Mafia Series 4: Caleb Frost Lacsamana (Completed)

Chapter Thirty Three (Part 2)

"I SHOULD go. I think I entered in a wrong room. I'm sorry for the disturbance Mr. Lacsamana." Matapang na sabi ni Candice at tumalikod. Kahit nanginginig ang mga tuhod ay naglakad siya patungo sa pintuan ng suite. Hinawakan niya ang door knob nun' at pilit na pinipihit ngunit ayaw magbukas! Galit at nanlilisik ang mga matang binalingan niya ang binatang nakangisi at taas ang kilay sa kanya.

"Open this Goddamn door!" Sigaw niya.

"You want to leave right? Open it by yourself baby." Ngising sagot lang sa kanya ng hudyo.

"Hinayupak ka talagang walanghiya ka! Buksan 'to ngayon din! Ayaw kitang makasama sa iisang kwarto! Ayaw kitang makita! I loathe you! I loath you to hell so fucking open this goddamn door and die!" Nangagalaiting sigaw niya habang hinahabol ang hininga dahil sa pagsigaw.

Agad namang nawala ang emosyon sa mata ng binata. Ang kaninang kapilyuhan sa mata nito ay nabura at napalitan ng isang malamig at walang buhay na emosyon.

"You hate me that much?" Malamig na ani nito.

"I don't hate. I loathe you. Magkaiba yun."

"Then loathe me till you can. Let's see hanggang saan ang galit mo sa akin. I'll make sure na hindi ka lalabas ng silid na 'to hanggang hindi ko natutunaw ang galit mo." Ani nito at naglakad palapit sa kanya. Mabilis naman siyang napaatras sa bawat hakbang nito. Hanggang sa maramdaman niyang wala na siyang maatrasan. She's trapped!

"You are mine. Only mine. Hindi ka babalik sa lalaking yun. Sa akin ka una pa lang at sisiguraduhin kong sa akin ka pa rin sa huli."
Bulong nito sa kanya. Ramdam at amoy niya ang init at mabangong hininga nito na tumatama sa leeg niya.

"Hindi mo ako pag-aari. Baka nakakalimutan mong tinaboy mo ako. Ikaw ang nagsabing lumayo ako. Ikaw ang nagsabing ayaw mo akong makita diba? You called me names, you called me bitch, desperate social climber, mukhang pera-"

"I was mad at you! I am really really mad at you that time Candice. You lied. I feel like I was betrayed by the one I love. By the one I only trust the most. Pakiramdam ko ginamit mo lang ako para mabuhay kayo ng mga kapatid mo. Mahal kita. Mahal na mahal kita. Naniwala ako sayo. Nagtiwala ako ng sobra na kahit sarili kong ina ay kinalaban ko dahil naniniwala ako sayo."

Nanunuyo ang lalamunan ni Candice. Nag-iinit ang sulok ng mga mata niya sa mga narinig. Alam niyang mali siya sa part na yun pero masakit eh. Nasaktan din naman siya.

"Hindi ka nagtiwala sa akin. Mababaw lang ang pagmamahal mo-"

"I do trust you! I do fucking trust you and I love you, even until now...mahal na mahal pa rin kita."

"Liar!" Sigaw niya. Hindi na niya napigilan ang mga luha sa mata. Nanunumbat na tumingin siya rito. "You don't love me! Kung mahal mo ako sana una pa lang hinanap mo na ako! Sana una pa lang kinausap mo na ako! Hindi yung anim na buwan mo na ang lilipas bago mo ako kausapin ng ganito! Hindi mo ako mahal! Wala kang tiwala sa akin! Kasi kung mahal mo ako hinayaan mo dapat akong magpaliwanag! Sana pinakinggan mo ako! Pero hindi! Hinusgahan niyo agad ako!" Umiiyak na sambit niya habang pinagpapapalo ang dibdib ng binata.

