The Lost Memories (Dela Ruel Series #1) COMPLETED

A47

Dumaan pa ang taon hanggang sa ibang bansa ako nag aral ay tuloy pa din ang communication namin nang dalaga. minsan ay nag papadala ito nang mga litrato at minsan nag video call kami hanggang naging busy ako sa study ko lalo kolehiyo na ako.

"why don't you go home sam?" wika ni chad habang may hawak hawak itong guitar

"because I know he would be angry if my reason for coming home was to see him" seryoso kong sabi habang tinitignan ko ang design ni eng. almiro. Nag papagawa naman ako nang sariling studio upang sa mga modeling.

"hay naku! couz hula ko masarap ka mahalin" napa-tingin naman ako sa kanya na nag tataka

"what do you mean?"

"akalain mo mag papatayo ka ng isang agency para sa taong mahal mo? hahaha" binato ko naman ito nang isang malaking unan

"f*ck off chad!!"

"hahahahaha kaya lagi ka hinahabol ni veronica eh"

"I said shut up!" tawa lang ito nang tawa, hindi ko naman magawa maalis sa isipan ko ang ginawa nang babae nang dahil sa kanya kung bakit biglang hindi nag paramdam sakin si rhiannon.

Naging mas Malabo naman ang oras ko kaya minsan ay tumatawag ang dalaga ay hindi ko na nasasagot dahil nakakatulog ako hanggang may nalaman ako na gusto ko na agad umuwi sa pinas.

"w-what do you mean mom?" pumunta ako sa opisina nila mommy and daddy upang malaman ang totoo pero halata na sa kanilang mata ang lungkot.

"I'm sorry son a-ayaw ko sabihin sayo dahil baka mag pilit ka umuwi" anya ni mom

"so it's true? nanay ma-marla? si gone?" palipat lipat naman ang aking tingin sa magulang ko

"son?" anya ni daddy

"I want a truth!! si r-rhiannon mom? dad?" kinakabahan naman ako nang hindi sila maka pag salita. "Mom! where's rhiannon? s-she is f-fine? huh?" hinawakan naman ako ni mommy sa balikat

"listen to me son, i-I don't know where is she" sumalubong naman ang kilay ko

"n-no no mom she d-don't leave me!" ang kaba ko ay lalo lumakas, napa-kuyom ko ang aking kamao "I will be going to the Philippines mom"

"no! son! what about your studies" anya ni mom

"mas importante sakin si rhiannon mom! a-alam ko nasasaktan siya ngayon she needs me!"

"do you think matutuwa si rhian kung alam niya na hindi mo pinag patuloy ang pag aaral mo? hindi sammuel!"

Hindi ko naman alam kung ano ang gagawin ko dahil lahat ay binilock nila mommy and daddy para hindi lang ako umuwi sa pinas. wala naman ako nagawa kundi tapusin ang pag aaral dito sa New York dahil gusto ko pag uwi ko ay hindi na ako aalis sa tabi nang babeng mahal ko.

One year past nang makabalik ako sa pinas ay inumpisahan ko hanapin ang dalaga kaya pinuntahan ko ang mga kaibigan nito.

"did you know where she is?" nag tinginan naman sila

"actually simula nang namatay ang nanay ni rhian ay umalis na ito kahit kami hindi namin alam kung saan ito pumunta" wika nang isang nitong kaibigan. Hindi ko naman alam kung paano ako mag umpisa hanapin ang dalaga

"okay thanks" yun na lang ang sinabi ko at nag paalam na ako sa kanila.

ilang linggo ako nanatili sa laguna dahil may pinapatayo kaming business ni chad sa bolinao dahil doon namin balak mag patayo nang isang farm para sa mga supply nang pagkain.

malapit naman na ako maubusan nang pag-asa nang malibot ko na ang buong san pedro laguna kahit sa ibang bayan nang laguna ay naka punta na ako pero wala pa ako natatanggap na balita.