"ဟင် ဖေဖေ။"
ခြံရှေ့ကနေပြုံးပြပြီးလက်ဝေ့ရမ်းနေတဲ့ဖခင်ကြောင့်ပျော်သွားသည်။ချက်ချင်းပဲခြံရှေ့တံခါးကိုပြေးဖွင့်လိုက်သည်။
"ဖေဖေ ဒီကိုဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ။"
"သြော် သားဆီကိုလာတာလေ။နေရောကောင်းရဲ့လား"
"ဟုတ်ကဲ့။ဝင်လေ ဖေဖေ။"
အိမ်ထဲသို့ဖိတ်ခေါ်လာပြီးဧည့်ခန်းထဲမှာဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ဖခင်ဖြစအသူကပိတိဖြစ်စွာပြုံးရင်း
"အေးအေးချမ်းချမ်းဖြစ်နေလို့တော်သေးတာပေါ့။"
"ဟုတ်ကဲ့ အားလုံးကဂရုစိုက်ကြပါတယ်။"
"အမိန့်ရှင်ရော သားကိုဂရုစိုက်ရဲ့လား သူက.."
"ဂရုစိုက်ပါတယ် ဖေဖေရဲ့။ဖေဖေရောအဆင်ပြေရဲ့လား။"
"ဖေဖေလား ဟင်း..ဒီလိုပါပဲ" ခပ်မဲ့မဲ့ပြုံးရင်းဖြေလိုက်သောကြောင့်ယူဂျင်းက
"ပိုက်ဆံရောရှိရဲ့လား။"
ဆတ်ခနဲသားဖြစ်သူလက်ကိုကိုင်လိုက်ရင်း "သား...ဖေဖေလေလုပ်ငန်းလေးလုပ်ချင်လို့။ကုမွဏီကလည်းဒေဝါလီခံလိုက်ရပြီဆိုတော့"
"အလုပ်လေးရှိမှဖြစ်မယ်လေ။အဲ့ဒါသား ဖေဖေ့ကိုငွေလေးနည်းနည်းလောက်ချေးပါသိန်း၈၀၀လောက်ပါပဲ"
"သြော် ဖေဖေရယ်။သားမှာတော့မရှိဘူးဒါပေမဲ့သားအမိန့်ရှင်ကိုပြောပြပေးမယ်။"
"တကယ်လား ကျေးဇူးပါပဲကွာ။"
"မလိုပါဘူးသားအဖချင်းပဲကို ဒါနဲ့ဘာလုပ်ငန်းလုပ်မှာလဲ။"
"အာ..ဟို.ဟို သြော် သူငယ်ချင်းတွေနဲ့စပ်တူလုပ်မှာလေ။"
"အင်းပါ။သားပြောလိုက်ပါ့မယ်။သိန်း၈၀၀ကသူ့အတွက်စာမဖွဲ့လောက်ပါဘူး။"
******"Hello အဲရစ် အားလား။"
ချွဲပစ်ပစ်အသံနှင့်အတိုအပြတ်ဝတ်ကာဝင်လာသောရို့စ်။
အမိန့်ရှင်ကဟန်ဆောင်ပြုံးရင်း
"အာ..ထိုင်လေ။ကိုယ်အားပါတယ်။"
"တော်သေးတာပေါ့။နေ့လည်စာအတူသွားစားရအောင်။ဘိုကင်လုပ်ပြီးနေပြီ။"
"အင်း။ကောင်းပြီလေ။ဒါနဲ့Dora BeachကHotelကိုရှယ်ယာဝင်တာကဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။မင်းတို့ဘက်က"
"ဟီး..ရို့စ်ပြောလိုက်တာ။ဖေဖေကလည်းစိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုတာနဲ့အတော်ပဲဖြစ်သွားတယ်။"
"သြော်..အဲ့လိုလား။"
"သွားမယ်လေ။ရို့စ်ဗိုက်ဆာနေပြီ။ကိုနဲ့အတူစားမယ်ဆိုပြီးလာတာ။"
"အင်း သွားမယ်။"
At Restaurant
"အဲရစ်..သန်ဘက်ခါရို့စ်တို့
CristalGroupရဲ့ညစာစားပွဲရှိတယ်။ဖေဖေကလာခဲ့ပါဦးတဲ့"
"ဟုတ်လား။ကိုယ်လာခဲ့ပါ့မယ်။"
"အတူသွားမယ်လေ။ရို့စ်လာခေါ်မယ် ok။"
"အင်း ကောင်းပြီလေ။"
"စကားမစပ်အပြန်ကြGoldenMallကိုဝင်ရအောင်။ဝယ်ချင်တာလေးရှိလို့"
"အင်း။"*********
"ကလင် ကလင် ကလင်"
"ဟယ်လို ။"
"ယူဂျင်း အိမ်မှာပဲလား။"
"ဟင် အကိုဘန်။ဟုတ်ကဲ့ကျွန်တော်အိမ်မှာပါ။ဘာဖြစ်လို့လဲ။"
"Golden Mallကိုသွားမလို့လိုက်ဦးမလား။"
ယူဂျင်းတွေဝေသွားသည်။အမိန့်ရှင်သိရင်သဘောကျမှာမဟုတ်။သို့ရာတွင်ဘန်ကမိမိကိုအမြဲကူညီပြီးဂရုစိုက်ပေးသူမဟုတ်လား။
"ဟယ်လို ယူဂျင်း မင်းလိုက်မှာလား။ကိုယ်လာခေါ်မယ်လေ။"
"အာ..ကျွန်တော်မလိုက်တော့.."
