The hawk

Hoofdstuk 8 - De voorbereiding

Even sta ik daar in de deur opening. Hij kijkt blij naar mij, ik kijk blij naar hem. Ik zou hem zo om de nek kunnen vallen, maar dat doe ik niet. Iedereen kijkt naar me, de meeste met open mond. Ik voel me een beetje onzeker maar ik loop toch naar binnen, recht op Ty af. Als ik bij hem ben leun ik tegen de muur. Hij neemt me eens goed op en lacht dan vrolijk. 'Dit is geweldig! Jeetje,' hij is helemaal uitgelaten. 'de prinses is terug.' Nu begint iedereen te praten, iedereen is opgewekt omdat de prinses terug is. Opeens juicht er iemand: 'De prinses is terug! Hoera!' en meerdere mensen juichen mee. Ik gaap even, ik realiseerde me niet dat ik eigenlijk best wel moe was. 'De training is afgelopen, zal ik met je mee lopen naar je kamer?' vraagt Ty. Dat was natuurlijk wel gezellig. 'Ja, gezellig.' antwoord ik vrolijk. We lopen de trainingszaal uit en na een paar meter staat hij opeens stil. Ik draai me om. 'Wat is er?' vraag ik want ik zie dat hij zeer ernstig kijkt. 'Nou... ik bedacht me dat,' zegt hij twijfelend. 'dat nu het zeker is dat jij Amelia bent, gaat Freya waarschijnlijk bekend maken dat je weer terug bent.' tot hier kon ik het wel volgen maar ik moest weten wat hij probeerde te zeggen, dit was serieus. 'Dus zal het niet lang duren tot Meldora het ook weet.' zucht hij uiteindelijk. Ik schrik, dat was nog niet in me opgekomen. Ik zal hem dan maar gerust moeten stellen, want ik vind het niet leuk om hem zo te zien. 'Ach, zo ver is het nog niet, het komt allemaal wel goed.' zeg ik tegen hem. Hij schudt lachend zijn hoofd. 'Ik word gerust gesteld en vanmiddag moest ik dat bij jou doen.' zegt hij en hij komt weer naar me toe. We praten nog wat en uiteindelijk zijn we aangekomen bij mijn kamer. 'Nou, dan zie ik je morgen weer.' zeg ik en hij knikt. Ik open de deur en met een laatste 'doei' sluit ik de deur. Ik loop naar de inloopkast en kleed me even snel om. Ik was echt moe geworden. In de kast zie ik een standaard staan, een zelfde als in de studeerkamer van Freya. Maar deze krijg ik niet open met een knopje, hier zit een vakje op. Ik bekijk hem even goed en besef dat ik mijn vinger erop moet leggen. Ik leg de top van mijn wijsvinger op het vakje en het beschermende glas verdwijnt. 'Vet, vinger herkenning.' fluister ik bewonderend. Ik pak mijn kroon vast, die meteen weer los laat van mijn hoofd, en leg hem in de standaard. Met een tweede aanraking van het vakje sluit het glas weer en is de kroon veilig opgeborgen. Ik vraag me af of de standaard er net is neergezet en hoe hij mijn wijsvinger wist te herkennen. Zou Freya dat gedaan hebben met haar elven krachten? Het boeit me ook niet zo veel op het moment. Ik loop in mijn pyjama nog even richting het balkon, het was nu toch schemerig. Ik loop het lange balkon op en als ik bij het eind ben zie ik Ty weg vliegen. Dat kan wel kloppen want hij woont waarschijnlijk niet op het paleis. Ik ga even op de rand zitten en volg hem tot hij verdwenen is in de verte. Ik spring van de reling af en loop terug naar binnen. Zorgvuldig sluit ik de deur en loop ik naar het bed. Ik pak de klip die er nog op lag en leg hem op het nachtkastje. Ik duik het bed in en kijk geïrriteerd naar de lamp, want die staat nog aan. Ik heb geen zin om nog uit bed te komen dus besluit ik het maar zo te laten. En niet veel later lig ik dan ook heerlijk te slapen.

