HUG ME - Vhope [Completed]

2

පසුගිය කොටසින්....

'මන් තමුසෙට කියලා තියෙනවා නේද මන් නැතුව එහෙ මෙහෙ ඇවිදින්න එපා කියලා ටේහියුන් ... '

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
දෙවනි කොටස.....

ඒයි... මොකද මේ පාර අයිනෙ මේ ලමයට ගහන්න හදන්නෙ.. "

"ඔය මිස්ටර් කවුද.. "

"මන්.. අ.. මන් කවුරු වුනත් වැඩක් නෑ.. ඔයාට බෑ ඔය දරුවට ගහන්න බනින්න.. ඒකත් මේ මහ පාරෙ.."

"හේයි.. මිස්ටර්... මන් මුගෙ හියුන්ග් ... මෙහෙම නැතුව මූව හදන්න බෑ.. ඔය මහත්තයා මහත්තයගෙ වැඩක් බලන් යනවද... "

"ඇත්තටම මේ ඔයාගෙ හියුන්ග් ද... "
මන් ඇහුවම පොඩි එක්කෙනා ඔලුව වැනුවා.

මට හීනියට ලැජ්ජාවක් ඇති වෙද්දි කියන්න දේකුත් කටට ආවෙ නෑ. අනුන්ගෙ ඒවට හොට දැම්මට මට හොඳ වැඩේ.

"අප්පා... බබාට දොයිමතයි... "
ඒ එක්කම සූබින් මගෙ බෙල්ල බදාගත්තා නිදිමතේ. මන් ඒක හේතුවක් කරගෙන එතනින් ආවෙ.

"ම්.. සූබිනා...අපි යන්කො ගෙදර... "
සූබින් තවත් මගෙ බෙල්ල බදාගෙන බෙල්ල අස්සෙ මූන ඔබාගන්නවා මට තේරුනා.

"ඔයා හියුන්ග් වුනත් මෙහෙම පාර අයිනෙ මේ ලමයට තරවටු කරන එක හොඳ නෑ නේද... සමාවෙන්න කරදර කලානම්.... "

මට කරගන්න දෙයක් නැති නිසා මන් එහෙම කියලා ආචාර කරලා ආවා. අර කොල්ලාගෙ අහින්සක ඇස් දෙක මගෙ දිහා බලන් ඉද්දි එහෙම එන්න හිතුනෙ නැතත් ඕනවට වඩා අනුන්ගෙ ඒවට මැදිහත් වෙන්න ගිහින් ප්‍රශ්න දාගන්නෙ මොකටද... සමහරවිට කොල්ලා දඟයෙක් වෙන්නැති. ඒත් පෙනුම අහින්සක පාටයි.
කවුරු වුනත් ඒකා මගේ හිත දිනාගත්තා. ඒ හීනි ඇස් දෙක මගෙ ඔලුවෙන් අමතක කරගෙන මන් සූබින්ව පරිස්සමට සීට් එකෙන් තියලා සීට් බෙල්ට් එක දැම්මා.

"ඔම්මා.. ඔයා නිදි නැද්ද අනේ.... "

ඔම්මා ඇවිල්ලා මට දොර ඇරියෙ මන් දොරේ කී එක සාක්කුවෙන් අතට ගන්න හදද්දිමයි.

"එයා නිදි ඔම්මා.. "
ඔම්මා සූබින්ව මගෙ අතින් අරගත්තා...

"අනේ ඔම්මා පුලුවන් නම් එයාව ඇඳෙන් තියනවද මන් වොශ් දාන් එන්නම්... "