SHADOW

SHADOW 11

ဒီ​နေ့  သူချိန်းထားတာရှိသည်  ။  သူစိတ်​တွေလည်းလှုပ်ရှား​နေသလိုတက်တက်ကြွကြွလည်းဖြစ်​နေသည်  ။  သူဗီဒိုထဲကချိတ်ထားတဲ့အဝတ်အစား​တွေကိုသူ​ငေးစိုက်ကြည့်​နေသည်  ။  သူဘာဝတ်ရမှန်းသူမသိ ... ။  သူ့ရဲ့သွယ်လျတဲ့လက်​ချောင်း​တွေကရှပ်အင်္ကျီ​တွေတစ်ထည်ပြီးတစ်ထည်​ပေါ်​ပြေးလွှား​နေသည်  ။  သူ​​ရွေးလို့မရနိုင်​သေးဘူး ... ။  သူ့လက်​ချောင်း​တွေကတစ်​နေရာရာတွင်ရပ်တန့်သွားသည်  ။  သူ့အကြိုက်ကိုသူရှာ​တွေ့ပြီ ... ။  သူချိတ်နဲ့ချိတ်ထားတဲ့နက်ပြာ​ရောင်ရှပ်အင်္ကျီကိုဆွဲယူလိုက်တယ်  ။  အဖြူ​ရောင်​ဘောင်းဘီအရှည်နဲ့နက်ပြာ​ရောင်အင်္ကျီကသူ့ရဲ့အသားအ​ရောင်နဲ့လိုက်ဖက်​နေတယ်  ။
သူမှန်​ရှေ့မှာရပ်လိုက်တယ်  ။  သူ့ကိုယ်သူကြည့်ပြီး​ခေါင်းငြိမ့်လိုက်တယ်  ။  သူ​ကျေနပ်သွားပြီ ... ။  သူဆံပင်​တွေကိုလှန်ဖြီးလိုက်ပြီးကား​သော့ကိုဆွဲယူလိုက်တယ်  ။  သူ​ဘောင်းဘီအိတ်ထဲထည့်ထားတဲ့ဖုန်းကိုပြန်ထုတ်လိုက်ပြီး  နာမည်​လေးတစ်ခုကိုဖိနှိပ်ကာဖုန်းကိုနားအနားသို့ကပ်လိုက်သည်  ။

"ဟယ်လို"

တစ်ဖက်က  အသံ​သေး​သေး​လေးထွက်ကျလာတယ်  ။  ဒီအသံ​လေးကသူ့ကိုပိုပြီးစိတ်လှုပ်ရှား​စေတယ်  ။  သူ့စိတ်ကိုအတတ်နိုင်ဆုံးထိန်းပြီးအသက်ကိုရှူထုတ်လိုက်တယ်  ။

"အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား  ၊  ကိုကို​အောက်မှာ​စောင့်​နေမယ်"

'ဟုတ်  ကျွန်​တော်ပြီးပြီ  ၊  ထွက်ခဲ့လိုက်မယ်"

အသံ​လေးကြားရုံနဲ့တင်သူဒီ​လောက်စိတ်​တွေလှုပ်ရှား​နေရတာ  တကယ်တမ်းလူကိုသာ​တွေ့ရင်သူဘယ်လို​နေရမလဲမသိ  ။  ထိုအသံပိုင်ရှင်​လေးကိုသူ​တွေ့ချင်လှပြီ  ... ။  သူဓါတ်​လှေကားထဲမြန်မြန်ဝင်လိုက်ပြီး  နံပါတ်က​လေးတစ်ခုကိုသူနှိပ်လိုက်တယ်  ။  ဓါတ်​လှေကားပွင့်တာနဲ့သူ့ကားအနက်​ရောင်ရှိရာကိုမြန်မြန်သွားပြီးတိုက်​ရှေ့ကို​မောင်းထွက်လာလိုက်တယ်  ။  ကားထဲက​နေ  ​ကောင်​လေးလာမှာကိုသူ​စောင့်​နေတယ်  ။  ​ထွက်လာတာမြင်တာနဲ့သူကားမှန်ကိုချပြီးလက်ကို​ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်တယ်  ။