HUG ME - Vhope [Completed]

9

පසුගිය කොටසින්..

"ආව්... මමනෙ හියුන්ග්ගෙ ඇගේ එල්ලුනේ බලෙන්... ඒක අමතක කරන්න.. මන් හොඳින්.. ආහ්..  "

මන් රතු වුන පාර දිගෙ ඇඟිලි ගෙනියද්දි ටේහියුන් කෙඳිරිගෑවෙ මට මන් ගැනම වරදකාරි හැගීමක් ඇති වෙද්දි.

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

"ටේහියුන්.. කෝ යන් මෙඩිකල් රූම් එකට.. එන්න.. "

මන් එයාගෙ ටී ශර්ට් එක පාත දාලා කිව්වා...

"ඕනෙ නෑ හියුන්ග් ... "

එයා බෑ බෑ කියද්දි මන් බලෙන්ම ඇදගෙන ගියේ එයාට එහෙම වුනේ මගෙ වරදින් නිසා.

"මිස් රේචල්.... බලන්න මේකට ගාන්න මොනවත්... "

මන් ටේහියුන් ගෙ ඇඳුම උස්සලා මෙඩිකල් රූම් එකේ ඉන්න මිස් රේචල්ට පෙන්නුවා. ටේහියුන් ලැජ්ජාවටද කොහෙදෝ තකහනියේ ටීශර්ට් එක පහලට ඇද්දා.

"මොනා වෙලාද මෙ... කොහෙහරි වැදුනද.. මේක ගාන්නම්... අඩු වෙයි.. කෝ ඕක ගලවන්න. "

මිස් රේචල් කියද්දි ටේහියුන් මගෙ මූන දිහා බලන් ඔලුව දෙපැත්තට වැනුවෙ බෑ කියන්න. මට තේරුම් ගන්න පුලුවන්. එයා ලැජ්ජයි. සූබිනුත් එහෙමයි පොඩි වුනාට වෙන අය ඉස්සරහා.

"හරි... මමයි ගාන්නෙ.. දැන් ගලවන්නකො ඕක.. "

මන් ටේහියුන් ට කියලා මිස් රේචල්ගෙ දිහාත් බැලුවම එයා තේරුම් අරන් වගේ බෙහෙත් ටියුබ් එක මගෙ අතේ තියලා එලියට ගියා.

"ඇයි ඔයතරම් ලැජ්ජ වෙන්නෙ... "

"එයා ගෑනු කෙනෙක්නෙ.. "

"එයා ඔයාගෙ ඔම්මා වගේනෙ ටේටේ... "

"ඒත්-.. "

"හරි හරි ගලවන්නකො දැන්.. "

මගෙ ඉස්සරහා එයා කිසි ලැජ්ජාවක් නැතුව ටී ශර්ට් එක ගලවලා දැම්මෙ. ඒකෙන් මාව අපහසුතාවට පත් වෙන බව මන් කලින්ම දැනන් හිටියා. ඒත් ටේහියුන් ට ඒක ගානක්ම නැහැ.

මන් එයාව ඉනෙන් අල්ලන් පිටිපස්ස හරෝල බෙහෙත් ගෑවෙ පුලුවන් තරම් ඉවසීමෙන්. සමහරවිට ටේහියුනුත් ඉවසගෙන ඉන්න ඇති එයා කලින් වගේ පොඩ්ඩක්වත් කෙඳිරිගෑවෙ නෑ.