Mess Series #2: Wrecked Ambition (COMPLETED)

chapter twelve

Her heart was beating loudly, pabaling-baling siya sa higaan. Her mom and Kuya Rod are both having their peaceful slumber.

Hindi siya mapakali at hindi niya makalimutan ang sinabi ng kanyang ina bago ito makatulog.

"'Nak?" She is busy reviewing the notes that Jace shared with her when she heard her mom's voice.

Nakalatag na ang kutson na hihigaan nila sa gabi at doon siya nakaupo habang nakapatong sa maliit na lamesa ang reviewer na binabasa.

"Po?"

Her mom sit next to her. Nagtataka naman siya sa inaasta ng ina, may maliit na ngiti na nakaukit sa labi nito habang ang kamay ay parehong nakapatong lang sa mga hita nito.

"You have a very good friend, anak," Nagtataka man pero tumango na lang siya. " I am happy that you are not closing doors at that experiences. "

She wanna asked why?  That young love she was talking about almost ruined her daughter's life. That young love her daugther had was her biggest failure and dissapointment.

"At alam ko na gusto mo siya, hindi ba?" her mom asked.

"H-hindi po," she tried her best not to choke on her own saliva.

Her mom chuckled and shook her head. "Anak kita kaya kilala kita. Gusto mo rin siya, tama?"

Wala na siyang nagawa, hindi na niya kinumpirma o pinabulaanan dahil alam niyang kahit anong isagot niya ay alam na ng kanyang ina ang totoo niyang nararamdaman.

Hinawakan ng kanyang ina ang kanyang baba, her mom smiled brightly at her. "Anak, alam ko na siguro iniisip mo na ipokrita ang nanay mo, pero hindi, anak..." Her mom reached for her hand and gently squeezed it. "Gusto ko lang na maging masaya ka, na maging malaya ka sa kung ano ang gusto mo, o kung kaylan o sino ang gugustuhin mo. May desisyon ka at alam ko na alam mo yung tama at mali, yung limitasyon."

That's so fluttering. Pagkatapos niyang magpakatanga at magpauto ay ganoon pa rin ang tiwala na natatanggap niya mula sa kanyang ina. She knows that she doesn't deserve the trust her mom was giving on her.

"Ma." Her eyes clouded as her mom's eyes became blurry. She wanna asked 'why?' Bakit sa kabila ng lahat ng bigat na dinala niya ay parang wala lang iyon sa kanyang ina at mahigpit pa rin ang pagkakapit sa kanya ng pagmamahal nito pero hindi ito nakakasakal, ngunit puno ng pagpapaubaya at tiwala.

"Gusto ko na malaman mo na hindi ako kailanman nagkaroon ng dissapointment sa 'yo. Kahit kaylan hindi nabawasan ang sobra-sobra kong pagmamahal sa 'yo. Malaya kang piliin kung ano ang gugustuhin mo, anak. Palagi akong nasa tabi. Palagi-lagi, anak."

The love that her mom's had for her is very natural. It's unconditional. The fact that her mom is not angry or dissapointed on the things she had done because of stupidity is too much to filled her heart.

Hindi niya maunawaan kung ano ang gustong pakahulugan ng mama niya kaya hindi pa rin naging maayos ang buong araw niya sa eskwela.

Hindi niya pinansin ang pangungulit ni Jace at inabala ang sarili sa solong paggawa ng special project na binigay ng P. E prof nila. She needs to do that for her to have a decent grade in P. E. Sayang naman kung mawawala ang mga pinaghirapan niya dahil lang sa iisang minor subject.

"Here." Tumingin muna siya sa paligid. All of the students on the library are busy doing their things. Halos wala ng pakielam ang mga ito sa kanila. Naisip niya dahil ito sa nalalapit na final exam.

Inabot ni Jace ang isang chocolate drink sa kanya. She reached it and take a sip at mabilis siyang nakaramdam ng ginhawa.

"Thank you rito." She motioned the drink she is holding and he gave.