Heartbeat

Chapter 21

"Ahh, nakakapagod" Sigaw ni Oliver, napailing ako at tumingin kay Hanna na focus sa ginagawa. Monday ngayon at kakatpos lang ng class namin pero may task agad na kailangan taposin, inaya ko din silang dalawa sa bahay dahil sawang sawa ako mag Isa, bukas pa ang balik ni manang Loida.

"Anong gusto mong dinner?" Tanong ko Kay Hanna.

"Kahit ano" sagot nito, hindi inaalis ang mata sa ginagawa. Napatingin ako kay Oliver na natatawa. He knows that I can't cook.

"Naku, Hanna, hindi marunong mag luto tong si Craige." Saad ni Oliver napalingon si Hanna kaya't binato ko ng eraser si Oliver. Tawang tawa ito habang pinupulot ang eraser.

"You can't cook?" Tanong ni Hanna, nahihiya man pero tumango ako.

"Eggs, fried rice, noddles, Canton, ham, hotdog" Saad ko at napakurap si Hanna.

"Craige, even 10 years old knows how to cook that" aniya nito at tumawa.

"But anyways, I'll cook" saad nito at tumayo, napangiti nalang ako at nagpatuloy.

"Naks, parang mag asawa lang" Saad ni Oliver, sabay kaming napatingin ni Hanna sa kanya kaya't natahimik siya at bumalik sa ginagawa. Napatingin din ako kay Hanna na nakatingin nadin pala sa'kin, agad din naman itong umiwas.

"Ako dapat unang titikim, Oliver" saway ko kay Oliver nang kakain na sana siya sa Niluto ni Hanna na sinigang, mabango ito at amoy na amoy mo ang asim.

"Napaka Arte naman ng lalakie na to" Saad ni Oliver, natawa lang si Hanna at sinenyasan ako na tikman, agad naman akong kumuha ng kutsara at tinikman ito.

"It's... Great, ang sarap" saad ko at tumikim ulit this time tinikman narin ni Oliver at panay puri lang siya, pwede ko na daw maging asawa.

"Ewan ko sayo, kain na tayo" saad ko, pinaupo ko na si Hanna at ako nalang kumuha ng mga plates, spoons and fork tyaka glass, kumuha narin ako ng pitcher sa ref at tinimplahan ng juice pagkatapos inilapag ko sa lamesa at umupo na din.

"Let's pray muna" Saad ni Hanna, napatingin kami kay Oliver na dahang dahang ibinaba ang kutsara niya at nag sign off the cross. Pagkatapos magdasal ni Hanna nagsimula na kaming kumain. Kwentuhan dito, kwentuhan doon, na kwento din ni Oliver 'yung nangyari sa'min dati na muntik kami tumama sa kahoy dahil sa pag drive ng motor nung nagpaptractice palang ako kaya't labis kaming natawa. Nabalik din ni Oliver kung gaano kasaya childhood niya, hindi ako nagbanggit ng sa'kin kasi maliban kay Anna, at sa mga ala ala namin wala na akong ibang e kukwento pa.

My childhood isn't really that fun Minsan lang ako lumalabas at nakikipaglaro kay Anna, I often stay at house doing assignments and project kasi ganun naman talaga, we always want to fulfill our parents expectations, because we don't want dissapointments, at the age of 7 I already know what dissapointments means, my dad will scold me sometimes from getting one wrong in math, he said that it was because of Anna that I got addicted to games and for that we needed to leave. But I couldn't made a choice, I was just  8 years old kid, begging for my parents love and care, Especially the support.

"Craige!" Agad akong napalingon ng marinig boses ni Hanna.

"You okay?" Tanong nito.

"May naalala lang" saad ko at ngumiti.

"Si Anna" aniya ni Oliver, napalingon ako sa kanya at tumatawa ito.

"Mahahanap mo rin siya" aniya nito.

"Sana nga" saad ko at ngumiti, nagpatuloy kami sa pag uusap at ng mag gabie na nag paalam na si Oliver sa'min ni Hanna. Hinatid ko na rin si Hanna sa kanila, at umuwi ng bahay, nang Makauwi ako agad akong humiga sa kama, I couldn't stop thinking about Anna, she is my great friend, she was there the moment I started going to school, she's always the missing, I want to meet her so that she can meet Hanna, and they would bond like sisters.

'Hahanapin kita, at Hindi ako titigil'

♥╣[-_-]╠♥

A/N: SORRY IF KONTI LANG SIYA MEDYO PAGOD KASI AKO AT MASYADONG BUSY KAYA DI KO NA GUSTONG DAGDAGAN, PERO BABAWIIN KO SA MGA SUSUNOD NA CHAPTER.