Mess Series #2: Wrecked Ambition (COMPLETED)

Chapter ten

Nauna pa s'yang mag-unat at magligpit ng hinihigaan nang dumating ang PUPCET na inaabangan niya.

Nag-stretch muna siya bago niya ayusin ang kumot na nakatabon sa Mama niya na mahimbing pa rin ang tulog.

Dahan-dahan siyang tumayo at kinapa ang hagdan para makababa. Ang dibdib niya ay halos maghumiyaw sa takot na baka maapakan niya ang lola niya na natutulog pa rin.

When she reached the kitchen, she open their water dispenser to boil water. Nagsaing na rin siya ng para sa kanya dahil may natira mang barbeque na ulam nila kagabi ay naubos ang kanilang kanin.

"Anak." Tumingin siya saglit sa nagsalita sa tabi niya nang hihigop na sana siya ng kape.

Her mom. Halata sa mga mata nito na antok pa pero sumunod sa pagbaba sa kanya nang maramdaman siguro na wala siya sa tabi nito.

"Bakit ang aga mong magising?" Her mom kissed her forehead before looking at the rice cooker, malambot pa ang kanin kaya hindi pa niya hinuhugot.

She sighed. "Ma, tulog ka pa po. Anong oras ka na natulog kagabi, eh," she worriedly said. Ramdam niya ang paggalaw-galaw ng mama niya sa paghiga kagabi. Halatang balisa at may iniisip kaya nga hindi na rin niya ito ginising nang magising siya.

She heard her mom's deep breath kaya napatingin ulit siya rito. "Bakit po, Ma? May problema po ba? Sa pera? Sa palengke?"

Her mom gave her assuring smile, tsaka nito hinawakan ang kamay niya. "Anak, palagi mong gagawin ang best mo, ah, palagi mong aalagaan ang sarili mo. Iwasan ang matatamis dahil, anak..." Pinipilit hulihin ng ginang ang mata niya. "Dahil nung nawala ang Papa para na akong nabaliw, pero kung ikaw ang mawawala baka wala pang isang araw na nakaburol ka, sumunod na ako."

Her heart clenched. She don't know but this past few days, she ate all her favorites. Yung pinagkait sa kanya ng mundo dahil sa takot na magaya siya sa ama ay kinain niyang lahat. Hindi niya naisip ang kalusugan niya, na number one reason ng ina niya kung bakit hindi rin siya binibilhan ng kahit anong chocolate.

"Oh siya, mukhang excited ka!" pinagsigla nang ina ang boses. "Nakalimutan kong ngayon ka kukuha ng exam ba 'yon para sa college?"

She beamed inwardly at her and nod. "Opo,Ma. PUPCET po!" she proudly said. "Dreamschool ni Papa para sa akin."

Agad nagbago ang hilatsa ng mukha ng ina. Her mom held both of her hands saka hinila patayo at inayos ang kanyang buhok,inipit sa gilid ng tenga. "Paano ang pangarap mo? Gusto mo ba 'to?"

She wanna voice out that she doesn't want that. She doesn't want the path they made for her but she is coward. Alam niyang pagtatawanan siya ng mama niya kapag sinabi niya ang totoong gusto niya. She wants to be a writer.

She gently shook her head and smile to her mom, tinaas niya ang isang palad niya sa mesa saka pinatong sa kamay ng ina. "Ma, alam ko po na wala kayong gugustuhin na ikakasama ko, ganoon din si Papa, kaya tutuparin ko ang pinangako ko sa kanya. Ibibigay ko ang bahay na gusto niya sa para sa inyo, 'yung tipong hindi mo na magtrabaho, kasi nandito ako. Bubuhayin ko kayo."

"Paano ka naman anak? Paano 'yung pangarap mo talaga?" her voice is just too sweet but she refused to tell Rose what she really wants. It will only break her heart, Reign knows that. Being a writer is out of her possible dreams for her only daughter. Kaya imposible na matanggap niya 'yon. Kaya mas gugustuhin niya ng pag-aralan ang kursong pinili ng mga ito kaysa piliin yung gusto niya para sa sarili niya. Takot siya na masisi kung hindi magiging maganda ang buhay na haharapin niya kung sakaling suwayin niya ang mga magulang. Besides, that dream is her father's last wish for her. To accomplish accountancy in a good school.