The Lost Memories (Dela Ruel Series #1) COMPLETED

A4

"kamusta na ang pakiramdam mo anak?" tanong na sabi sakin ni mama, tinignan ko naman ito pero parang ayaw bumuka ang aking bibig. simula nang magising ako ay naka-tulala lang ako at hindi nag sasalita.

gusto ko sabihin kay mama na ayos lang ako pero parang may pumipigil na ibuka ko ang aking bibig. "sabihin mo lang kung may kailangan ka ha anak. mag luluto si mama sayo ng sopas diba gusto mo 'yun" hinalikan muna ako nito sa noo bago tumayo at umalis.

hindi ko alam kung bakit ganon na lang ang naramdaman ko nang makita ko ang litrato ng uncle ng binata. ang itsura na 'yun alam ko nakita ko na iyon pero hindi ko nga lang alam kung saan. maya't-maya naman bigla na lang pumasok ang binata na may dalang sopas at tubig.

"rhiannon?" ngumiti naman ito sakin at inilapag sa tabi ko ang dala nito "gusto mo subuan kita? niluto ito ni nanay?" tinitigan ko naman ang kanyang muka

sumandok naman ito at hinihipan at inalalayan upang hindi ako matuluan. "say a... baby" ibinuka ko naman ang aking bibig at kumain. habang sinusubuan ako ng binata ay tumutulo ang aking luha. at kita ko sa muka niya na ayaw niya 'yun makita dahil napapapikit ito

"don't cry baby. i don't want to see you crying... hmmm" tumango naman ako, pinunasan niya ang aking pisnge at mata. nang maubos ko 'yun pinainom ako nito nang gamot "rest baby" hinalikan ako nito sa noo at inalalayan humiga.

paalis na ito nang hawakan ko ang kanyang kamay "wag mo ko iiwan please?" ngumiti naman ito at bumalik sa kakaupo.

"i don't leave you. don't worry"

ipinikit ko ang aking mata habang hawak-hawak ko ang kanyang kamay. at time i was sleeping well, i knew i shouldn't have trained myself that he was always there . because the time will come when he will have to leave me.

Kinabukasan ay maaga ako nagising upang ako ang mag luto upang maka-bawi sa dalawang tao na imporatante sa buhay ko. alasingko pa lang ng umaga ay gising na ako kahit ang ibang kasambahay ay natutulog pa.

nang matapos ako mag-luto ay pumunta ako sa may kwarto namin upang maligo, maya't-maya naririnig ko naman ang tawag sakin ni mama. "anak!! jusko yung anak ko!!" dali-dali naman ako lumabas kahit naka-tapis ako

"calm down nanay ipapahanap ko po siya"

"sam, hindi ko kaya mawala ang anak ko"

"shh nanay wag po kayo mag alala" nakita ko naman niyakap ng binata si mama

"ma!!" tawag ko dito tumingin naman ito sa may pwesto ko at sabay lapit sakin at niyakap ako

"salamat! akala ko may nangyari sayo na hindi maganda anak hindi ko talaga kakayanin" niyakap ko naman ito at hinihimas ang kanyang likod.

"sorry po ma,, gusto ko lang kasi bumawi kaya nag luto ako tapos naligo ako"

"hindi mo naman kailangan gawin 'yun anak"

"sorry po" tinignan ko naman ang binata. nasa iba naman ang kanyang tingin habang namumula ang kanyang muka

"oh sya! sige na mag bihis kana para makakain na tayo"

"opo ma" pumasok naman ako at sinuot ko ang short na hanggang taas ng tuhod at malaking t-shirt na binigay sakin ng binata. sinuklay ko naman ang itim na buhok at pinusod 'yon at lumabas na din ako

"tara anak kumain kana dito" naka-ngiting sabi ni mama, nginitian ko naman ito at tumabi naman ako sa binata.

"how are you feeling rhian?" tanong sakin ni shan

"ayos naman na ako.. sorry kung nag alala kayo sakin ma" yumuko naman ako dahil nahihiya ako sa kanila.

"just don't think about it rhiannon, the important thing is that you are okay" aniya ng binata