Córka Starka

Rozdział 13

Ocknęłam się w łóżku cała zlana potem. To był tylko sen.

Jeju, jak dobrze.

Z jednej strony bardzo mi ulżyło, ale z drugiej byłam prawie pewna, że James właśnie tak zareaguje. Na samą myśl o tym, już chciało mi się płakać, a została jeszcze kwestia powiedzenia mu o tym. Albo i nie? Nie, muszę mu to powiedzieć. I tak prędzej czy później się dowie. A lepiej żeby usłyszał to ode mnie.
Ciężko westchnęłam i zwlekając się z łóżka przetarłam oczy rękami. Zeszłam do kuchni gdzie siedział tata i ledwo żywa usiadłam obok niego na krześle.
- Co Ci jest? 

- zapytał biorąc łyka kawy. - Jesteś cała spocona, a na dworze pada śnieg...

- Zły sen - położyłam ręce na karku i związałam swoje włosy w kucyka.
- Dobrze, że tylko sen - tata pogłaskał mnie po głowie i miło się uśmiechnął. - Mam dobrą wiadomość. W sumie to dwie.
- Tak? Jakie?
- Pierwsza jest niespodzianką, którą dostaniesz na wigilii. Mam nadzieję, że się ucieszysz, bo się starałem.
- Serio?? Powiedz co to, błagam!! - spojrzałam na niego, a na jego twarzy widniał tylko tajemniczy uśmieszek.
- Nie ma opcji, zobaczysz już jutro!
- Ehhh, no dobra... A ta druga?
- Mam dobry humor, więc zrobię Ci śniadanie. Co sobie życzysz?

Zaczęłam się śmiać i dzięki tej rozmowie z tatą, od razu poprawił mi się nastrój. Zjadłam pyszną jajecznicę z papryką, którą mi zrobił i postanowiłam zacząć wybierać już strój na jutrzejszą wigilię. Naprawdę nie mogę już się jej doczekać, bo będzie tam masa nowych ludzi! W tym Ant-Man i Sam Wilson, o których poznaniu marzyłam chyba najbardziej, zaraz po Avengersach, więc muszę wyglądać świetnie i zrobić dobre pierwsze wrażenie.
Wyjęłam kilka sukienek z szafy i zaczęłam je przymierzać.