခားျဖစ္ေနၿပီ ေဝ့ရင္း...
(ဘာလုပ္မွာလဲကိုယ္မသိပါ....လာမေမးၾကပါနဲ႔ေနာ္)

ဘာလို႔အဲေလာက္ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းေနရတာလဲ ေဝ့ရင္း...

သူပါးစပ္ကေတာ့ ထုတ္မေျပာဝံ့ရဲေသးပါ....

သူ႔အေပၚထားတဲ့ ေဝ့ရင္းရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြကိုလဲအတည္ျပဳခ်င္မိေသးတယ္။

သူ႔ေရွ႕မွာ က်ံဳ႕က်ံဳ႕ေလးရပ္ကာ မ်က္နာေတြနီရဲၿပီး ေမး႐ိုက္ေနတဲ့ ယုန္ေကာင္ေလးကို သူေပြ႕ခ်ီၿပီး ကုန္းေပၚေခၚလာခဲ့တယ္။

မီးေလးေမႊးၿပီး အက်ႌေတြခၽြတ္ကာ မီးကင္ၾကတယ္။
သူေဝ့ရင္းခါးစည္းေလးကိုခၽြတ္ေပးေတာ့ ယုန္ေကာင္ေလးတကိုယ္လံုးကပန္းေရာင္သန္းေနတယ္။ ယုန္ပန္းေရာင္ေလးေပါ့။

ယုန္ေကာင္ေလးကေတာ့ ခုထိသူနဲ႔မ်က္လံုးခ်င္းမဆံုေအာင္ေရွာင္ေနတုန္းပဲ။ စကားလဲမေျပာေတာ့ဘူး.....သူရွက္ေနတာေလ.....

ေရွ႕ကဖိုထားတဲ့မီးေတာက္မီးလ်ံေတြလိုပဲ လန္က်န္႔ရဲ႕ရမက္ဆႏၵေတြကလည္း ေတာက္ေတာက္ေလာင္ၿပီး မၿငိမ္းႏိုင္ေသးပါဘူးေနာ္။

ဒါေပမယ့္ သူခ်စ္ရတဲ့သူ သူ႔အေပၚမွာထားတဲ့ခံစားခ်က္ မေသခ်ာေသးသေရြ႕ သူေရွ႕ဆက္တိုးမွာမဟုတ္ပါဘူး.....
ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ခ်စ္လို႔....
ခ်စ္တာထက္ပို ျမတ္ႏိုးလို႔....