"ဘာလို့လဲလိုက်ခဲ့ပါကွာ။ကိုယ်တစ်ယောက်ထည်းပျင်းလို့ပါ။နော် ယူဂျင်း"
"ဟုတ်ကဲ့ ကောင်းပြီလေ။ကျွန်တော်လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်။"
အားနာသော်လည်းလိုက်ရဦးမည်။ဘာမှတော့မဖြစ်လောက်ပါဘူး။တခါတလေပဲကို။
ရေမိုးချိုးပြင်ဆင်ပြီးတော့ ဘန်ရောက်လာသည်။သူ့ရဲ့ကားနဲ့ပဲGoldenMallကိုရောက်လာကြသည်။
"ယူဂျင်း မင်းလိုချင်တာရှိလည်းပြောနော် ကိုယ်ဝယ်ပေးမယ်။အားမနာနဲ့။"
"ဟုတ်ကဲ့ ရပါတယ်အကိုဘန်။"
"အာ..ဒီဆိုင်ပဲ။ဒီဆိုင်ကဒီဇိုင်းတွေကမိုက်တယ်သိလား။ကိုယ်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။"
"ဟုတ် အေးဆေးကြည့်နော်။ကျွန်တော်ရှေ့မှာပဲစောင့်နေမယ်။"
At That Time
"အာ...အဲရစ်၊ရို့စ်ဝယ်တာများသွားလား ဟင်။"
"မင်းလိုချင်တာတွေပဲမှလား။"
"ဟီး ဒီလောက်များမယ်မထင်မိဘူး။"
အတင်းကပ်လာပြီးမိမိလက်မောင်းကိုဆွဲထားသော်လည်းအခြေအနေအချို့ကြောင့်ဖြုတ်မရပေ။သည်းခံ အဲရစ် သည်းခံ။
နေနဲ့လရွှေနဲ့မြလိုလိုက်ဖက်နေသောထိုစုံတွဲကို
အပေါ်စီးကနေထင်ထင်ရှားရှားမြင်တွေ့ခဲ့သူ ယူဂျင်းရင်မှာတော့
"ယူဂျင်း ဘာတွေငေးနေတာလဲ"
"ဟင် အကိုဘန် သြော် ပြီးပြီလား။"
"အင်း တစ်ခုခုသွားစားကြမလား။"
"ဟင့်အင်းကျွန်တော်အိမ်ပြန်ချင်တယ်။"
"ဟမ် သြော် အင်း ကောင်းပြီလေ ပြန်ကြရအောင်။"
ကားပါကင်ဘက်ထွက်သွားသောအမိန့်ရှင်တို့ကိုကြည့်ရင်းညစ်ကျယ်ကျယ်အပြုံးပြုံးလိုက်တဲ့ဘန်။
********"အကိုလေး ဧည့်သည်။"
"ဘယ်သူများလဲ။"
ရောက်ရောက်ချင်းအဒေါ်ကြီးစကားကြောင့်ဧည့်ခန်းထဲရောက်လာမိသည်။ဆိုဖာပေါ်မှာအခန့်သားထိုင်နေသောမိန်းမချောလေးတစ်ယောက်။
"အမကဘယ်သူများလဲ။"
"ဟင်း ကိုယ်က ဆယ်ရာပါ။ယူဂျင်းဆိုတာမင်းလား။"
"ဟုတ်ကဲ့။"🍑🍑🍑🍑
နေမကောင်းပေမဲ့အားနာလွန်းလို့upပေးလိုက်ပါတယ်နော်။voteလေးတွေနဲ့အားပေးcomလေးတွေကြောင့်သာသာအမြန်ပြန်ကောင်းလာမှာပါနော်။စောင့်နေပေးလို့ကျေးဇူးပါဒါဒါလေးတွေရေ။😘😘
![](https://img.wattpad.com/cover/221708533-288-k929140.jpg)
YOU ARE READING
The Lord
RomanceUni + Zawgyi ဖခင္ရဲ႕ေလာင္းကစားအေႂကြးေတြေၾကာင့္အေႂကြးရွင္သိမ္းတာခံလိုက္ရတ့ဲေကာင္ေလးတစ္ေယာက္အေၾကာင္း