HUG ME - Vhope [Completed]

33

මන් ටේහියුන් සොක්ජින් එනකන් කැෆේ එකේ කෙරවළකම තිබුන ටේබල් එකේ ඉඳන් බලන් හිටියා. කිව්ව වෙලාවට විනාඩි දහයක් පහළවක් විතර පරක්කු වෙලා ඒ දෙන්නා ආවෙ. පරක්කු වෙන්න හේතුව ටේහියුන්ග් වෙන්න ඇති කියලා එයාගෙ අඬලා ඉදිමුන මූන දැක්කාම මට තේරුම් ගියා.

"සොක්ජින් බලෙන්ම වගේ ටේහියුන්ග්ව පුටුවෙ වාඩි කලා."

"ටේ ටේ.. මොකද ඔහොම හැසිරෙන්න! ඔයාට එයත් එක්ක කතා කරන්න ඕනෙ නැද්ද"

ටේහියුන් කැෆේ එකේ වීදුරුවෙන් පාර බලාගෙන ඉන්නකොට සොක්ජින් ටේහියුන්ග්ට වැලමිටෙන් ඇන්නා.

"එයා මන් එක්ක තරහ ඇති. මන් කියන් අ තියෙන දේවල් ටික සොක්ජින්ට කියලා යන්නම්.. "

මන් සොක්ජින් එක්ක කතා කලට් මගෙ ඇස් දෙක තිබුනෙ මගෙ දිහා නොබලන ටේහියුන්ග් ළඟ. මන් අමාරුවෙන් එයාගෙන් ඇස් අහකට අරගෙන  සොක්ජින් දිහාවට හැරිලා කතාව පටන් ගත්තා.

"සොක්ජින්! මට සමාවෙන්න මන් ඔයාගෙ ටේටේ ගෙ හිත රිද්දුවට. මන් දන්නවා එයාගෙ වේදනව කාටත් වඩා ඔයාට දැනෙන බව. "

"කෙලින් කියන්න. මට වෙලාව නෑ"

"සොක්ජින්! කරුණාකරලා මට කතාකරන්න දෙන්න. කියන්න හිටිය හැමදේම නොකියා ගියොත් මට පසුතැවීමක් විතරක් ඉතුරුවෙයි."

"හරි ! ඉක්මනින්!"

මන් සොක්ජින්ට එකඟවෙලා ආයෙත් මගෙ සමාව ඉල්ලීමෙ කතාව කරන්න පටන් ගත්තා.

"ඔයා ටේහියුන්ග්ට හොඳ හියුන්ග් කෙනෙක් වුන විදියට මන් කවදාවත් මගෙ මල්ලිට හොඳ හියුන්ග් කෙනෙක් වෙලා නෑ.. ඔයා ටේහියුන්ග්ට හොඳ අප්පා කෙනෙක් වුන තරම් මගෙ සූබින්ට හොඳ අප්පා කෙනෙක් වෙලා නෑ.. ටේහියුන්ග්ට හොඳ ආදරවන්තයෙක් වෙලාත් නෑ..හොඳ පුතෙක් වෙලත් නෑ. හොඳ සැමියෙක් වෙලා නෑ.. ඒනිසයි මේ හැම ප්‍රශ්නෙකම මුල! ඉතින්,... මන් හිතන්නෙ මන් සුදුසු නෑ ටේහියුන්ව අයිති කරගන්න. මට පුළුවන් ඒ අයිතිය හැමදාටම ඔයාට දීලා එයාට දුර ඉඳන් ආදරේ කරන්න. ඔයා එයගෙ අයිතිය වෙන කෙනෙක්ට දුන්නත් , ඒ මම වෙන්න බෑ. ඒත් අයිතිය කාට තිබුනත්- "

මන් මගෙ ඇස්වල පාලනය අතහැරියාම ඒවා ඉබේටම පාරෙ වාහන ගණින ටේහියුන්ග් දිහට හැරිලා නතරවුනා. එයාගෙ ඇස්වලින් කඳුලු බේරෙනවා. එයාගෙ රෝස හීනි තොල් වෙව්ලනවා. එයා නිහඬව අඬනවා.