ပန်နန်းဒင် [𝐂𝐎𝐌𝐏𝐋𝐄𝐓𝐄𝐃]

EXTRA 4 🌲

Merry Christmas To You All!!! ♡

"Santa Tell Me 
If You're ReallyThere~~~
Don't Make Me
Fall In Love Again~~~
If He Won't Be Here Next Year ~~~ "

အိမ်ရှေ့ခန်း၌ ဖွင့်ထားသော
ရေဒီယိုလေးမှ တေးသံသာသည်
မီးဖိုချောင်ခန်း အထိပင် ပျံ့လွင့်လာ၏။

မြူနှင်းတွေဆိုင်းကာ အချမ်းဓာတ်
ပိုကဲလာသည့် ဒီဇင်ဘာလ၏ ခရစ်စမတ်နေ့ ဆောင်းမနက်ခင်းက မေတ္တာ အငွေ့အသက်လေးတွေကြောင့်
နွေးနွေးထွေးထွေးလေး ဖြစ်နေသည်။

ယနေ့သည် အားလပ်ရက် ဖြစ်သော်လည်း
မိုင်စိုင်းနှင့် ခေါင်လွမ်းတို့
နှစ်ဦးသားမှာတော့ မနက်မိုးလင်း
ကတည်းက မီးဖိုချောင်ထဲ၌ အလုပ်တွေ ရှုပ်နေကြသည်။

တစ်ဦးက ဟင်းတွေ ချက်နေချိန်
ကျန်တစ်ဦးကတော့ ပန်းကန်အိုးခွက်တွေ
ဆေးကြောပေးကာ လိုအပ်သည်များကို
ဝိုင်းကူညီပေး၏။

အလုပ်ရှုပ်နေသည့် ဖခင်နှစ်ဦးကို လိုက်ကြည့်နေရင်း မျက်စိနောက်သွားသည့် ရှင်းလုံးလေးမှာတော့
ကြိမ်ခြင်းထောင်းလေးထဲ၌ နေရာချထားသည့်
အတိုင်း ကွေးကွေးလေး အိပ်ငိုက်နေသည်။

"ဟင်းချို အပေါ့အငံ
မြည့်ကြည်ပေးလား ကိုကို"

ဇွန်းခွက်ကြီးကို ကိုင်ကာ မိုင်စိုင်း၏
နံဘေးသို့ လှစ်ကနဲ ရောက်လာသည့်
အဖြူရောင် လူသားလေး။

ကမ်းပေးသည့် အတိုင်းလေး
အလိုက်သင့် မြည်းစမ်းရန် ကြိုးပမ်းမိတော့
တားမြစ်သံလေး ထွက်လာပြန်သည်။

"ခဏလေး။ ပူဦးမယ်"

မိုင်စိုင်း၏ နှုတ်ခမ်းနား
ဇွန်းလာတေ့ပြီးကာမှ အပူလောင်မည်ဆိုး၍ ဇွန်းကို ပြန်ယူသွားပြီး တဟူးဟူး မှုတ်နေသည့် ဂွမ်းလုံးလေး။

မေတ္တာ စကားတွေ တဖွဖွ ပြောခဲသည့် အမျိုးသားလေးသည် မိုင်စိုင်း အပေါ် ထိခိုက်စေမည့် အပြုအမူလေးတွေကိုတော့ အသေးစိတ်က အစ ဂရုစိုက်ပါသည်။

"ကိုယ် မြည်ကြည့်လို့ ရပြီလား"

"ရပြီ။ ဒီမှာ"

နှုတ်ခမ်းနားသို့ ကပ်ပေးလာသော
စတီးဇွတ်ခွက်ကြီး။ ဖြည်းဖြည်းချင်း
မြည်းစမ်းမိတော့ ချိုမြသည့် အရသာက
ခံတွင်းထဲသို့ပင် ပျော်ဝင်သွားသည်။