Rastgele numaraları sallayan bir kızın konuşmaya başladığı kişi hayatını derinden etkileyecektir.
B: Fazla üzülmemek için hayal kuramıyor olmam çok acı...
B: Hiçbir şeyi takmadan yaşayabilsem keşke
B: Çok fazla keşke var hayatımda
B: İyikim olur mu...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
B çevrimiçi
B: Bir şey soracağım.
B: Diyelim ki biraz kalabalık bir kaldırımda yürüyorsun
B: Ve yetişmen gereken bir yer var
B: İlk ne yaparsın?
B: Önündeki kişiyi kendine hedef koyarak ve her önündekini geçerek mi yürürsün yoksa onları umursamadan sadece gideceğin yere ulaşmaya mı çalışırsın?
A: Bunu neden soruyorsun?
B: Merak ettim
A: Çok karışık bir soru
A: Sanırım önümdekileri umursamadan gideceğim yere ulaşmaya çalışırım
B: Neden?
A: Çünkü önümdekileri geçsem de geçmezsem de her türlü gideceğim yere ulaşacağım
A: Bunu son dakikaya bırakıp insanları geçmeye çalışarak değil de
A: Zamanın olduğunda etrafıma bakarak yapmayı isterim
B: Farklı bir bakış açısı.
B: Ben duruma göre hareket ederim
B: Bazen hedefim çok uzak oluyor
B: Ben de bana yakın hedefleri geçiyorum
B: Yani gitmem gereken yolu bilmediğim için önümdeki zorlukları atlayarak ilerliyorum
B: Böylece yolun sonunda hiçbir zorluk kalmıyor
A: Anladım
A: Sonuçta her iki şekilde de hedefimize ulaşıyorsak bunun bir önemi yok bence
B: Var
B: Hayata bakış açını öğrendim böylece
A: Bunu neden merak ettin ki?
B: Çünkü sana güvenmek istiyorum.
B: Sana güvenmezsem beni hiç göremezsin
A: O zaman istediğin her şeyi sorabilirsin
B: Kshfjskxhdjkshx (17.12)
***
B: Seni arayabilit miyim? (22.27)
A: Ağlıyor musun sen?
A: Ara tabii ki bunun için sormana gerek yok.
B arıyor...
Berranın anlatımından;
Onu aradığımda evin yakınlardaki parkta, banka oturmuş ağlamamı durdurmaya çalışıyordum.
Hiç iyi değildim ve birilerine anlatmaya ihtiyacım vardı.
"Alo? Berra? İyi misin?"
Telefonu açar açmaz nasıl olduğumu soran Ares'e tebessüm ettim istemsiz.
Gözlerimden yaşlar akıyordu ama gülümsüyordum.
"Sayende iyiyim." dedim sesimi sabit tutmaya çalışarak.
"Hâlâ ağlıyorsun değil mi?" dediğinde o görmese bile kafamı sallamıştım.
"Sana her şeyi anlatacağım." dedim.
"Dinliyorum." dediğinde derin bir nefes alıp konuşmaya başladım.
"En başından başlayacağım. Şimdi benim bir arkadaşım vardı. Başta çok iyi anlaşıyorduk ama sonradan her sinirlendiğinde bana patlamaya başladı. Bense bir yerden sonra dayanamadım ve bunu dile getirdim. O yanlış anladı ve benimle arkadaşlığını bitirdi. Bunu önemsemedim ve hayatıma devam ettim. Daha doğrusu o zaman canım çok yanmıştı ama önemsememeye çalışmıştım. Her neyse. Bu olay üç hafta önce kapanmıştı. Ya da ben öyle zannetmiştim."
Derin bir nefes verdim ve kafamı olumsuzca salladım.
"Bana bu yüzden mi yazmıştın?" dediğinde ne diyeceğimi bilememiştim.
Sonra doğruyu söylemeye karar verip "Evet. Başta bu yüzden yazmıştım. Ama şuan öyle değil." dedim.
"Nasıl peki?"
"Bunu çok mu merak ediyorsun?"
"O üzücü hikayeyi unutman için." dediğinde gülümsedim.
"O üzücü hikaye hayatım." dedim.
"Hâlâ sorumun cevabını almadım."
"Kendin dedin ya. Mutluluk kaynağımsın. Neden mutluluk kaynağımla saçma mevzular konuşayım ki?" dediğimde nefes verişini işittim.
"Doğru. Şuan gülümsemem normal mi?" dediğinde gülümsedim.
"Teşekkür ederim. Sayende ben de gülümsüyorum." dedim.
"O halde ağlamanı gerektiren bir şey kalmadı değil mi?"
"Evet."
"Beni her zaman arayabilirsin. Gece 3 bile olsa üzgün hissedersen arayabilirsin." dediğinde kafamı sallamıştım.
"Tamam. Arayacağım."
Telefonu kapatınca biraz daha iyi hissediyordum.
Böyle yapma Ares. Beni kendine alıştırma. Sonra gidersen atlatamam.
