The Lost Memories (Dela Ruel Series #1) COMPLETED

A17

"let's eat?" anya ko. tumango naman ito

"why don't you tell me?"

"I want to surprise to you sammuel. gusto ko mapapasaya naman kita" hinawakan naman nito ang aking kamay.

"baby masaya na ako nandito ka sa tabi ko"

"I know, susupresahin kita hanggang gusto ko sammuel at hindi ako mapapagod iyon gawin. ikaw lang ang meron ako ikaw ang nanatili sa buhay ko. at natatakot ako na mawala kapa sakin"

"baby I won't leave you"

"hindi natin masasabi iyon sammuel. paano kung may malaking problema na dumating satin? mananatili kapa ba sa tabi ko?"

"baby no matter what I'm stay. I don't care what problem is that"

"thank you sammuel" ngumiti naman ito sakin.

tuwing anniversary namin ay lagi ang binata ang sumasagot nang kinakain namin at lagi ito may regalo sakin. hindi na iyon nawawala kahit sabihin ko sa kanya na kahit walang regalo ay ayos lang sakin. kaso matigas ang ulo kaya minsan may mga bago akong gamit lalo tungkol sa pag tatahi ko.

"gusto ko sana sumali sammuel" anya ko habang naka-higa kami sa kama habang naka-tingin kami sa langit. sobrang ganda tignan ang bilog na buwan at ang mga bituwin.

"saan?"

"sinabi sakin nang staff doon na nag kakaroon nang imbitasyon ang mga malalaking brand sa mga gusto maging fashion designer"

"it's fine for me baby, susuportahan kita sa gusto mo" niyakap naman ako nito nang mahigpit

"para kung maging magaling na fashion designer na ako matutulungan na kita sammuel. gusto ko mag apply sa love entertainment hindi bilang model. kundi bilang isang designer" nakita ko naman ang gulat sa muka nito at bigla naging isang ngiti.

"yeah" buong gabi ganon lang ang pwesto namin nang binata. magka-yakap habang sabay nangangarap sa magiging future namin. Gusto namin bumuo ng isang pamilya na masaya. kung mag tatanda naman ako gusto ko siya pa din ang kasama ko hanggang mawalan ako nang hininga.

"mahal na mahal kita sammuel. promise me na hindi mo ako iiwan? na kahit anong mangyari walang mang-iiwan" hinalikan naman ako nito sa noo.

"promise baby, walang mang-iiwan" pinakita ko naman ang hinliit ko at tinanggap niya iyon. isang patunay iyon na kahit anoman mangyari ay hindi masisira ang pangako na pinang hahawakan namin sa isa't-isa.

Nanatili naman ang binata dito nang isang buwan dahil may trabaho din siya dito at wala naman nagiging problema sa manila. kaya mas lalo kami nagkakaroon nang oras sa isa't-isa, minsan ako ang nag luluto nang pagkain kaya nasanay din si spencer na kumain nang niluluto ko.

pinag handaan ko naman ang darating na contest sa pinaka malaking event na gaganapin sa susunod pa naman na buwan. kaya sobrang dami ko na din na guhit hanggang ngayon hindi ko pa alam kung ano ang ipapasa ko.

pinapakita ko naman iyon sa mga Malalapit sakin at mas lalo sa binata kaso lagi na lang sinasabi nito ay maganda lahat ng ginagawa ko.

"talaga?!" sabay tili ni akira nandito kami sa mall dahil nilibre ko ito, minsan lang kami nag kikita dahil naging busy ako at naging busy din ito lalo graduated na ito sa high school

"oo, kapatid siya nang asawa ko"

"eh bakit Vasquez pa din ang dinadala mo?"

"17 pa lang ako, ang sabi kasi pag 18 na ako pwede ko na gamitin ang apelyedo ng asawa ko at gusto nga nun mag pakasal kami sa simbahan" para naman ito naging uod ito.