ညနေရောက်တော့ Joonက Dinnerသွားစားဖို့နှိုးတာမို့ ထလာပြီး
ရေမိုးချိုးကာ ပြင်ဆင်ရသည်။ရေချိုးလိုက်မှပဲ ပင်ပန်းနေတာတွေ
ပြေလျော့သွားတော့သည်။ရေချိုးပြီးluggage ထဲက Hoodie
အပါးလေးနဲ့ဘောင်းဘီတိုလေးဝတ်ပြီး Hotelက Restaurantဆီ
Joonနဲ့အတူထွက်လာခဲ့သည်။
ဟိုကိုရောက်တော့ Jeonနဲ့ယွန်းမီကရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။ကျွန်တော်တို့ဝင်လာတာတောင်မမြင် စကားတွေပြောပြီးရယ်မောနေကြတာ။မြင်ရခဲတဲ့ Jeonအပြုံးတွေက သူမနဲ့ဆိုအမြဲဖြစ်ပေါ်နေတတ်တယ်...။
ကျွန်တော်နဲ့Joonသူတို့ရှေ့ရောက်သွားမှ Jeonအပြုံးတွေကရပ်တန့်သွားတယ်။သူမကတော့ ပြုံးနေဆဲ။Jeonရဲ့မျက်လုံးတွေကတော့ ဘောင်းဘီတိုဝတ်ထားတဲ့ကျွန်တော့် ခြေထောက်တွေပေါ်မှာ...။
"ဘာတွေသဘောကျနေကြတာတုန်း?"
Joonက ကျွန်တော့်အတွက်ခုံထုတ်ပေးရင် သူတို့ကိုမေးသည်။ကျွန်တော်လည်း Joonကိုပြုံးပြရင်းခုံမှာဝင်ထိုင်လိုက်သည်။နေရာတွေက ကျွန်တော်က ယွန်းမီနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်ပြီး Joonနဲ့ Jeonကမျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်သည်။
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ကိုကဒီတိုင်းဟာသပြောပြလို့"
"အော်"
" ဒါနဲ့မှာပြီးပြီလားစားစရာတွေက?"
"မမှာရသေးဘူး ကိုကိုတို့ကိုစောင့်နေတာ"
"ကိုကို ဆော့ဂျင်ရေချိုးနေလို့လေ စောင့်ပေးနေတာ"
"အော်..."
သူကမအသံရှည်ကြီးဆွဲပြီး ပြုံးစိစိနဲ့ပြောလာသည်။
"ကဲ မှာကြမယ်လေ"
စားစရာတွေမှာပြီး waiter ထွက်သွားတော့ယွန်းမီမှပြောလာသည်။
"ကိုကို အရင်ကပင်လယ်စာမစားပါဘူး အခုဘာလို့?"
"အော် ဆော့ဂျင်က lobster ကြိုက်တယ်ဆိုလို့ပါ"
Joonဘက်ကိုလှည့်မိ တော့Joonကပြန်လှည့်ပြီးပြုံးပြသည်။
အခန်းထဲကထွက်လာရင်း လမ်းမှာJoonကဘာကြိုက်လည်းမေးလို့
lobster ကြိုက်တယ်ပြောလိုက်တာကို သူတောင်မမှာရသေးဘူး Joonကအရင်မှာပေးတာ...။
YOU ARE READING
Friend But...
Fanfiction"ဂျွန် ငါ့ကိုချစ်လား" "အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မမေးစမ်းနဲ့" {Start date-4.5.22} {End date-
