HUG ME - Vhope [Completed]

4

පසුගිය කොටසින්....

කව්ද හිතුවෙ උදේ නැගිටිනකොට ඒ ටේහියුන් කියන එකාගෙන් මැසේජ් විස්සක් විතර තියේවි කියලා.

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

'මාව මතක නැද්ද'

'අයිස්ක්‍රීම්'

'තරහද'

'මට සමාවෙන්න'

'ඔයාගෙ කාඩ් එක හොරකම් කලාට'

'මාව ඇත්තටම අමතකද'

'මොකටද එහෙනම් නම්බර් එක දුන්නෙ'

'මන් ඇත්තටම උවමනාවකට මැසේජ් කලේ'

'මාව මතක නැද්ද'

'ඔයා අයිස්ක්‍රීම් අරන් දුන්නෙ.'

මන් පහලට පහලට ඔක්කොම මැසේජ් කියවගෙන ගියා. අමතක වෙන්නෙ නෑ මට එයාව. නම මතක නැතත් කොල්ලාව මතකයි මට. ඒ වුනාට එදා හිටිය කොල්ලමද මේ මැසේජ් දාලා තියෙන්නෙ කියලා මන් කොහොම විශ්වාස කරන්නද.

'මට මතකයි. මොකක්ද මගෙන් වෙන්න ඕනෙ. '

මන් රිප්ලයි එකක් ටයිප් කරලා හිතන්නෙ බලන්නෙ නැතුව සෙන්ඩ් කලා.

ඒ හදිසියට අනික් අතට රිප්ලයි එයි කියලා මන් හිතුවෙ නෑ. මොකද්දො හේතුවට එයා ටයිපින් කියලා වැටෙද්දි මට කෙල ගිලුනා. මේ ලමයා මගෙන් මොනවගෙ උදව්වක් ඉල්ලන්න යනවද දන්නෑ. කරන්න බැරි දෙයක් වුනොත් එහෙම. මොනා කරන්නද මමමයි නෙ නම්බර් එක දුන්නෙ උදව්වක් ඕනෙ වුනොත් කියන්න කියලා. දැන් බැඳගත්ත බෙරේ ගහප්.

'මටත් ඩාන්සින් ඉගෙනගන්න ඕනා.'

ආහ් ඩාන්සින් ද.

'ඔයාට පුලුවන්. ඔයා කලින් ඉඳන් ඩාන්සින් කරනවද '

'නෑ මම ඉස්කෝලෙ යනවා. මම ඉගෙනගන්නෙ ජීව විද්‍යාව '

මොක විද්‍යාව? ආ ජීව.. මන් දන්නෙ නර්තන ව්ද්‍යාව විතරනෙ තේරුම් ගන්න තප්පර දෙකක්වත් ගියා.

'හරි ඒ වුනත් ඔයාට පුලුවන් ඩාන්සින් ඉගෙනගන්න. ඔයාට ගැලපෙන ගුරුවරයෙක් හොයාගන්න. '

මට කියන්න බෑ මගෙන්ම ඉගෙනගන්න කියලා. ඒක මට නිකන් අපහසුවක් වගේත් දැනුනා. හේතුවක් නැතුවම.