Chapter 40: Truths

466 12 2
                                        

"So, are you happy? I BROKE UP WITH HER!" Sigaw ko sa daddy ko. Kakapasok ko lang dito sa bahay. Nandito narin pala si Mommy. Nagstay kasi ako sa isang hotel para lang dito muna magstay si Isabelle nung isang gabi. Tas bumalik agad ako dito nang nalaman kong nandito na rin si Daddy. 

This is bullshit. Ang sakit para sakin. Pinauwi ko siya ng wala siya sa tabi ko. Panigurado, patay ako nito kela Nics. Lalo na sa mommy't daddy niya. Pinangako ko pa naman din na aalagaan ko siya. Pakshet na buhay 'to. 

Nakatitig siya sakin. Si mommy nakayuko. Naawa ako kay Mommy kaso... Pwede bang kahit isang beses sabihin ko naman gusto ko sabihin?

"What?! Wala ka masabi?! WHY?! Sa sobrang saya mo na speechless kana?!" AGH. ANG SAKIT NA! "You fucking ruined everything, Dad!" Nanlaki yung mata ni mommy. 

"Ernest, please! Don't curse! He's still your father!" 

"Is he even worth it, Mom? IT'S NOT MY FAULT HE'S A DRUGLORD!" Bulaslas ko. 

He's a fucking druglord. 

"Baby, please." Huminga ako ng malalim. 

"Mom, all I want is to marry the woman I love." Tumingin ako kay Dad. "But I can't do that. Not anymore." 

Tumayo si Daddy. Kitang kita ko na nagbago ang expression ng mukha niya. It has been years since I saw this side of him.... 

HIS FATHERLY SIDE. 

"Y-You're crying.." Napahawak ako sa mukha ko. 

Shit. I'm crying. Hindi ko man lang napansin. Pinunasan ko agad yung mga luha ko. 

"So what?" I spat. 

"Odelle, you don't understand. You still don't know anything for you to understand. I-I can't tell you everything in one go. It's too much to take." Odelle. Delle. Ewan ko kung bakit parang iba yung pagkarinig at pakiramdam ko dun sa pangalan na yun. 

Kailan ba niya ako last na tinawag na ganun? Nung 11 palang ata ako at hindi ko pa alam yung trabaho niya nung hindi pa niya cinocontrol yung buhay ko. T.T 

"Sabihin mo sakin, Dad. Kasi.... Gulong gulo nako. Pagod na ako. Iniwan ko na yung babaeng mahal ko para dito....... Hindi pa ba sapat yun para sabihin mo sakin kung ano talaga rason sa lahat ng 'to?" 

Bumuntong hininga siya at tumingin kay Mommy. Tumango si Mommy ng para bang 'Sabihin mo na.' 

"Look, you have to promise me that you'll wait for me to tell you everything. Okay?" Tumango ako. "And you have to understand whatever decisions we have made before." Tumango uli ako. Totoo naman. Pag hindi ko ba inintindi, magbabago? Hindi, diba? -____-

"Lynn and Chris... You know them, right?" Nanlaki mata ko. 

"Isabelle's parents?" Tumango siya bilang sagot. 

"How about Maria and Luke?" 

"Nics' parents?" Tumango uli siya. 

"Edward and Cecil? You probably know them because we're still close until now." Tumango ako para i-continue niya. "You also know that Edward has the same job as mine. You, Ian and Isabella are childhood friends, right?" Tumango uli ako. He's telling me things I already know. =___= But he knows Nics' and Isabelle's parents? 

"Yung parents ni Nics at Isabelle... How did you know them?" Ngumiti siya na para bang meron siyang naalala na napaka saya. 

"We're........ We're highschool friends." O__________________________O 

"W-What?" Tumawa siya tas naglakad papuntang sofa. May kinuha siyang picture frame. Hindi ako makapaniwala! May connection na kami dati pa ni Isabelle. O_____________O 

Unexpected meetingTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon