Buong magdamag okupado ang isip ni Aubrey. Palaisipan sa kanya kung sino ang nagpadala ng mensahe. Iniisip niya kung kapatid niya ba iyon o ibang tao. One thing is for sure, it is someone who loves Dexter so much at ayaw nito sa kanya para sa binata.
Kinakabahan siya dahil alam niyang seryoso ang threat na pinadala nito sa kaya. And she’s afraid not only for herself but also for her best friend.
“Hey. Are you okay?” tanong ni Anthony sa kanya.
Pareho silang nasa labas ng kwarto ni Anjie dahil tulog pa rin ito.
“Nag-aalala lang ako para kay Anjie.”
“Nagpadala na ako ng tauhan doon sa apartment upang ayusin and to double the security of the place.”
“Thank you. Hindi ko alam kung tapos na ba ito, but I think kasalanan ko kung bakit nangyari ito.” Mahinang sabi niya.
“Huh? Bakit mo nasabing may kasalanan ka?”
Napabuntong hininga siya at pinakita kay Anthony ang mensaheng ipinadala sa kanya kagabi.
“What the fuck!” galit na sabi nito habang mahigpit ang hawak sa phone niya. “Nasabi mo na ba ito kay Dexter?”
Umiling siya. “Tsaka ko na kakausapin kapag nakauwi na ito mamayang gabi or bukas.”
“This is serious, Aubrey! Tell him immediately about this. Okay?”
She nodded.
Pareho silang umayos ng tayo nang makita ang nurse na papalapit sa kanilang pwesto.
“Good morning, ma’am, sir.”
“Good morning.”
“Icheck ko lang po si Miss Angela.”
Sumunod silang dalawa sa nurse na pumasok. Nilinisan nito ang ilang sugat ni Anjie.
“Pwede na ba siyang makalabas?” tanong ni Dexter.
“Yes sir. Pag nagising siya ay pwede na siyang lumabas. May mga ilang gamot lang din kaming ibibigay sa kanya para mas mabilis maghilom ang sugat niya lalo dito sa braso na medyo malalim yung tama ng matulis na bagay.”
“Thank you po.”
Hindi rin naman nagtagal ay nagising si Anjie, ‘yun nga lang ay bakas pa rin ang takot sa mukha nito dahil mabilis nitong inilibot ang tingin sa kwarto.
“Hey, hey. Don’t panick.” Mabilis na dalo ni Anthony rito dahil nagsimulang manubig ang mata ni Anjie.
“Nasaan ako?”
“Nandito ka sa hospital. Sssh. Calm down.”
“S-sasaktan nila ako.” Nanginginig ang boses nito.
“Shh. No. You are safe now. Hmm. Shh.” Patuloy na pag-alo nito sa dalaga at yakap-takap ito.
Lumapit na rin si Aubrey sa kama ni Anjie at hinawakan ang kamay.
“Anj..” marahang tawag niya rito.
Mabilis itong kumalas kay Anthony at dinamba siya ng yakap. “Are you okay? I’m scared, Aub. I’m scared.”
“Shh. Wala na sila. Don’t worry, ipapahanap natin kung sino ang may gawa noon. Tahan na.”
“They will hurt you too. Natatakot ako.”
Tumagal ng ilang minute bago nila tuluyang mapakalma si Aubrey.
“Hindi ko nakita ‘yung mukha nila dahil naka bonet sila at tanging mata lang ang kita. I think wala silang planong patayin ako dahil narinig kong sabi ng isa na warning lang daw ang ibigay sa akin sabi raw ng ma’am nila. I’m scared. Sinubukan kong lumaban at alisin yung bonet nila para makita ko yung mukha nila but they hurt me physically. And Aubrey… sabi nila… simula pa lang daw ito… at may mas malala pang mangyayari kung… kung hindi mo hihiwalayan si Dexter.”
“Shit.” Frustrated na sabi ni Anthony.
