Napa buntong hininga naman ako habang naka-tingin ako sa hawak kong gamot, sobrang lakas nang tibok ng aking puso. "pag hindi ba kita iinumin babalik na ba ang alaala ko?"
parang naman akong tanga dahil kanina ko pa kinakausap ang aking sarili, isang linggo muna ako nag isip kung hindi ko na ba iinumin ang gamot upang bumalik ang aking alaala. alam ko hindi naman agad babalik ang lahat pero natatakot ako sa magiging alaala na ibibigay nito sakin.
"mommy you're okay?" nagulat naman ako at naitago ko ang aking gamot atsaka ngumiti dito
"yes baby why?"
"may nakikita ka po bang mumu?" natawa naman ako bigla
"haha wala naman bakit?"
"kasi po kanina pa kita naririnig may kinakausap kaya hindi ako pumapasok eh. takot ako mommy"
"come here baby" lumapit naman ito sakin at niyakap ko naman nang mahigpit. "tandaan mo ha kahit anong mangyari mahal na mahal ka ni mommy okay?"
"alam ko naman po iyon mommy dahil nararamdaman ko po iyon"
"talaga?" tumango naman ito at hinalikan ko naman ang kanyang noo. Hindi ko kakayanin kung mawala sakin ang anak ko.
kinabukasan ay ganun ulit ang routine ko hindi ko naman ininom ang gamot pero hindi pa siguro ito umiepekto sakin dahil wala pa naman ako naalala.
"but rhiannon? diba sinabi ko naman sayo wag kana mag drive" inis nitong sabi, pero hindi ko siya pinakingan dahil parang itong bata na ayaw masunod ang gusto.
"why daddy? paano po ako masusundo ni mommy kung wala kaming kotse?" tumango tango naman ako. Good baby ipag tanggol mo ako sa tatay mong monggi.
"don't worry baby I will drive your school and your mommy too"
"but daddy diba po may trabaho po kayo?" nakita ko naman ang pag hawak nito sa ilong.
"oo nga naman sammuel, ayos lang naman kung mag drive ako maingat naman ako" tinitigan naman ako nito nang masama. "atsaka bakit ba ayaw mo ha?"
"baka mamaya sumakay kayo sa iba"
"sa iba?" takang tanong ko dito
"don't worry daddy I will not allow us to go other's except to you daddy" wala naman nagawa ang binata dahil sa sinabi nang kanyang anak.
"okay, don't forget to inform me baby if what you doing okay and your mommy?"
"okay po daddy" napa-irap naman ako sa hangin dahil masyado itong mahigpit
nang matapos naman kami kumain ay pinainom ko naman nang vitamin's ang anak ko bago kami umalis, nauna naman kami bago ang lalaki nang makarating naman ako sa school nang anak ko ay umalis din ako agad dahil may kailangan ko pumunta sa hospital.
nang makita ko naman ang taong kailangan ko kausapin ay binigay ko naman ang envelope na dala ko "hindi kaya magalit ang ama nito?" anya sakin ni trinity
"walang makakaalam nito kung hindi mo sasabihin trinity, ikaw at ako lang ang dapat makakaalam" bumuntong hininga naman ito.
"sige, hindi ko alam kung kailan ang result pero kung makakapag hintay ka nang dalawang linggo"
"mag hihintay ako basta totoo, gusto ko malaman ang lahat kahit ang nakaraan ko. hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko kung anak ko siyang tunay" wika ko habang may bumubuong kaba saking dibdib.
kumuha ako nang ilang hibla kay rs kahit ang sipilyo nito ay kumuha ako alam ko hindi ko dapat gawin ito dahil magagalit ang binata pero wala na ako pakialam dahil sobrang lakas nang aking pakiramdam na magka-dugo kami ni rs.
BINABASA MO ANG
The Lost Memories (Dela Ruel Series #1) COMPLETED
General FictionRhiannon marie Vasquez the most popular model and fashion designer that many admire his skill in drawing and making various clothes. What if the person he loved was one of those people he wanted to arrest and imprison. What if his memory came back t...
