~2~

5K 192 1
                                        

ဆောင်းတွင်းမို့  မြူတွေဆိုင်းနေပြီး အတော်အေးနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ဝတ်ထားသည့် အနွေးထည်လက်ရှည် အညိုရောင်လေးအပေါ် အနက်ရောင်ကုတ်ကို ယူဝတ်လိုက်ပြီး ဆိုင်ကယ်နဲ့ ထွက်လာလိုက်သည်။ ဘာရယ်တော့မဟုတ်။ အိမ်မှာနေရတာမွန်းကျပ်နေ၍သာ။

ဒီနေ့ ဟိုလိုက်နေကျနှစ်ကောင်ကိုတောင် မခေါ်မိခဲ့။ သောက်နေကျကော်ဖီဆိုင်ရှေ့ဆိုင်ကယ်ကိုထိုးရပ်လိုက်ပြီးဝင်လာခဲ့သည်။ ကော်ဖီတစ်ခွက်မှာပြီး စီးကရက်တစ်လိပ်ကိုဖွာရှိုက်ကာ မှန်တွေနဲ့ကာရံထားတဲ့ဆိုင်ကနေ မြင်နေရတဲ့ရှုခင်းတွေအား စိတ်လိုလက်ရငေးနေမိသည်။ ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်ယောက်ကြည့်နေသလို။

ရှေ့ကိုကြည့်လိုက်မိတော့ ရှိုင်းစစ်မာန်ကိုလည်ပြန်ငေးနေတဲ့ကောင်လေးတစ်ယောက်နဲ့အကြည့်ချင်းသွားဆုံသည်။
မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းကိုမျက်မှန်ဝိုင်းကြီးနဲ့ကာထားပြီး နှာတံချွန်ချွန်နဲ့နှုတ်ခမ်းဖူးဖူး၏ ထောင့်နားလေးတွေမှာ ခရင်တွေပေကျံနေသေးသည့်ကောင်လေးသည် သူစိုက်ကြည့်ပေးလိုက်တော့ရှေ့ပြန်လှည့်သွားသည်။
သူနဲ့အတူပါလာတဲမိန်းကလေးကိုမြင်ဖူးနေသလိုပဲ။ သြော် ဟိုတစ်ခါက ရှိုင်းစစ်မာန်ကိုကုပေးခဲ့တဲ့ဆရာဝန်မလေး။သူတို့ကရည်းစားတွေများလား။ ဒါလည်း သူနှင့်မဆိုင်ပါလေ။

ခဏအကြာမှာ ထိုကောင်လေးက ရှိုင်းစစ်မာန်ကိုပြန်လှည့်ကြည့်လာသည်။ တည့်တည့်ကြီးစိုက်ကြည့်နေမိတော့ ထိုကလေးနဲ့သူအကြည့်ချင်းသွားဆုံ၏။ ဒါပေမယ့် ခဏလေးသာ၊ အရှေ့ပြန်လှည့်သွားပြန်သည်။

ဟိုဆရာဝန်မလေးကိုကျေးဇူးတင်ရဦးမည်။ အဲ့နေ့တုန်းကဒေါသနဲ့ထူပူနေတော့ကျေးဇူးတင်ပါတယ်တစ်ခွန်းမပြောလိုက်ရ။ ပိုက်ဆံကိုစား ပွဲပေါ်တင်ပေးခဲ့ပြီး ထသွားလိုက်ကာ ဟိုကလေးထိုင်နေတဲ့ခုံရဲ့နောက်မှီအား လက်ဖြင့်ထောက်၍ ထိုင်နေတဲ့မိန်းကလေးကိုနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထိုကလေးကတော့ မုန့်သာငုံ့စားနေဆဲ။ ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောပြီးတော့ ထိုကလေးကို ငုံကြည့်မိပြီး မေးလိုက်သည်။ တခြားတော့မဟုတ် ခေါင်းလုံးလုံးလေးအား အသည်းယားလာ၍ စချင်လာသောကြောင့်သာ။

ကြည်နူးရသောအမုန်းWhere stories live. Discover now