HUG ME - Vhope [Completed]

18

"ඔව් හෝසොක් ඔව්.. "

සෝයුන් මගෙ ශර්ට් එක ගුලි කරලා අත් දෙකෙන්ම අල්ලගත්තා.

මන් දන්නෑ මන් සතුටු වෙන්නද පසුතැවෙන්නද අඬන්නද කියලා. මට ගොඩක් බය හිතුනා. සූබින්ටවත් හරිහමන් අප්පා කේක් වෙන්න බැරි මම තව ලමයෙක්ට අප්පා වෙන්නෙ කොහොමද, ටේහියුන් කොහොමද හරියටම මේක ගැන කලින් කිව්වෙ. මන් එයාට මොනවද කියන්නෙ. මට එක පාර ගොඩක් දේවල් ඔලුවට ආවා.

"අපි හොස්පිටල් යමු. මට විශ්වාස නෑ මේක වැරදි ඇති. එන්න."

මන් ඇකඩමි එකට යන එකත් අමතක කරලා සෝයුන්ව ඇදගෙන ඇවිත් වාහනේ දොර ඇරලා ඇතුලට තල්ලු කරන්නත් හදලා ආයෙත් එයාටම ඉඳගන්න දුන්නෙ ඇත්තටම එයාගෙ බඩේ දරුවෙක් ඉන්නවා නම් කියලා. මන් කොහොමද ඉපදෙන්නත් කලින්ම එයාට නපුරු වෙන්නෙ.

"කොහෙද ඔය දෙන්නා යන්නෙ.. හෝසොකී.. සෝයුන් මොකද්ද අසනීපෙ.."

ඔම්මා ගෙයින් එලියට ඇවිල්ලා අහද්දි මන් අම්මාට මුකුත් නොකියාම වාහනේ ස්ටාට් කලා.

සෝයුන් යන අතරමග මට මොනවදො කියන්න හැදුවත් මට එයාගෙ කරච්චලේ කරදරයක් වෙන නිසා මන් එයාට බැනලා කට වහගන්න කිව්වා.

"මිස්ටර් ජන්ග් හෝසොක්"

"ඔව්"

"සුභ පැතුම්"

ඩොක්ටර් මට අතට අත දීලා ගියා.

"හෝසොක්"

"සෝයුන් මට තේරෙන්නෑ.. මට විශ්වාස නෑ අපිට තවත් දරුවෙක්.. ආහ්.. මන් මොනාද කරන්න ඕනෙ"

මට පුලුවන් වුනේ කොන්ඩෙ අවුල් කර කර තනියම කියවන එක විතරයි සෝයුන් ඒදේවල් අහන් හිටියද නැද්ද මන්දා.

"හිතන්න එපා ඔයා ඒ ගැන. මන් මොනාහරි කරගන්නම්"

"මොකා.. හිතන්න එපා? තමුන් කියන්නෙ, හහ්.. යාහ්.. තමුසෙ ඔය දරුවට මොනාහරි නරකක් කරන්න හිතුවොත් මන් තමුසෙව- "

මන් පුලුවන් තරම් හිමින් සෝයුන්ට බැන්නෙ මේක හොස්පිටල් එක නිසා .

"හෝසොක්, මේ අහන්න... "

"මට තවත් අහන්න ඕනෙ නෑ. එනවා ගෙදර යන්න"