The bad one

~34~

P.O.V Emma

"Emma!" Ik draai me nog een keer om. "Emma! Wakker worden!" Ik open mijn ogen en zie Liv boven het bed hangen. "Kom op Em, je moet zo naar je wedstrijd!" Ik spring uit bed. "Oh ja kut!" Ik doe gehaast mijn kleding van gister aan en raap alles bij elkaar. "Shit, hoe ver is het vanaf hier naar de school?" Vraag ik gestrest, ik was helemaal vergeten dat mijn auto daar nog staat en het is waarschijnlijk te ver om te gaan lopen. "10 minuutjes met de auto, we kunnen wel met die van mijn broer." "Oh top dankjewel! Je bent echt mijn held vandaag." "Alles voor een vriendin, right?" Ze glimlacht naar me. Awh we zijn al vrienden. 

Na een snel ontbijt rijden we in de auto naar de school. Ik heb nog 10 minuten voor ik moet gaan verzamelen dus ik kom op tijd. Ik kleed me snel om en pak mijn tas en mijn stick. We rennen door de school naar het sport veld en splitten daar op. Ik ga naar de kleedkamers en Liv gaat alvast langs de lijn staan. Ik loop de kleedkamer binnen en gelijk komt Laura mijn kant op. Em! waar in de hell ben je geweest? Ben je oke?" Ze kijkt me bezorgd aan. "Ik was weggelopen van het feestje na die actie van James en kwam iemand onderweg tegen, ze werkt in een café in de buurt en ik bleef bij haar slapen. Ze eigenlijk best aardig en staat nu ook langs de lijn." "Oh thank god, we waren allemaal bang dat je ergens op een bankje zou slapen. Heb je James al gesproken? Hij klonk echt heel boos toen ik vanochtend naar jou vroeg." "Ohshit, nee nog niet. Ik heb er eigenlijk ook helemaal geen zin in." "Je kijkt straks maar, nu is het alle focus op de wedstrijd richten." "Ja Lau, kom!" We lopen weer terug naar de meiden en luisteren naar de coach voor de opstelling. Ik sta standaard rechtsachter en nu ook weer. We bespreken nog wat tactiek en gaan dan het veld op om in te spelen. Bijna de hele school staat bij het veld en iedereen juicht voor ons. Ik zie één iemand heel stil staan, het is James. Zijn ogen ontmoeten die van mij en Lau had gelijk, hij kijkt heel boos. 

De eerste helft begint en we hebben moeite, we staan nu 1-0 achter en er is net een strafcorner tegen gefloten. We bespreken snel de tactiek en gaan dan staan. Ik ren uit en probeer de bal te stoppen maar ik ben de sloom. 2-0. We stellen ons weer op maar zijn de bal al snel kwijt. Gelukkig geen goal. Het fluitsignaal gaat en de eerste helft is afgelopen. Als we allemaal bij elkaar komen roept coach me apart. "Emma! Wat denk je wel niet dat je aan het doen bent. Waar is de pit? Je bent aanvoerder, je hoort de andere meiden mee omhoog te trekken, niet ze een beetje sloom over het veld laten waggelen, kom op!" "Ja coach!" 

We lopen het veld weer op en de tweede helft begint. Ik kijk opzij en zie Liv staan. Ze glimlacht en steekt twee duimen op. Ik lach terug. We gaan dit zo erg winnen! 

En het gaat ook super goed, door een geweldig goal van Camila staat het nu 1-2 voor ons en nu hebben we een strafcorner mee. Ik sta op kop cirkel, klaar om de bal in het goal te slaan. En het gebeurd ook! 2-2 en nog 15 minuten te gaan. Ik krijg de bal en heb alle ruimte om te lopen, dus dat doe ik dan ook. Ik ren het veld over en hoor iedereen mij aanmoedigen. Dan speel ik de bal naar Laura die voor het goal staat, en ze scoort! We juichen en gaan weer klaar staan. Daphne en Camila hebben nog een mooie actie en scoren, de eindstand is 4-2 voor ons! Na het fluitsignaal schudden we de hand van de tegenstander en komen we bij elkaar, tijd voor een feestje!! De coach zegt nog wat over de wedstrijd en dan lopen we allemaal naar de kleedkamer. 

Onderweg kijk ik rond, zoekend naar James. Ik kan hem eerst niet vinden maar ja hoor, daar staat hij geplakt aan die barbie van gister. Het is een wonder dat ze elkaar nog niet hebben ingeslikt. Ik wilde hem misschien vergeven, hij maakte en fout en ik ook. Maar door nu opnieuw en op school met haar te gaan zoenen heb ik geen zin meer in deze relatie fixen. Ik kijk nog naar hun en James kijkt heel even op. Hij ziet er verdrietig uit, maar hij doet dit allemaal zelf. 

We hebben net allemaal gedoucht en praten nu nog wat na in de kleedkamer. "Hey Em? Ben je oke? Ik zag James en die trut net ook zoenen onder de tribune." Vraagt Daphne als ze naast me komt zitten. "Ja het gaat wel, ik ben een beetje klaar met hem en hij nu ook met mij." "Waarom zou hij klaar met jou zijn?" Vraagt Camila terwijl ze erbij komt zitten. We zijn nog maar met zijn vieren in de kleedkamer. "Nou ik kwam er een paar weken geleden achter dat ik zwanger was van James en ik had er geen zin in dus ben ik voor een abortus gegaan. Ik heb alleen niks tegen James verteld maar ik denk dat hij er wel achter is gekomen." Zeg ik in één hap adem. "Omg Em! Je kan altijd bij ons terecht he?" Zegt Daphne en ze geeft me een knuffel "Ik weet het, ik had gewoon geen zit om het te vertellen, dan zou het te echt zijn weet je. Het laatste waar ik nu zin in heb is nog een keer zwanger zijn." "Ja snap ik schat, maar James zou echt niet zo boos moeten zijn, het is jouw lichaam." "Precies, helemaal gelijk." Stemt Laura. "Thanks meiden, maar ik moet maar eens naar buiten, volgens mij wacht Liv op me." "Oh ja the mystery girl. Ik wil haar wel ontmoeten hoor." 

