SHADOW

SHADOW 23

ခွန်းသနိုးလာသည့်အခါ​ဘေးနားကသူ၏ဆရာဝန်​လေးမရှိ​တော့ပါ  ။
ကုတင်​ဘေးနားကစားပွဲခုံ​လေး​ပေါ်တွင်စာရွက်က​လေးတစ်ရွက်ကို
​တွေ့လိုက်ရသည်  ။  သူစာရွက်က​လေးကိုလှမ်းယူလိုက်သည်  ။

ကျွန်​တော်ဒီ​နေ့​ဂျူတီ​စော​စောဝင်​ပေးရမှာမို့လို့သွားပြီ​နော်

စာရွက်က​လေးကိုစားပွဲ​ပေါ်ပြန်တင်ထားလိုက်ပြီး  သူ​ရေချိုးခန်းထဲသို့ဝင်သွားလိုက်သည်  ။  ​ခွန်းသ​မေ​မေ​ပြောခဲ့တာ​တွေကို​ရေချိုး​နေ
ရင်းပြန်ကြား​ယောင်​နေမိသည်  ။  ​မေ​မေ့ရဲ့အ​ပြော​တွေကအရမ်းကို
ရက်စက်လွန်းသည်  ။  ခွန်​လေး၏မာမားကို​ပြောလိုက်သည့်စကား​တွေကလည်းအရမ်းကို​ဘောင်​ကျော်လွန်းသည်  ။ 

"အန်တီ  မ​နေ့က​မေ​မေ​ပြောခဲ့တာ​တွေကိုစ်တ်မဆိုးပါနဲ့​နော်  ၊  ​မေ​မေကစိတ်ရှုပ်​နေတဲ့အချိန်မို့လို့ပါ"

"အန်တီနားလည်ပါတယ်  ၊  မိဘတစ်​ယောက်  မိခင်တစ်​ယောက်အ​​နေနဲ့​တော့ဒီအ​ခြေအ​နေကိုချက်ချင်းလက်ခံနိုင်ဖို့ဆိုတာခဲယဥ်းပါ
တယ်  ၊  အန်တီလည်းမိခင်တစ်​ယောက်ဆို​တော့နားလည်ပါတယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါအန်တီ  ၊  နားလည်​ပေးတဲ့အတွက်​ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"မလိုပါဘူးခွန်းသရယ်  ၊  သားငယ်က​တော့အ​စောကြီးသွားပြီ"

"ဟုတ်  ကျွန်​တော်သိပါတယ်  ၊  ​မေ​မေ​ပြောခဲ့တာ​တွေအတွက်ကျွန်​တော်လာ​တောင်းပန်တာပါ"

မာမားသည်ခွန်းသ၏လက်နှစ်ဖက်ကိုသူမ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ဆုပ်
ကိုင်လိုက်ပြီးပြုံးပြသည်  ။

"အန်တီတို့ကထွက်သွားဖို့ဆိုတာမကြာ​​တော့တဲ့လူ​တွေပါ  ၊  ကျန်ခဲ့မှာကသားတို့နှစ်​ယောက်မလား  ၊  အန်တီတို့​သေသွားရင်ဘာ​တွေများ
ဆက်​ပြောနိုင်ကြဦးမှာလဲ  ၊  ကျန်ရစ်ခဲ့မယ့်ကာယကံရှင်နှစ်​ယောက်သာတွဲလက်​တွေခိုင်မြဲ​နေရင်ရပါပြီ  ၊  သားတို့ဒီအ​ခြေအ​နေ​တွေကို
​ကျော်ဖြတ်နိုင်ကြမှာပါ"

"​မေ​မေလည်းအန်တီ့လို​တွေးနိုင်ရင်​ကောင်းမှာပဲဗျာ"

"သူလည်းနားလည်လာမှာပါသားရယ်  ၊  အခုအချိန်ကသူပူထူ​နေလို့
​နေမှာပါ"