Geklop op de deur doet me ontwaken uit mijn slaap. Ik rek me even uit en ga rechtop zitten. 'Binnen.' beantwoord ik de klop. De deur gaat open en een vrouw met een dienblad komt binnen lopen. 'Uw ontbijt, prinses.' ze zet het dienblad op mijn schoot. Ik kreeg ontbijt op bed, vet. 'Alles naar wens?' Ik knik en na een klein babbeltje loopt ze weer weg, ze vertelt nog wel even dat Freya me nog wilt zien als ik het eten op heb. Het dienblad ligt vol met eten, te veel eten. Als ik het eten op heb schuif ik het dienblad van me af, ik heb geen idee waar ik hem moet laten. Ik schuif het bed uit en loop naar de kast toe. Voor ik hem inloop werp ik nog een blik op het raam, geen wolkje aan de lucht. In de kast vind ik een korte witte broek en een zwart hempje. Ik trek zwarte ballerina's uit de schoenenkast en haal mijn kroon uit de standaard. Als ik mijn kroon opgezet heb loop ik snel de kamer uit. Ik snel naar beneden, richting de studeerkamer. Maar Freya is daar niet dus loop ik terug naar de grote hal. Ik zet mijn handen in mijn zij en bedenk waar in dit grote paleis ik een koningin kan vinden. Ik besluit om naar de troonzaal te gaan. In de troonzaal tref ik haar dan ook. 'Je wilde me spreken?' vraag ik terwijl ik naar binnen loop. Freya kapt het gesprek waar ze mee bezig was af en komt naar me toe. 'Ja, ja dat klopt.' zegt ze. 'Vandaag ga ik bekend maken aan het land dat je weer terug gekeerd bent. Het nieuws wordt nu al verspreid. Vanmiddag om twee uur is de officiele bekendmaking. Dus op het balkon, mooie kleding. Enzovoort.' Ik knik. Dat leekt me wel wat. 'Leuk. Hoeveel mensen verwacht je?' Freya begint te lachen alsof ik iets doms heb gezegt. 'Het hele volk waarschijnlijk!' roept ze vrolijk. 'De rest zal vanuit hun huizen kijken op de televisie. Er zal ook een groot gala komen, allemaal ter ere van jou.' Dus dat was ze aan het regelen. Dat lijkt me wel wat. 'Nou, hoe laat moet ik klaar zijn? En mag ik zelf een jurk uit kiezen?' Ze lacht en pakt mijn handen. 'Het is jouw feestje alleen hoef jij het niet te regelen! Alles wordt voor jou geregeld en het enige wat jij vanmiddag hoeft te doen, is verschijnen!' Ik begin te lachen en Freya laat mijn handen los. 'Uh, hoe laat is het nu? Ik heb zo vast geslapen maar ik heb nog geen idee hoe laat het is.' Freya kijkt op haar horloge en kijkt me geschrokken aan. 'Het is al tien over twaalf. Je hebt nog één uur en vijftig minuten om jezelf klaar te maken en nog even het paleis te verkennen, of iets voor jezelf te doen.' Dat laat ik me niet twee keer zeggen. Ik knik. 'Oké dan! Ik ga wel even iets voor mezelf doen. Waar is de bekendmaking?' vraag ik alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Freya legt me uit dat  om twee uur precies de bekendmaking begint op het grote balkon en dat ik beter even kan gaan kijken. Ik besluit haar advies op te volgen en loop de troonzaal uit. Ik loop de trap op en de rest wijst zich vanzelf. Ik kom uit bij een groot gordijn. Ik probeer de opening te vinden en ik kijk er stiekem doorheen. Ik kijk uit op het dorp en verschillende mensen staan al achter de dranghekken om een plekje vooraan te kunnen bemachtigen. Ik sluit de gordijnen en besluit terug te gaan naar mijn kamer om even wat verschillende jurken uit te proberen. Als ik op mijn kamer ben gekomen is mijn kamer weer helemaal netjes. Ik loop meteen door naar de kast maar voor ik erin loop kijk ik nog even op de grote klok die in mijn kamer hangt. Tien voor half één. Ik had nog tijd zat, de voorbereiding voor de ceremonie gaat nu echt beginnen.