The Throne (ရာဇာပုလႅင္)
အပိုင္း-၇
မင္းႀကီး ဝမ္ေယာလ္ အေမ ေရာက္လာျပီျဖစ္တာေၾကာင့္ အမတ္ေတြအားလံုးက မင္းမယ္ေတာ္ႀကီးအျဖစ္ တင္ေျမာက္ပဲြက်င္းပရန္ ညီလာခံတြင္ အျပိဳင္အဆိုင္ အဆိုတင္သြင္းေတာ့သည္။
ဝမ္အြန္း ကေတာ့ ထိုကိစၥအတြက္ ဘာဆို ဘာမွမေျပာခဲ႔ေပ။အလုပ္မရွိ အလုပ္ရွာျပီး အလုပ္မဟုတ္တာေတြအတြက္ ေငြကုန္ေၾကးက်ခံေနရမည့္ကိစၥသာသာ သတ္မွတ္ထားသည္။
သားက မင္းႀကီးျဖစ္ရင္ အေမက်န္ခဲ႔ပါက မင္းမယ္ေတာ္ႀကီး အျဖစ္ေနရမည္မွာ အားလံုးသိေနသည့္ကိစၥကို အေရးႀကီးခြင္က်ယ္လုပ္ျပီး မ်က္နွာလုပ္ခ်င္ေနသည္မွာ အလြန္သိသာလြန္းသည္။
ဝမ္အြန္း အတြက္ေတာ့ ဒီညီလာခံသည္ လြန္စြာပ်င္းစရာေကာင္းလြန္းသည္။
'ၾကင္ယာေတာ္မင္းသားကေကာ ဘယ္လိုျမင္လဲ'
တစ္ခ်ိန္လံုးတိတ္ဆိတ္ေနသည့္ ဝမ္ေယာလ္ ေမးသံၾကားမွ ဝမ္အြန္း ေခါင္းေထာင္လာျပီး
'မသိဘူးေလ။ဘ႑ာေရးအဆင္ေျပရင္လုပ္ေပါ့။ဟိုတစ္ေလာကတင္ ဆန္နဲ႔ ရိကၡာေတြဝယ္လိုက္လို႔ ကုန္သြားေသးတယ္မဟုတ္လား'
'အဲ႔ဒါေတြက ဆားေရာင္းရအျမတ္ေငြနဲ႔တင္ လံုေလာက္ခဲ႔ပါတယ္ၾကင္ယာေတာ္မင္းသား'
'ဂိုဂူေလ်ာမွာ အေရာင္းအဝယ္လုပ္တာ အဲ႔ေလာက္ေတာင္ျမတ္ခဲ႔တာလား'
ဝမ္အြန္း က မယံုသည့္ အသံျဖင့္ေမးေတာ့ ဘ႑ာေရးအမတ္ မ်က္နွာပ်က္သြားသည္။
'ၾကည့္ရတာ ေရာင္းခဲ႔တဲ႔အထဲမွာ ဆားတင္မဟုတ္ဘူးထင္တယ္'
'ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မယ္ေတာ္ျပန္ေရာက္လာတာကိုေတာ့ ခမ္းခမ္းနားနားန႔ဲ ႀကိဳဆိုပဲြလုပ္ေပးရမွာေပါ့'
ထပ္ျပီးဆိုလာသည့္ ဝမ္ေယာလ္ စကား။
ဝမ္အြန္း ပါးစပ္ေလးဟသြားသည္အထိ အံ႔ၾသသြားခဲ႔သည္။
ဒါက သူ႔ကို မင္းမယ္ေတာ္ႀကီးနဲ႔ ရန္တိုက္ေပးခ်င္လို႔ ထိုစကားကိုေျပာခဲ႔တာေပါ့။အခုေတာ့ ပဲြလုပ္ျပီး မႀကိဳဆိုခ်င္လို႔ ေလ်ွာက္ျပီးအေၾကာင္းျပခ်က္ရွာေနသည့္ သမက္ဆိုးေလး ဝမ္အြန္း ျဖစ္သြားေလျပီ။
