Multimedyadaki Selda...
Okan'dan...
Son tenefüs Açelya ve Mete yanıma gelip, Selda ile konuşmaya gideceklerini ve benim de onlarla gelmem gerektiğini söylediler. Tabiki reddetmedim. Sonra hep birlikte Emir'in yanına gittik ve onu da davet ettik. Hazırlıklı olmalıydık. Emir bize yardım edebilirdi. O da bize yardım etmeye karar verdi.
Çıkışta okulun arka bahçesine gittik. Selda bizi bekliyordu fakat yanında kimse yoktu.
Açelya:
"Baksanıza kız yanında kimseyi getirmemiş. Biz sülalece geldik. Ne yapacağız?"
Mete:
"Biz Açelya ile önce bir konuşmaya gidelim sıradışı bir şey olursa siz devreye gireceksiniz tamam mı? "
Emir ile birlikte:
"Tamam."dedik.
İlk önce Açelya ve Mete birlikte Selda'nın yanına gittiler ve konuşmaya başladılar. Fakat ne dedikleri şu anki konumumuzdan anlaşılmıyordu.
Mete'den...
Açelya ile Selda'nın yanına ilerledik. Açelya tam konuşacağı sırada Selda söze daldı ve:
"Niçin geldiğinizi biliyorum."dedi soğuk bir tavırla.
Açelya:
"Biz seninle bayılma olayı hakkında konuşmaya geldik ve senin bu olayla bir ilgin olup, olmadığını öğrenmek istiyoruz. "
Selda:
"Ben yapmadım. Benim bu olayla hiç bir ilgim yok."
"Peki kim yaptı o zaman senden başka böyle bir delilik yapacak kimse yok!"dedim sertçe.
Açelya yumuşak bir sesle:
"Lütfen sakin ol Mete. Geç şuraya otur."
Gittim ve sakince Açelya'nın gösterdiği banka oturdum.
Açelya:
"Bak Selda biz buraya sana zarar vermek için gelmedik. Mete bana geçmişte aranızdan geçen şeyleri anlattı ve bunu senin yapmış olabileceğini söyledi. Lütfen doğruyu söyle. Sen mi yaptın? "
O sırada Selda'nın gözünden bir damla yaş süzüldü ve:
"Evet ben yaptım ama bunu Mete için yaptım. İşin doğrusu ben Mete'yi hala çok seviyorum ve onu başka kızlarla görünce daha da kötü oluyorum. Bir de Mete'yi senle birlikte çok mutlu görünce seni yok etmek istedim. Çünkü Mete sadece benim olmalıydı. Fakat siz o kadar mutlu, huzurlu ve neşeli görünüyorsunuz ki kendime engel olamayıp seni bayılttım. Sonradan çok pişman oldum özür dilerim. Bundan sonra sizi ayırmaya çalışmayacağım. Söz veriyorum. Hem Mete böyle mutluysa bende mutluyum. "
Açelya:
"Ah Selda. Özürünü kabul ediyorum. Haydi gel sarıl bana."dedi ve kollarını açtı.
Selda ilk önce biraz tereddüt etti fakat sonra Açelya'nın sarılmasına karşılık verdi. Selda'nın böyle düşündüğünü tahmin edememiştim. Fakat her şeyin düzelmesine sevindim.
Vedalaştık ve evlerimize dağıldık.
