HUG ME - Vhope [Completed]

30

"අප්පා.. "

"අහ්.. මේ ලමයා මට නිදහ්සේ මැරෙන්නවත් දෙන්නෙ නැහැනෙ.. සූබින් ඇයි? "

මට ඉබේටම ඒක කියවුනා.

"අප්පා.."

"මොකද !!!! ? "

මන් ඇහුවෙ ටිකක්, නෑ ගොඩක් සැරෙන්. එයාගෙ වයසට මන් සැර වුනා වැඩී.

"අප්පා බේත් බොන නිසා කන්න ඕනෙ කියලා ආච්චම්මා කිව්වා.. ඇයි අප්පා කන්නෙ නැතුව ආවෙ. හොරා වගේ බේත් බොන්නැතුව දොයියන්න නේ හැදුවෙ. "

සූබින් කට හද හද හුරතල් විදියට කිව්වා.

"මට හොඳයි . බෙහෙත් ඕනෙ නෑ ඒනිසා.."

සූබින් මට පාත් වෙන්න කියලා අත වැනුවා. මන් උවමනාවට එපාවට එයාගෙ උසට නැවුනා. එයා මගෙ නලලට එයාගෙ චූට්ටන් අත දෙපැත්ත හරව හරව තියලා බැලුවා

"අප්පා උණුයි . අප්පාට ඌවා වෙලා නිසා බේත් බොන්නම ඕනෙ. සෙල්ලම් කරන්න ලෑස්ති වෙන්න එපා සූබින් එක්ක. එන්න කෑම කන්න අප්පා.. "

සූබින් මට හුරතල් විදියට තර්ජනය කලා මට ආපහු එයාට මොනවත්ම කියන්න බැරිවෙන්න. ඉතින් මන් ගිහින් කෑම කාලා ආවා ඒවගෙ කිසි රහක් දැනුනෙ නැතත්.

බෙහෙතුත් අරගෙන නිදාගෙන නැගිට්ටට පස්සෙයි මට ටේහියුන්ග්ට කතාකරලා සමාව ඉල්ලන්න ඕනෙ කියලා හිතුනේ. මන් බයේ හිටියෙ එයා මගෙත් එක්ක තරහ වෙලා ඇති කියලා.

"ටේ,"

"හොඳවෙලාවට කෝල් කලේ. දොර අරින්න මන් ඔයාගෙ ගේ ඉස්සරහා ඉන්නෙ."

"හැ? මේවෙලෙ?.. "

මන් ෆෝන් එක කට් කරලා දොර අරින්න දුවගෙන ආවා.

"හෝසොකී.. කොහෙද ළමයො කලබලෙ දුවන්නෙ"

තව පොඩ්ඩෙන් මන් ඔම්මාවත් පෙරළගෙන යනවා.

මට් ගේට් එක අරිද්දි ටේහියුන් සොක්ජින් එක්ක ගේට් එක ඉස්සරහා හිටගෙන හිටියා.

"ටේ- "

මන් අනික් පැත්ත හැරිලා කහින්න පටන්ගත්තා.

"හියුන්ග් ඔයා බෙහෙත් ගත්තාද ඇත්තටම "

"බෙහෙත් ගත්ත ගමන් හොඳ වෙන්නෙ නැහැනෙ. එන්න ඇතුළට."