My Badass Boyfriend(COMPLETED)

4

inayos kona lahat ng gamit ko, at binitbit na ito ng mag-isa, napa isip ako kung gaano kahirap ang buhay ng mag-isa, yung may pamilya nga mahirap kapag mahirap kayo? pero depende na sayo kung kakayanin mo ang hamon ng buhay ng mag-isa kalang, pero hindi narin mag-isa kasi may mga kaibigan akong sigurado akong di ako pababayaan kasi andyan lang sila para tumulong sa'kin sa kahit na ano man ang pagsubok sa buhay na darating pa sa'kin. salamat mga kaibigan ko.

mahirap, oo mahirap mabuhay mag-isa pero ako? kakayanin ko para lang mabuhay ako, para sa sarili ko, basta kung dikona kaya oh kung wala ng tutulong sa'kin andyan naman ang panginoong dyos para sa'kin.

habang naglalakad ako ay may nakita akong batang pulubi na padalos dalos lamang sa kalsada, malayo pa kasi ako para sa paradahan ng trycicle, kawawa naman tong batang 'to, hmmm. sakanya nalang tong baon kong sand wich, ibibigay konalang to sakanya, i ibinigay konanga sa bata yung sandwich, i took it from my bag, binuksan ko ng dahan dahan ang aking bag, kawawa naman to...

i smile widely, and took a deep breath, since siguro naman may mga foods naman na dala dala sila don, itong baon ko ay ibibigay nalang sa batang pulubi na'to, ng makausap ko siya ay bigla siyang ngumiti ng malawak, na para bang nasayahan dahil sa ibinigay kong sandwich, hmmm. have fun!

"eto oh sayo nalang kawawa ka naman, hehehe! receive my little help, sana maging busog ka dito.." at ibinigay konanga ng dahan dahan yung sandwich, kinuha nya agad na halatang takam na takam, may barya pa ako dito wait kalang, kinuha ko yung barya sa wallet ko, hehehe limang piso.
"oh eto pa para may mainom ka, hehehe! sana makapag-aral ka, sana libre nalang ang pag-aaral now a days noh?! hehe, hayst pero kaso hindi..." nalungkot ako.
"ate wag po kayo mag-alala saken, kahit po ako'y pulubi lang ay nag tatrabaho ako para makapag-aral ang aking mga kapatid, kahit po sukli sukli lamang ay nilalagay ko iyon sa aking alkansiya, at nakakatulong po kahit sila ay g1 pa lamang, may mga magulang din po ako si nanay nasa bahay si tatay nag tatrabaho din po bale dalawa kami ni tatay nag tatrabaho para po sa mga kapatid ko na makapag-aral lamang.."
napaiyak ako ng kunti sa sinabi ng bata, sana naman maging maayos ang future ng batang 'to, pagpalain sana naway siya ng dyos.

habang naglalakad ako pinapahid ko na lamang ang aking mga matang lumuluha, hmmmm. what a life!

sa wakas nakarating narin ako sa paradahan ng trycicle.

nagpara na agad ako ng masasakyan.
"dito ka miss!."
si manong driver..
"sige po!"
tapos tumakbo na agad ako papunta sa sakayan, umupo na agad ako at inayos ang pagka upo ko, habang hinihingal.
"bat kakasi tumakbo hahaha, sayang ang ganda mo pa naman miss."
ay nako si manong bulero panga.
"ay thanks po." hehe hamble kong sabi.

habang umaandar ang trycy ay napatanong si manong kalbo chaka ang kapal ng balbas.
"san po tayo ma'am?"
"dyan lang sa malapit na skwelahan manong."tumango naman siya.

nung naka abot nanga kame, ay bigla akong kinalabit ni zaph.
"ohhhh?." pagrereklamo ko sakanya, tong babaeng to parang normal activity charot. nanonood kasi ako now nun sa tv5 so yeah! hahahahh nood tayo? charot hehehehehe. ang ganda diba? wala adik din ako sa mga wattpad tv's sa tv5 ihhh.
"hoy babae, kanina kapa late kana kanina pa yung bus dyan kaso wala panga yung iba."
parang sira din eh noh? mga kaibigan talaga natin ih, pinapakaba tayo, sinasabihan na late na tayo tas di papala. hay nakooooOOOOoooo.

^^^^END.****^^^^**