"Nagtiwala ako. Umasa ako sa pangako mo. I accept you when you told me about your work kahit alam kung delikado at ikapahamak ko. Dahil may tiwala ako sayo na kaya mo akong protektahan pero ikaw...isang pagkakamali ko lang tinaboy mo na ako. Hinusgahan mo ako." Humagolhol siya at napaluhod sa sahig. Tinakpan niya ang mukha niya para itago ang pag-iyak pero traydor ang luha niya. Walang tigil iyon na bumagsak lalo na ng maramdaman niya ang yakap ng binata.

"I'm sorry please...Let me correct my mistake. Let me make it up to you. I'm sorry baby please. Let's hear each other hmm. Let's talk calmly. Shh stop crying." Pag-aalo nito.

"Wala kang alam. Wala kang alam sa hirap na pinagdadaanan ko ng mga oras na iyon. Hirap na hirap na ako! Kulang na lang tanggapin ko ang alok ni aling Ivica na magpokpok at benta ng laman-"

"Don't you dare! You will never do that. Never!" Madilim na saad ni Caleb sa kanya at mas lalo siyang niyakap.

"Ang hirap Cal. Galit ako sayo. Galit na galit kasi gaya nila hinusgahan mo rin ako. Galit ako sayo."

"I know baby. I know. So let me melt that madness. Let me heal your pain Let me make it up to you. Just let me please? Pangako babawi ako."

Mahinang tumango si Candice. Pagod na rin siyang magpanggap na ayos lang siya. Pagod na siyang magtapang-tapangan na malakas at kaya niya. She's tired faking her emotion. She's tired crying every nights. She want to be fixed and back to herself again. She want to be healed and she want to be love again. Only Caleb can do that. Only Caleb.

HINDI MAALIS ang masayang ngiti sa labi ni Caleb habang nakatingin kay Candice na mahimbing na natutulog sa kama niya. He can't believe na darating ang araw na ito. Na mahahawakan at mayayakap niya muli ang dalaga. "I promise, I won't ever hurt you again. I'll make it up to you baby. I promise. I love you." Mahinang bulong niya habang hinahaplos ang pisnge ng dalaga. Gumalaw ang dalaga palapit sa kanya at sumiksik sa kanyang dibdib. Mahinang natawa naman siya dahil dun at yumakap pabalik dito.

'Damn! He miss this feeling.' Nakangiting hinalikan niya muna ang noo ng dalaga bago pumikit. Happiness is visible on his face kung kaya't hindi na siya nagtaka kung isang magandang panaginip ang pupuno sa kanyang mahimbing na pagtulog. Pero ang ngiti na iyon ay nabura ng makita niyang wala sa tabi niya ang dalaga paggising. Fear consumed him! Dali dali siyang lumabas ng kwarto not minding kung naka boxer lang siya. Basta lang siya humablot ng shirt at short sa cabinet at halos magkasabayang sinusuot habang naglalakad palabas. Akmang bubuksan na niya ang pinto ng suite ng isang boses ang tumawag sa kanya.

"Cal? Where are you going?" Agad siyang napalingon sa nagsalita. Pakiramdam ni Caleb ay nabunutan siya ng libo-libong tinik sa lalamunan ng mapagtanto na ang dalaga iyon. Kunot noo itong nakatingin sa kanya habang may sandok na hawak.

Dali dali siyang naglakad palapit dito at mahigpit na niyakap ang dalaga. Ipinikit niya ang mga mata at nagsumiksik sa leeg nito.

"Are you okay?" Nag-aalang tanong sa kanya ni Candice habang hinahaplos ang likod niya patungo sa kanyang buhok.

"Kanina hindi. Pero ng makita kita ayos na ako. Fuck! Akala ko umalis ka na. Akala ko iniwan mo na naman ako. Wag mo ako iwan please? Dito ka lang, magpapakabait na ako. Hindi na kita sasaktan at paiiyakin ulit. Basta wag mo akong iiwan. I'm begging you baby, please stay. Don't leave me please...I'm begging you."