Celeste: The Last Witch

Chapter 13: Sick

"Ito ba ang hinahanap niyo?" Pinakita niya sa amin ang broomstick, wand, at mga damit na sinuot ko nung gabing iyon.

Papaanong nasa kaniya yan? At paano niya nalamang dito nakatita si Kael? Agad akong lumapit sa kaniya at inagaw ang mga gamit ko. Hindi naman niya inagaw pabalik kaya naging madali sa akin na makuha iyon.

He entered the house without any hesitation. Kahit hindi siya ang may-ari feel na feel at home siya. He jump on the couch where I sleep and bend his arms and laid over the couch's backrest. He even took the remote and turn the TV on.

Naglakad si Kael at ako naman parang asong sumusunod sa kaniya. Huminto siya sa tapat ni Brian na nanonood ng palabas sa TV.

"Anong ginagawa mo dito?" Malamig na tanong sa kaniya ni Kael. Brian stood up and look at him then look at me.

"I didn't know you brought a friend in here, Kael. Why not introduce him to me?" he said and pat my head like I'm a kid. I look at him with forehead crease.

Brian is smiling as if he knows something.

"Who told you that you're welcome here?" Kael asked but Brian just tap his shoulder.

"Oh my, my childhood friend. Am I not welcome to your house anymore?" Nakangising saad niya. I saw Kael smirk. They are childhood friends? Naalala kong isa siya sa pinagkatiwalaan ni Kael na pamunuan ang hukbo na maghahanap sa akin.

"Get out!"

"Chill dude, didn't you miss me?" nakasimangot na Saad ni Brian. 

"Anong pinunta mo dito?"

"The little Miss." tinuro niya pa ako "Hindi na tayo pinahirapan ng tadhana. What a small world isn't it, Celeste?" he then wink at me.

Kumunot ang noo ko dahil sa sinabi niya. I clenched my fist ready to punch his stupid and annoying face. Nandito ba siya para hulihin ako? Sorry for him today's not the time.

"Jackass." halos pabulong na saad ko pero alam ko namang narinig nila iyon.

Umupo ako sa katabing couch, one meter away from him, gano'n din si Kael. I want him to leave right away. I hate seeing his face. Pumunta ba siya dito para mang-inis? Brian is grinning like an idiot. I could tell he's crazy.

"Ready to hear the news?" Palipat-lipat siya ng tingin sa amin. I raised my brows and look at him.

"Spill the tea." malamig na saad ni Kael na nakakatakot pero nanatiling nakangisi si Brian. I hate to admit this but I feel nervous. Hindi ko alam kung anong sasabihin niya.

"When you can't catch a prey let the other predator to catch it." nakangising saad niya saka tumayo.

I know he's referring me as the prey and they are the predators. Pinigilan ko siya sa pag-alis. I get it. Alam ko na kung ano ang ibig niyang sabihin.

Tinanong pa ako ni Kael kung bakit ko siya pinigilan pero hindi ko siya sinagot. Brian look at me with amusement on his face. I know what he meant, he wants me to expose myself kung ayaw niyang may mapahamak pang iba.

"A-anong gagawin ko?" Hindi ko na hahayaan pang may madamay pang iba dahil lang sa akin. Tama nga si Nanay Milda, lahat ng taong malalapit sa akin ay mapapahamak kapag hindi ako mag-iingat.

"Surrender yourself." halos mabingi ako dahil parang napakalakas na bomba na sumabog sa tenga ko ang sinabi niya. He turned his back at umalis but before he could step his one foot he turned to me again.

"One week, I will give you one week to think. Babalik ako."

I need water. Kumuha ako ng malamig na tubig at ininom. If I will surrender myself hindi ko alam ang mangyayari, at kapag naman hinayaan kong may madamay pang iba ay hindi ko mapapatawad ang sarili ko. They're deaths will surely hunt me forever.

Pumasok si Kael sa kusina. Napatingin ako sa kaniya ngunit diretso lamang itong nagbukas ng ref para kumuha ng pagkain. He sliced the apple and put some honey on it.

"You really like to put yourself on trouble, huh?" he said without even looking at me.

"Ha?" Gulat kong tanong.

I took a hot shower. Nagbihis ako ng puting bestida na hanggang tuhod. It may not be so fashionable but it feels comfortable and that's fine with me. Sakto naman paglabas ko ay pumasok si Kael sa silid niya.

Sinundan ko siya ng tingin. Namumutla siya. Tumalon siya papunta sa kama niya at tinakpan ang mukha gamit ang unan. Aalis na sana ako pero tinawag niya ako. Nilingon ko siya pero nakatakip parin ng unan ang mukha niya.

"Celeste, dalhan mo ako ng mainom." Saad niya sabay ubo.

Gaya ng sabi niya ay dinalhan ko siya ng tubig. Nilagay ko sa table na sa gilid ng kama niya. Hindi niya kinuha ang tubig sa halip ay nanatili lamang ito sa pwesto niya.

"Ito na ang tubig mo." Sabi ko pero hindi parin siya kumikibo. The only thing he do is hum. "Bahala ka nga dyan." akala ko kukunin na niya ang tubig pero tumagilid lamang siya.

"Hoy!" tinapik ko siya sa pisngi at halos mapaso ang kamay ko nang mahawakan ko siya. Anong nangyayari sa kaniya? May sakit ba siya? Hinawakan ko ang noo niya.

"May lagnat ka." Sabi ko "Sandali."

Agad na lumabas ako ng silid. Sinara ko ang pinto at pabalik balik sa paglakad sa tapat ng kwarto. Hindi ko alam ang gagawin. Hindi ko alam kung paano mag-alaga ng may sakit. Kapag nagkakasakit ang mga kapatid ko ay si Mama ang nag-aalaga sa kanila, may nilalagay siya noo ng mga kapatid ko na telang nilunod sa hindi masyadong mainit na tubig. Hindi ako nagkakasakit kaya hindi ko alam kung anong feeling ng magkasakit. Tanging alam ko lang ay gumawa ng gamot.

I snapped my fingers "Tama! Gagawan ko siya ng gamot." agad na tumakbo ako papuntang kusina at gumawa ng gamot. I made the medicine for my brothers when they get sick, gagawa ako ng gamot na gaya ng pinapainom ko sa kapatid ko.

Pagkatapos ay kumuha ako ng malinis na panyo at nilunod sa maliit na lalagyan na may hindi gaano kainit na tubig. Kinuha ko ang ginawa kong gamot na nasa baso at ang gagamitin kong pampunas.

Pagdating ko don, naabutan ko ang tulog na si Kael. Piniga ko muna ang panyo at dahan-dahan na pinupunasan ang mukha niya. Gumalaw siya ng kaonti kaya napatigil ako. Nilagay ko na sa noo niya ang panyo.

I woke him up but he remained asleep.

"Kael, inumin mo muna ang gamot na ginawa ko para gumaling ka"

"Hoy Kael, gumi--aah" hindi ko natapos ang sasabihin ko nang bigla niya akong hilain papunta sa kaniya.

Nanlaki ang mata ko at napakagat ng labi. He is totally awake. Looking at me intently in the eyes. Hindi ko alam kung anong gagawin ko. I can hear him breathing. I can feel my heart rampaging on its cage. I feel my cheeks reddened. Why is he staring at me and why did he pull me close to him? Shit! This is wrong. Very very wrong.

"Kael." nakapikit kong sambit.

Hinila niya ako at niyakap. Naramdaman ko ang init niya. Our position right now is very awkward. 

"Ngayon lang."