Unicode
"ပါးပါးရေ တောက်တောက် ဗိုက်ဆာတယ်"
အိပ့်ရာကနိုးနိုးချင်ပြောတဲ့စကား။သူ့အဖေ ပေါင်ပေါ်မှာ ခေါင်းစုတ်ဖွားနဲ မျက်လုံးကမပွင့်သေးပဲ အော်နေတာ။
"ဖေဖေနဲ ခနဆော့ထား ဟိုမှာ ကြီးမေက သားတောက်အကြိုက်ချက်နေပြီ"..
"ဒွတ် ပါးပါး"
လက်မလေးထောင်ကာ ပြုံးပြရင်း ခုနက winသိမ်းထားတဲ့ အရုပ်ခြင်းကိုပြန်မှောက်ချပြီးဆော့နေတယ်။အင်း ခုနကသိမ်းတာ ခုပြန်ဖွတယ်။bright ပေါင်ပေါ်က သားကို ဘေးနားချကာ အပေါ်ကို မြန်မြန်လေးပြေးတက်သွားတယ်။
"Win ခန အပေါ်မှာကြည့်ပေးအုံး တောက်တဲ့ကြီး"
အိမ်ပေါ်ကနေ ပြန်ပြေးဆင်းလာပြန်တဲ့bright။သူတစ်ယောက်တည်းအလုပ်ရှုတ်နေတာ။ခုလဲ
လက်မောင်းကို လာကိုင်ကာ မျက်နှာငယ်နဲလာလုပ်နေတယ်။မျက်နှာကလဲ ဖရိုဖရဲနဲ သရဲတွေ့လာတာကျနေတာပဲ။သူ့ လူကောင်ကြီးမှ အားမနာ ကြောက်တက်ရန်ရောပဲ။
"ထားလိုက် သူဟာသူသွားလိုက်မယ်"
"လိုက်ဖယ်ပေးလို့ နော် win"
သိတယ်လေ brightက တောက်တဲ့ဆို အသေကြောက်တာ။ ပြောမရတဲ့အဆုံး အပေါ်ထပ်ကိုလိုက်လာလိုက်ရတယ်။ လှေခါးထစ်နားရောက်တော့ brightက ကြီးမေကို အော်ပြောတယ်။
"ဒေါ်ကြီး သားသားကို ထမင်းကျွေးပေးထားနော်"
"အေးအေး သား"
"ကိုကိုကလဲ ဘာလို့လဲ အားနားစရာကြီး တောက်တဲ့ဖယ်တာက ခနလေးကို"
"လာပါကွာ အေးဆေးဖယ်လို့ရတာပေါ့"
Win အခန်းထဲဝင်လိုက်တော့ မတွေ့ ဘယ်နားမှာတုန်း တောက်တဲ့က။တောက်တဲ့မပြောနဲ အိမ်မြှောင်တောင်မတွေ့ဘူး။
ခလောက်!
"ကိုကို ဘာမှာလဲ တောက်တဲ့ အင့်!"
နောက်ကနေ winကိုဆွဲပွေ့ကာ ခုတင်ပေါ် ကန့်လန့်ပစ်ချလိုက်တာကြောင့် မွေ့ရာထဲထိ အိဝင်သွားတယ်။
Brightကိုကြည့်တော့ အကျီမရှိတော့ ဘာလိုချွတ်ထားတာလဲ။ဘယ်အချိန်ကများ ချွတ်လိုက်တာလဲ။
YOU ARE READING
My world (Completed)
Fanfictionငယ်ငယ်တည်းက လိုချင်တာကို ရအောင်ယူတက်တယ် မင်းကိုတော့ လိုချင်တာထပ် လိုအပ်လို့ ရအောင်ယူတာ Bright ခင်ဗျားကြိုးဆွဲရာ က'နေတဲ့ဘဝကနေလွှတ်ချင််တယ် ခင်ဗျားကို မုန်းတာထက်ပိုတယ် Win
