Kinabukasan nang uwian naman ay sinamahan ako ng binata sa may barangay namin upang mag paregister sa sasalihan kong contest. "ikaw ang pinaka bata na sasali sa contest hija"
"haha gustong-gusto ko po talaga sumali kapitana upang makatulong sa mama ko" masayang sabi ko
"hay! Sana ganyan lahat ang iniisip ng mga kabataan ngayon. Oh sya eto itago mo ayan ang magiging voucher upang maibigay mo ang portfolio mo"
"sige po kapitana salamat"
"oh sige mag iingat ka pag-uwi" bumalik naman ako sa may sasakyan habang may ngiti sa'aking labi.
"happy?" anya ng binata tumango naman ako. Ngayon kailangan ko gumawa na ng mga design upang mauna ako lalo isang linggo bago malaman ang resulta kung makakasali ako. Hindi ko naman ito pinaalam kay mama dahil gusto ko magiging surprise 'yon.
Nang makauwi naman kami ay dumiretso ako sa kwarto namin at kinuha ko ang ibang gamit ko, dahil doon ako matutulog sa room ng binata. Sanay na ang mga tao dito samin na magkasama kami matulog ng binata kahit ang magulang nito dahil atlis daw masanay ang binata.
Dahil noong wala pa kami ay lagi ito nakakulong sa kwarto at lagi masungit sa mga tao. Kaya noong nag umpisa kami ni mama ay kinukulit ko ito kahit hindi maganda ang aming unang pag-kikita masasabi ko naman na masarap ito kasama.
Hanggang ngayon hindi pa namin sinasabi ang tungkol samin ng binata, dahil natatakot din ako lalo bata pa ako. Ayaw ko mawala sakin ang binata lalo s'ya lang ang nag papagaan ng aking loob.
Naging busy naman ako sa pag guguhit upang maipasa ko na ang aking desenyo. Umabot naman 'yun ng isang linggo. Ang kinuha kong size ay ang size ng binata.
"okay ka lang?" anya sakin ng binata. Tumango naman ako habang inaayos ang makina ng machine ko hindi s'ya kagaya ng machine na pwede isaksak lang ay gagana na. ang akin ay kailangan lagyan ng langis upang gumanda at hindi patigi-tigil.
"kailangan ko bumili ng langis sa bayan" anya ko dito
"do you want to buy me a new machine?" napa-tingin naman ako sa binata
"w-wag na! kaya nga sasali ako doon para makabili ng bagong machine kaya pa naman siguro ito lagyan lang ito ng langis"
"your sure?" ngumiti ako at tumango. Pumunta naman kami sa bayan upang makabili ng langis sa bayan, pinasa ko na din ang portfolio ang sabi sakin tatawagan na lang ako. Ang ibinigay ko naman na cellphone number ang sa lalaki dahil wala naman ako cellphone.
Kinabukasan naman ay naging abala kami dahil marami na ibinigay sa'amin na assignment kaya nag tutulungan kaming lima. Sinabi ko naman sa kanila na sumali ako sa contest sa bayan ang pag model ng mga desenyo nang damit.
"alam mo pwede ka maging model rhian" anya ni diego
"oo nga maganda ka matangkad pa at alam mo ang nakakaagaw pansin sayo?"
"a-ano?" nahihiyang sabi ko
"'yang mata mo ang ganda sure ka ba na wala kang half?" tanong sakin ni Christian umiling naman ako
"wala sabi kasi ni mama pure Filipino ang tatay ko kahit s'ya"
"wala ba kayong kamag-anak?"
"ewan ko, wla naman kasi ipinapakilala sakin si mama"
"baka alam ni mam alonzo?" sabat na sabi ni angel
"paano mo nasabi?"
"ang sabi mo kasi diba na matagal na mag kaibigan ang mama mo at si mam Alonzo?"
"oo"
"oh baka alam ni mam Alonzo?" hindi naman ako nag salita habang iniisip ko ang sinasabi sakin ng kaibigan ko. Tinanong ko din si mama na matagal na nga sila mag kaibigan ni mam Alonzo dahil mag kaklase na sila simula high school pa lang.
BINABASA MO ANG
The Lost Memories (Dela Ruel Series #1) COMPLETED
General FictionRhiannon marie Vasquez the most popular model and fashion designer that many admire his skill in drawing and making various clothes. What if the person he loved was one of those people he wanted to arrest and imprison. What if his memory came back t...
