HERO ( 25 )
Unicode
မထင်မှတ်ဘဲ မြင်လိုက်ရတဲ့မြင်ကွင်းက စျာပနအခမ်းအနား
ကနေ ထွက်လာတဲ့ မောင် ။
မျက်နှာလေးလည်း ချောင်ကျလို့ ။ ပိန်သွားလိုက်တာ ။
ဒီနှစ်ရက်သုံးရက်အတွင်း ဘယ်လောက်တောင် ပင်ပန်း
ခဲ့တာလဲ မောင်ရယ် ။
ကျွန်တော့် ရင်တွေအောင့်လိုက်တာ ။
မောင်က နွမ်းဖတ်လို့ ။ မျက်လုံးတွေကလည်း ရီဝေဝေ
နဲ့ ငိုထားတဲ့ပုံ ။
မောင့်ဆီကို သွားပြီး ဖက်ထားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပေမယ့်
အနောက်က အတူတူပါလာတဲ့ အဖေ့ကိုမြင်လိုက်ရတာ
ကြောင့် ခြေလှမ်းတို့တုံ့ခနဲရပ်သွားရင်း ထောင့်ကြားတစ်
ခုမှာ ဝင်ပုန်းလိုက်သည် ။
အဖေက မောင့်ကို တစ်နေရာလိုက်ခဲ့ဖို့ ပြောနေသည် ။
သူတို့နောက်က အသာလိုက်သွားရင်း ပုန်နံကွယ်က
နားထောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် ။
" ဂျောင်ကု !! အားလုံး အဆင်ပြေပြေနဲ့ ပြီးသွားပြီပဲ ။
မင်းလည်း အရမ်းဝမ်းနည်းမနေနဲ့ ။ လိုအပ်တာရှိလည်း
ငါ့ကိုပြော ။ ငါကူညီ ... "
" ခင်ဗျား ဟိုနေ့က ကျုပ်အမေ့ကို ဘာပြောခဲ့တာလဲ "
" ဘာ ? "
" ခင်ဗျား ဟိုနေ့က အမေ့ကို ဘာပြောခဲ့တာလဲလို့ !!!!
ကျုပ်မေးနေတယ် ဖြေလေ !!!!! "
" ဂျွန်ဂျောင်ကု မင်းဘာတွေပြောနေလဲဆိုတာ ငါမသိ ... "
" ရုတ်တရက်ကြီး အမေ့ဆီကိုရောက်လာပြီး အမေနဲ့
ခဏစကားပြောချင်တယ်ဆိုပြီး ခင်ဗျားနဲ့ စကားပြော
ပြီးမှ အမေက ဘာလို့ပြန်ထမလာရတော့တာလဲ !!!!!!
ဟမ်း !!!!! ဖြေလေ "
YOU ARE READING
HERO • Kookmin || COMPLETED ||
Fanfictionချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသူက နှလုံးသားရဲ့ ထာဝရ HERO ပါပဲ ။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ဖန္တီးနိုင္စြမ္းရွိသူက ႏွလုံးသားရဲ့ ထာဝရ HERO ပါပဲ ။
