Multimedyadaki Mete...
O anda bulunduğumuz yerin farkına vardık. Hemen üstümüzü giyindik ve sınıftan çıktık. Okulda kimsecikler yoktu. Her yer çok sessizdi.
"Haydi gel çıkış kapısına bakalım. " dedim.
Koşarak çıkış kapısına gittik. Kapıyı açmayı denedik. Fakat kapalıydı.
Açelya:
"Aferin bize. Şey gibi kaldık. "
"Ney gibi kaldık?"dedim gülerek.
"Şey işte..."
"Neey?"
"Bok işte bok! Bok gibi kaldık ortada. Mutlu musun?"
"Senin olduğun yerde ben her türlü mutlu olurum. Bu yer okul olsa bile."
"Hıı ne demessin. Peki şimdi ne yapacağız? Aaa! Telefonla arasak?"
"Tamam." dedim ve ceplerimi karıştırdım.
"Telefonumu evde unutmuşum. "
"Off zaten babamda benim telefona el koydu."
"O zaman burada kalmaktan başka çare yok."
"Aslında bir yolu var."
"Neymiş? "
"Müdürün odasına çıkıp oradan ailelerimize telefon açabiliriz. "
"Çok iyi fikir. Gel bakalım. "
Koşarak müdürün odasına çıktık. Kapı açılmıyordu.
"Lanet olsun. Burası da kilitli."
"O halde gerçekten burada mahsur kaldık. En kötüsü de ailelerimiz çok endişe edecekler."
"Açelya lütfen biraz rahatlar mısın? En fazla yarına kadar buradan çıkarız. "
"Sen benimle dalga mı geçiyorsun Mete? Ben burada bir saniye bile kalmak istemiyorum. "
"Burada kalmaktan başka çaremiz yok. Daha iyi bir fikriniz varsa söyleyin hanımefendi. "
"Hiç bir fikrim yok. "
"O halde katlanacaksın!"
"Off... Peki..."
"Haydi gel veli bekleme salonuna gidelim. Otururuz biraz."
"Tamam."dedi ve ağır adımlarla veli bekleme salonuna gittik.
Uzun süre bir sessizliğin ardından Açelya:
"Biz bütün gün böylece oturacak mıyız? Ayrıca ben çok acıktım. "
"O halde ben kafeteryaya gidip yiyecek bir şeyler getireyim. "
"Tamam bekliyorum."
Hemen gidip yiyecek bir şeyler aldım. Neyseki kafeterya da kilitli değildi. Geldiğimde bir de ne göreyim? Açelya'nın elinde benim telefonum. Hemen yanına gittim ve:
"Telefonumu nereden buldun sen?"
"Çantanın en dibindeydi." dedi.
"Peki sen ne yapıyorsun telefonumla?"
"Mesajlarına bakıyorum. Benden başka kızlarla konuşuyor musun diye."
"Saçmalama benim gözüm senden başkasını görmüyor. "
Bana yaklaştı ve yanağıma bir öpücük kondurdu. Sonrasında ise yemeğimizi yedik.
Açelya:
"Telefonunla arasak mı ailemizi?"
"Tamam telefonu var annemi arayayım."
"Tamam al."dedi ve telefonu uzattı. İlk olarak annemi aradım. Telefonu açmıyordu.
"Aradığınız kişiyi şu anda ulaşılamıyor diyor. Sanırım şarjı bitti ya da telefonu kapalı. "
"O zaman benim babamı arayalım. Telefonu ver."
"Al."dedim ve telefonu Açelya ' ya uzattım.
Telefon numarasını tuşladı ve telefonu kulağına yaklaştırdı.
"Telefonu açmıyor. Şimdi beklemekten başka çare yok."
"Maalesef öyle. "
"O halde ben ödevlerimi yapacağım. "
"Ciddi misin?"
"Evet. Zaten yapacak daha iyi bir işim yok."
"Aslında burada çok eğlenebiliriz. Bütün okul şu an bizim elimizde ve sen bu fırsatı ders çalışarak heba mı edeceksin?"
"Tamam. Peki fikrin nedir?"
"Haydi laboratuvara gidip şu hocaların dokunmamıza dahi izin vermediği şeylere bir göz atalım ne dersin?"
"Sen manyak mısın? Öğretmenlerin böyle demesinin elbette bir sebebi var. Biz o şeylerin ne olduğunu dahi tam olarak bilmiyoruz. Canına mı susadın sen ha?"
"Of tamam. Söylediğime söyleyeceğime pişman ettin beni. O zaman öğretmenler odasına gidelim. Neler varmış bir göz atarız. "
"Tamam bu olur işte. "
Bunun üzerine öğretmenler odasına gittik Odada LCD televizyon, iki adet uzun ve deriyle kaplanmış kanepeler, bir bilgisayar masası, öğretmen dolapları, geniş bir masada unlu kurabiyeler ve bir kahve makinası duruyordu.
Açelya:
"Burası baya geniş ve rahat bir yermiş. Her şey var baksana."
"Gerçekten de baya fiyakalı bir yermiş. Kişki binim olsa."dedim ve kahkahalarla gülmeye başladık.
Sonra gidip o rahat deri kanepelere yayıldık. Televizyonu açtık ancak izlenecek pek kayda değer bir şey yoktu.
Açelya:
"Haydi resim odasına gidelim."
"Tamam."dedim ve birlikte resim odasına gittik.
Duvarlardaki resimleri inceledikten sonra dinlenmek için veli bekleme salonuna geri döndük ve kanepelere gömüldük.
Açelya:
"Kucağına uzanabilir miyim?
Elimde gel işareti yaptım.
"Şu an keşke hiç bitmese." dedim.
"Istersen bitmez..."
Alın size upuzuuuu...uun bir bölüm. Yazana kadar canım çıktı değerinizi bilin haa. Hepinizi çok seviyorum. Muah :*
