Mete'den devam...
Açelya ilk kez dersi dinlememiş ve kağıtla mesajlaşmıştık. Dersimiz matematikti ve konuşursak Nuri hocanın gazabına uğrama ihtimalimiz çok yüksekti. Bizde çözümü kağıtla mesajlaşmada bulduk. Tenefüs zili çalar çalmaz. Açelya'ya dönüp:
"Bu haftasonu eğer bir işin yoksa ders çalıştırabilir misin? Biliyorsun haftaya sınavlarımız başlıyor ve ben berbat bir haldeyim. Yardım eder misin? "
"Elbette yardım ederim. Cumartesi saat 12'de evimde ol. "
"Tamam."dedim ve güldüm.
Açelya:
"Biraz hava almak için dışarı çıkalım mı? "
"Tabi. Haydi gel."dedim ve el ele dışarı çıktık. Herkes bir bize birde birbirine sıkıca kenetlenmiş ellerimize bakıyordu. Hatta Emir bile gözlerini bizden bir saniye olsun kaçırmamıştı. Sonra yanımıza geldi ve:
"Ooo hayırlı olsun. Mutluluklar."
"Teşekkür ederiz. Şimdi izninle kantine gideceğiz."dedi Açelya.
O sırada Emir yanımızdan ayrılmıştı bile.
Bizde kantine doğru ilerledik.
______________________________________
Biraz kantinde oturduktan sonra zil çalınca sınıfa çıktık. Der edebiyattı. Hoca bir yazarın biyografisini okuyordu. Açelya'nın dinlediğini görünce bende dinlemeye başladım. Dersin son 20 dakikasıydı. Açelya tuvalete gitmek için öğretmenden izin aldı ve sınıftan hızla çıktı. Uzun süre gelmedi ben çok endişelenmeye başlamıştım. Öğretmenden izin alıp, kızlar tuvaletinin olduğu yere doğru ilerledim. Kapıyı açtığımda Açelya'yı yerde buldum.
Nefes alıyordu. Bayılmıştı. Hızla kucağıma aldım ve revire götürdüm. Açelya biraz dinlendikten sonra uyandı. Uyanır uyanmaz ona dönüp:
"Iyi misin? Kendini nasıl hissediyorsun? "
"Ben iyiyim."
"Noldu peki? Neden bayıldın?"
"Bilmiyorum. En son hatırladığım şey birinin arkamdan gelip beni boğmaya çalışmasıydı. Çok uzun bir süre ağzımı ve burnumu kapalı tuttu ve daha fazla dayanamayıp, bayıldım. Tek bildiğim şey çok güçlü olduğuydu. Çok direndim ama bir işe yaramadı. "
"Neyse bunun icabına sonra bakacağım. Şimdi seni eve götüreyim."
"Pekala."dedi ve onu kucağıma aldım.
Önceden bir taksi çağırmıştım. Hemen taksiye binip onu evine bıraktım kapıya kadar ona ben eşlik ettim. Kapıyı annesi açtı.
"Merhaba efendim. Ben Açelya'nın arkadaşı Mete. Açelya okulda bayıldı ve su an çok yorgun bende onu eve götüreyim dedim."
Annesi:
"Aa Açelya senden çok bahsetti. Çok teşekkür ederiz yardımların için. Tanıştığıma da çok memnun oldum yavrum."
"Bende öyle. Size iyi akşamlar. "
"Sağol oğlum sanada."dedi ve kapıyı kapattı bende taksiyle eve döndüm.
Açelya'dan...
Evde yatağımda iyice dinlendim.(multimedya) Kendimi eskisine göre çok daha hissediyordum. Mete gerçekten çok yardımcı oldu. Onu çok seviyorum. O olmasa kimse beni buralara kadar getirip, ilgilenmezdi. Ona minnettarım. En kısa zamanda ona bir teşekkür hediyesi almalıyım. Fakat en çok merak ettiğim soru kim beni boğmaya çalışmıştı?
Merhaba arkadaşlar çok tuhaf bir bölümle karşınızdayım. Sizce Açelya'yı kim bayılttı? Yorumlarınızı bekliyorum.