Liv staat nog langs het hek. Ik loop naar haar toe. "Hey meid! Je speelde echt geweldig, ik heb niet veel verstand van sport maar je bent goed!" Ze geeft me een knuffel. "Awh thanks! Dit zijn mijn vriendinnen trouwens." De meiden stellen zich voor en we praten nog even. Daarna lopen we allemaal naar onze eigen kamer. Liv loopt met me mee, ik heb echt geen zin om alleen te zijn met James en was haar sleutel vergeten en kan morgen pas weer naar binnen als haar broer terug is. Als we binnenkomen hoor ik geluid in James zijn kamer. Niet zomaar geluiden. Seksgeluiden. Ik heb het nu wel gehad en storm zijn kamer binnen. Ik had dat misschien beter niet kunnen doen want ik vind James op zijn bed met de barbie onder hem, en ze zijn beide zegmaar naakt. "James!" Hij schrikt op en kijkt me schuldig aan. "Als je toch al klaar met mij bent, kan je dan niet eens even wachten tot je het uitmaakt met een ander neuken?" Roep ik naar hem, de tranen in mijn ogen komen op en het voelt alsof er dagen van verdriet ineens loskomen. Hij stapt snel uit bed en doet een broek aan. Hij duwt mij mee de gang op. "Em, wat the fuck is dit?" Vraagt hij boos aan me. "Hoe bedoel je? Ik vind je met een andere chick in je bed terwijl wij volgens mij nog steeds hebben." "Oh Em, ik denk dat het uit is gegaan op het moment dat jij me niet meer vertrouwde." Zegt hij met een bitchie toon. Hij bedoelt sowieso de zwangerschap. "Als ik je echt boeide zou je vragen hoe het met me ging, zou je vragen hoe het was om dat alleen te doorstaan. Ja ik weet dat jij vader zou willen worden en er altijd voor mij zou willen zijn. Maar ik kan na een jaar niet gelijk een zwangerschap aan, het was allemaal te veel! En dat zou jij ook weten want ik kwam mijn kamer voor weken niet uit en ik was dood vanbinnen, en ja dat zou nooit met jou gebeuren maar ik ben nog niet klaar voor een kind. En als ik tegen jou zou zeggen dat ik zwanger was dan zou het allemaal zo echt zijn. Dan zou ik jou vertellen dat jij vader zou worden, maar het de volgende dag laten weghalen. Dat kon ik je niet aandoen!" Het huilen barst los. "Maar Emma, het breekt toch mijn hart om ineens erachter te komen dat ik vader wordt en daarna dat het kindje al weg is. Je gaf me niet eens een kans.""Nee James, maar dat komt omdat ik wist dat je me zou willen om praten en ik echt geen kind wil nu , alles is nu toch voorbij, we kunnen niks terugdraaien." Ik kijk hem aan. Er is even stilte. "Gisteravond had ik niet met haar gezoend." Zegt James na een tijdje. "Wat?!" "Ja echt waar. Maar toen ik thuis kwam vond ik al die papieren en toen dacht ik van had ik haar maar wel gezoend. En toen kwam ik haar tegen bij de wedstrijd. Het was een soort teken, ze is nieuw hier op de kostschool." "Oh en toen zag je ook als teken dat je haar gelijk moest doen zonder met mij te praten?" Ik ben echt woedend nu. Wtf dacht hij wel niet. "Ik wist het gewoon niet meer Em, ik dacht dat jij me niet vertrouwde en je deed afstandelijk en ik had gewoon iemand nodig." "Maar James, ik vertrouw je altijd. Ik wilde gewoon niet dat dit de realiteit zou zijn, ik heb het tegen niemand verteld. En zodra ik er niet ben kan je niet gelijk iemand anders doen. Ik bedoel we waren nog bij elkaar!" "Waren?" James kijkt me met een vragende blik aan. "Ja James, ik denk dat het beter is als we uit elkaar gaan, jij hebt vertrouwen verloren en er ligt een ander meisje nu naakt in je bed." Ik kijk naar de grond, ik dacht echt dat hij was veranderd. "Ik denk ook dat dat het beste is, knuffel?" Ik kijk hem aan en knuffel hem. Ik bedoel ik ben super boos maar we waren goed voor elkaar. "Ik uh ga weer even terug.." James loopt met nog steeds alleen zijn broek aan richting zijn kamer. "Ohja James, Liv blijft hier een nachtje slapen, ze is een vriendin die ik gisteravond heb ontmoet en blijf van haar af oke!" "Ja ja, is goed Emmie." We glimlachen nog naar elkaar en dan gaan we allebei onze eigen kamer in. 

"Ik kan niet geloven dat het echt voorbij is Liv!" Ik stort neer naast haar op het bed. "Snap ik Em, maar het is echt het beste zo ik bedoel jullie vertrouwen elkaar amper en een vriendschap kan nog wel maar zodra jij er niet bent neemt hij een andere chick." Ze geeft me een knuffel. "Ja je hebt gelijk. Thanks Liv, en ja welkom in mijn leven vol drama." "Ik kan wel wat hebben Em, nou kom mee, we gaan taco's halen!" Ik lach, wat zijn we toch een stelletje vreetzakken.