HUG ME - Vhope [Completed]

28

මන් වෙනදටත් වඩා උදෙන් නැගිටගෙන සූබින් තෙමලා තිබ්බ ඇඳ අස් කරලා බෙඩ් ශීට් මාරු කරලා සූබින්වත් වොශ් දාලා එයාගෙ ඇඳුම් ටිකත් හෝදලා සූබින්ට කවලා එයාගෙ බෙහෙත් ටිකත් පොවලා කොහොමහරි වෙනදට කලින් ගෙයින් එලියට බැස්සෙ ටේහියුන්ව බලන්න යන්න. ඒ ගිහින් එහෙම්ම ඇකඩමි එකට යන්න පුලුවන්.

මන් යද්දි සොක්ජින් ටේහියුන්ට ඇඳුම් ඇඳගන්න උදව් කරනගමන් හිටියා. මාව දැකලා ටේහියුන් එයාගෙ හියුන්ග්ගෙ පිටිපස්සෙ හැංගුනෙ කොහෙ තිබ්බ ලැජ්ජාවකටද මන්දා.

"ටේටේ බොරුවට ලැජ්ජ වෙනව වගේ රඟපාන්න ඕනෙ නෑ මන් දන්නවා හෝසොක් ශි ඔයිට වඩා ඒවා දැකලා ඇති. "

"ඇ.?"
"හැ.. ? "

ටේහියුන් මම දෙන්නම කට ඇරන් සොක්ජින් දිහා බලද්දි සොක්ජින් හිනාවෙලා මන් දිහා බැලුවා.

"මන් එනකම් ඔයාට පුලුවන්ද මේක එයාට අන්දන්න. "

සොක්ජින් ටේහියුන් ගෙ ටීශර්ට් එක මගෙ උරහිසට දාලා ගියා.

"හියූන්ග්... මට ඇඳගන්න පුලුවන්.."
ටේහියුන් කිව්ව එක සොක්ජින්ට ඇහුන්නෑ. එක්කො ඇහුන්නෑ වගේ ගියා.

"එන්න මන් අන්දන්නම්. මට බබාලට ඇඳුම් අන්දන්න හොඳට පුලුවන් ."

මන් හිනාවෙවී එයාට ඒක අන්දන්න හිතාගෙන ළගට ගියා.

"හියුන්ග්.. "

"ඕ? "

එයා මගෙ තොල්වලට ඇගිල්ල තිබ්බා.

"තොල් සුදු වෙලා ඇයි.. ඔයාටත් අසනීපද. හියුන්ග් අද අමුතුයිනෙ.. "

"මන් හොඳින්.. "

"නැහැ... ඔයා හොඳින් නෑ. "

එයා මගෙ අත් දෙකෙ තිබ්බ ටීශර්ට් එක විසි කලා අරගෙන. එයාට කේන්ති යන්න තරම් මොනාද වුනේ.

"මොකද මේ.. ඇඳුම ඇදගන්නෙ නැද්ද.. ඇයි මේ කේන්ති අරන් ඉතින් .. කෝ බලන්න හිනාවෙන්න.. "

මන් ටේහියුන්ගෙ නිරුවත් උඩුකය පුරාම ලාවට ඇගිලි ගෙනිච්චා එයාට කිතිකවන්න.

"කුචි කුචි..."

"ආහ්.. නවත්තන්න හියුන්ග් .. අනේ.. එපා.. අනේ හිනාගස්සන්න එපා.. ම.. මහ.. මහන්ස්සි.. ආ.. අම්මො.. "