HUG ME - Vhope [Completed]

27

ටේහියුන් වෙනුවෙන් මගෙ දවස වෙන් කරනවා කියලා හිතාගෙන සූබින්ව ගෙදර දාලා ආව එක ගැන මගෙ හිතේ තිබ්බෙ කණගාටුවක් වුනත් ටේහියුන් ගෙ ලොකුම ලොකු පෙට්ටි හිනාව මගෙ හිත සැහැල්ලු කලා.

එයාව උස්සගෙන කැරකෙන්න තරම් සතුටින් මන් හිටියෙ. මන් ගොඩක් දේවල් වලින් නිදහස් වෙලා ටේහියුන් එක්ක හැමදේම අලුතින් පටන් ගන්න යනවා වගේ දැනුනෙ.

"හියුන්ග්.. අපි අතන වාඩි වෙලා අයිස් ක්‍රීම් කමු"

"අයිස් ක්‍රීම්.. මේ වෙලාවෙ.. එතකොට ලන්ච්?"

"අනේ... අනේ අනේ.. "

එයා මාවත් ඇදගෙන ඒ බෙන්ච් එකේ වාඩි වුනා.

"ටේ.. ලන්ච් එකෙන් පස්සෙ අයිස්ක්‍රීම් කමු. ඔයා සූබින්ට වඩා පොඩි බබෙක් වෙනවනෙ. "

"සූබින් හැමවෙලේම ඔයාගෙ හිතේ ඉන්නවා නේ.. "

"ඔව්. මගෙ ලෝකෙම එයානෙ."

"ම්.. "

එයා අහස දිහා බලන් කල්පනා කලා.

"හියුන්ග්ගෙ ලෝකෙම සූබින් වුනාම, මට ඉඩක් නෑ නේද"

මන් වැරදි දෙයක් කිව්වා කියලා මට හිතුනෙ එයා අහපු ප්‍රශ්නෙ නිසා. දැන් ඉතින් හරිගස්සන්නෙ කොහොමද.

"ඔයත් මගෙ ලෝකෙම තමා."

"මන් විශ්වාස කරන්නම්. මන් පොරොන්දු වුනනෙ විශ්වාස කරනවා කියලා ඔයාව. "

එයා මගෙ උරහිසෙන් ඔලුව තියාගත්තා.

"ටේ ඔයා නිදිද? "

"නැහැ "

"හ්ම්"

නිදි නැහැ කිව්වට ටික වෙලාවකින් එයාගෙ හුස්ම මගෙ බෙල්ලට වදින්න ගත්ත විදියට මට හිතුනා එයාට නින්ද ගිහින් කියලා. ලෝබකමෙ වුනත් මට එයාව නැගිට්ටවන්න වුනා.

අපි දෙන්නා දවල් කෑම ගත්තට පස්සෙ එයාට ඕනෙ කිව්ව අයිස්ක්‍රීම් අරන් දුන්නා. අන්තිමට වැස්සෙත් තෙමි තෙමි සීතලේ අයිස් ක්‍රීමුත් කාලා නහය බර කරගෙන එදා දවස ගෙවිලා ගියා.

"මේක ගන්න.. මතක ඇතුව ඔය බෙහෙත් ටික බොන්න.. අසනීප වෙන්න එපා. "

ටේහියුන්ව ගෙ ළඟින් බස්සලා ෆාමසි එකෙන් ගත්ත බෙහෙත් වගයක් මන් එයාගෙ අතට දුන්නා එයාට හෙම්බිරිස්සාව වැඩි වෙන්න කලින් හොඳකරගන්න නිසා.