HUG ME - Vhope [Completed]

7

පසුගිය කොටසින්....

"සමාවෙන්න හියුන්ග් මන් ඒ දේවල් අහන් හිටියා.. මන් කාටවත් කියන්නෑ. පොරොන්දු වෙනවා"

එයා එවලා තිබුන මැසේජ් එක මාව සැන්සීමට පත් කලාද කලබල කලාද කියන්න මට තේරුනේ නෑ.

ඒ කියන්නෙ.. එයා හැමදේම අහගෙන ඉඳලා.

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

දැන් ටේහියුන් ට කොහොමටත් දැනගන්න ඕනෙ වේවි. එයාට ඒ ගැන කියන්න මට කොහෙත්ම වුවමනාවක් නෑ. ඒත් ටේහියුන් ව දවස් කීපයක් ආශ්‍රය කලායින් පස්සෙ මන් එයා ගැන හොඳට දන්නවා. ටේහියුන් මගෙ පස්සෙන් එයි ඕක අහ අහා. ඒක එයාගෙ හැටි. එයාට සමහර දේවල් ඕනෙ වුනත් එපා වුනත් දැනගන්නම ඕනෙ.

ඔම්මා අප්පා කුකී, සොයුන්ගෙ පවුලෙ අය , ඇරුනම අපේ දේවල් සමහරවිට අහල පහල මිනිස්සු කීපදෙනෙක් දන්නවා ඇති. ඒත් ඒ අය තැන තැන ඒවා කොහොම කියවනවද දන්නැති වුනත් මගෙ මූනට ඒ ගැන කිසි දෙයක් අහන්නැති එකම මට සැනසීමක් වුනා. කට කතා ඕපදූප හරි හරියට පැතිරෙනවනෙ කාගෙ ගැන වුනත්. ඒ ඇරෙන්න මන් කාටවත් මගෙ දේවල් කියන්න යන්නෙ නෑ.

මට කාත් එක්කවත් මගෙ ප්‍රශ්න හැමදේම කියලා හිත නිදහස් කරගන්න ඕනෙ කමක් තිබුනත්, මට ඒ තරම් ළඟයි කියන ඔම්මා අප්පා කුකී ඇර වෙන කවුරුත් හිටියෙ නෑ.

කුකී වුනත් සෝයුන් ගෑවිලාවත් තියන දේවල් ගැන කතාකරන්න කැමති නෑ. කුකී මුල ඉඳන්ම මන් සෝයුන්ව මැරි කරපු එකටම මන් එක්ක කේන්තියෙන් හිටියෙ. සූබින් ලැබුනට පස්සෙ කුකී ආයෙ කොහොම මන් එක්ක එකතු වුනාද මන්දා. මගෙ හිතේ කොච්චර දේවල් තිබුනත් කෑ ගහලා කියන්න ඕනෙ , ඒ දේවල් මන් මගෙ මල්ලි එක්කවත් කිව්වෙ නෑ එයාගෙ ලේ කෝප කරවන්න ආසවක් නැති නිසා. මන් හැමදේම හිතේ තියන් හිටියා හැමදාම. හිතන්න දේවල් ඔලුවට බර වැඩි නිසාද මන්දා හැමදාම එන ඔලුව පුපුරන්න තරම් වේදනාවක් එක්ක හිටියා මම කාටවත් නොකියා.

ටේහියුන් ට හැම දේම ඇහුන එකෙන් ඊලගට මුලු ඇකඩමි එකම මේ දේවල් දැනගනීද කියන බය මගෙ හිතට ආවා. දැනගත්තත්, ඒ අයට මගෙ පෞද්ගලික දේවල්  අදාළ නැහැනෙ කියලා මට හිත හදාගන්න පුලුවන් කමක් තිබ්බෙ නෑ. ඒ අය මගෙ දරුව ගැන මොනවා කියයිද ඊලගට. මන් හිතන්න පුලුවන් හැම එකම අන්තෙටම හිත  හිත වාහනෙ ඩ්‍රයිව් කලේ පුරුද්දට මිසක් සිහියකින් නෙවේ. ටේහියුන් ගෙ කෝල් එකක් නිසා රින්ග් වුන ෆෝන් එක මාව හොඳ සිහියට ගෙනාව වාහනේ ලගින් ගිය ටැක්සි එකක හැප්පෙන් නැතුව යන්තමින් බේරලා.