“Sa tingin ko ay ginamit lang ako to warned you. Please tell Dexter about this immediately. You are not safe.” Malungkot at nag-aalalang sabi sa kanya ng kaibigan.
“I will.” Pilit na ngiting sabi niya.
Tanghali na ng makalabas sila ng hospital. Kasama pa rin si Anthony ay inihatid nila si Anjie sa apartment nito.
“Anj, okay lang ba kung umuwi muna ko sa bahay ni Dexter? Ngayon ang uwi niya and I will tell him about what happened last night.”
“Sure. And thank you, Aub. I’ll call you na lang later.”
Tumango siya at lumapit sa kaibigan at niyakap ng mahigpit. “I’m sorry.”
“Don’t be. It’s not your fault.”
Nang kumalas siya sa kaibigan ay lumipat ang tingin niya kay Anthony.
“Thank you Anthony.”
“No problem. Tell Dexter everything, okay?”
Tipid siyang ngumiti at nagpaalam na sa dalawa.
Pagdating sa bahay ni Dexter ay mabilis siyang naligo at nahiga sa kwarto upang matulog. The moment she woke up, she took her phone to check if there’s a message from Dexter. She sighed when she saw the plain lock screen of her phone.
Are you coming home tonight, babe?
She sent it to Dexter and waited for his reply but instead of his replied, she received a message again from the unknown number.
Unknown number:
Nakapag-isip ka na ba? Break him up or I’ll hurt your best friend and you?
Galit at kaba ang tanging nararamdaman niya kaya nireplyan niya iyon.
Aubrey:
Sino ka ba?
Ilang minute lang ay muli siyang nakareceive ng mensahe mula rito.
Unknown number:
Ako lang naman ang nagmamay-ari kay Dexter ngunit inagaw mo!
Kumunot ang noo ko nang mabasa iyon. Hindi pa man ako nakakapagreply ay muli itong nagpadala ng mensahe.
Unknown number:
If you want to know who I am, meet me at exclusive private hotel room tomorrow, exactly 6am. I’ll show to your face that Dexter is mine and you are just nothing! Don’t worry, I won’t hurt you. That hotel is safe and if you are afraid, you can ask a staff to assist you to go to the room so you can feel safe.
After that, she received again a message with the address of the hotel. It’s a five star hotel at malapit lang iyon kung saan ang mansion ni Dexter.
Hindi na siya sumagot sa mensaheng iyon. Nag-isip isip siya. Pupunta ba siya? Paano kung mapahamak siya? Pero secure at maayos naman ang hotel na iyon kaya wala naman sigurong masamang maaaring gawin sa kanya ang nagpapadala ng mensaheng iyon.
She calms her mind. Lumabas siya ng kwarto at nagpunta sa kitchen upang magluto. He also called Anj para kamustahin at nagulat siya dahil hanggang sa oras na iyon ay nandoon pa rin si Anthony. She’s sure that there’s something between the two.
It’s already eight in the evening but there’s no sign of Dexter. He still didn’t reply to her text. Naisipan niyang tumawag but cannot be reach.
Napabuntong hininga siya, nag-aalala. Baka hindi pa rin naaayos ang problema sa site. Sabi naman nito ay kung hindi makakauwi sa gabing ito ay baka sa susunod na araw na ito makauwi.
Malungkot siyang nagpunta sa kwarto. Gusto na niya sanang ipaalam sa binata ang mga nangyari dahil natatakot na siya.
She just wanted to be with Dexter but why there’s someone who will do everything inhumane just to break them?
She feels sad. Why Anj needs to experience that kind of traumatizing event? Why?
Iyon ang mga nasa isip ni Aubrey.
Maybe tomorrow, malinawan na siya kapag nalaman niya kung sino ang nasa likod ng lahat ng iyon. She’s hoping that all the questions in her mind will be have an answer.
Before she go to sleep, she sent a message to Dexter.
Goodnight, babe. Nag-aalala ako. Hindi ka nagtext at hindi kita macontact. Sana okay ka lang diyan babe. I’ll wait for you tomorrow. I love you.
