နှစ်ရက်ပဲ။
နှစ်ရက်ပြီးရင်...ပြီးပြီ။ ဒီလူနဲ့မတွေ့ရတော့ရင် ရပြီ။
ဟုတ်တယ်...စိတ်ကစားတာပဲ။
စိတ်ကစားရအောင်လည်း အရွယ်ကဆယ်ကျော်သက်မဟုတ်တော့။ စိတ်လေပါတယ်...။
ရှုံ့မဲ့မဲ့နဲ့တွေးနေတုန်း စုမြတ်ဆီကဖုန်းဝင်လာသည်။
"Hello"
"ဟဲ့...နင်တို့က သဘက်ခါဆို ပြန်ရမှာမလား"
"အေး...ဘာလို့"
"မေးကြည့်တာပါ နေကောင်းတယ်မလား"
"ကောင်းတယ်...ဟဲ့...နင်လေ...ငါ့ကိုဘယ်သူနဲ့သဘောတူလည်း"
စုမြတ်တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဘာတွေးသွားတာလည်း။
"ငါ့မောင်ကိုယူလိုက်"
စကားသံဆုံးတော့ရယ်သံလွင်လွင်ကိုထပ်လောင်းဖြည့်စွက်ထားသည်။
"နင်...ယောက်ျားလေးချင်းကြိုက်တာကို မကန့်ကွက်ဘူးလား"
"အဲ့လိုလည်းမဟုတ်ပါဘူး။ လက်ခံတယ် ဒါပေမယ့် မထောက်ခံဘူး"
"လူလိုပြောပေးပါလား"
"ဒီ...."
မဆဲမိအောင်ထိန်းလိုက်သံ။ နောက်လာမယ့်စကားလုံးကရင့်သီးမှန်းသဘောပေါက်လိုက်သည်။
"LGBT ကို ငါ လက် ခံ နိုင် တယ် ။ဒါပေမယ့် အကုန် လုံး ကို လိုက် ပေး စား မ နေ ဘူး ။ ရှင်းလား"
တစ်လုံးချင်းပြောသည်။ ရီမိတော့ တစ်ဖက်မှာ အသံတိတ်ဆဲနေလိမ့်မည်။
"မရီနဲ့။ ဘာလို့မေးတာလဲ"
"ဒီလိုပဲ"
"လူပဲ..ကိုယ်နှစ်သက်ရာကိုရွေးချယ်ခွင့်ရှိတယ်လေ။ အဲ့တာကြောင့် လက်ခံတယ်။ ဒါပေမယ့် လွန်ကဲပြီးအမြင်ကတ်စရာကောင်းလာရင်တော့ငါလည်း ရှံ့ချတယ်။ ငါက ဖူဂျီမ မဟုတ်တော့ လိုက်လည်းပေးစားမနေဘူး။ ရှင်းပြတာ"
"ဒါပဲနော်"
ဖုန်းချလိုက်သည်။ ဆက်ပြောစရာ စကားလုံးမရှိ။ ပြောလည်းမပြောချင်။ ရှေ့တည့်တည့်ကိုသာစိုက်ကြည့်ရင်းတွေငေးနေမိသည်။
"ဘာထိုင်လုပ်နေတာလဲ"
မြင်ကွင်းထဲရောက်လာပြန်ပြီ။ အေးဆေးလေးပေးနေပါ။
أنت تقرأ
ကြည်နူးရသောအမုန်း
عاطفيةတည်ငြိမ်တဲ့ဆရာဝန်လေးနဲ့ မျက်နှာကြောတင်းတင်းနဲ့နေတတ်ပြီး မာနကြီးတဲ့ Mafia ဂိုဏ်းတစ်ခုက လူဆိုးလေးတစ်ယောက်..မတော်တဆ ချစ်မိသွားတဲ့အခါ.....
